Filipino Logic の小説・ストーリー

Malungkot na paliwanag ni Lolo. Lumapit ako sa kaniya and I hug him so tight. Siya na ata ang best Lolo na nakilala ko, hindi lang bilang Apo niya kundi bilang ama sa mommy ko at mabuting tao na rin. Noong bata ako, nakikita ko na si Lolo kung paano niya tulungan ang mga batang nasa lansangan kapag may nakikita kami. Hindi siya nag dadalawang isip na tulungan ang mga ito. Actually may orphanage siyang tinutulungan at hindi lang isang orphanage ang tinutulungan niya kundi higit pa sa mga daliri ko. Hindi istrikto si Lolo at alam kong malambot ang puso niya sa mga taong na ngangailangan ng tulong, lalo na sa mga batang inabanduna ng mga kani-kanilang mga magulang.

Ganoon na rin si Marius na ginawa kong tagahiwa sa lulutuing Menudo. Ginugol namin ang buong hapon sa pagtulong sa final preparations, pag-aayos ng mga dekorasyon at pag-aayos ng mga mesa. Tiniyak namin ni Marius na maayos ang lahat. Habang ako, oo, nakakapagod pero masaya. Ramdam ko ang pagtutulungan ng mga tao sa lugar na iyon. Alam ko namang kaugalian na iyon ng mga Filipino. Pagpapakita ng pagpapahalaga sa pamilya, kaibigan, at kapwa tao. Isang bagay na humaplos sa puso ko dahil nagustuhan ko.

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

seryosong sagot ni Papa. Tinignan ko ng seryoso si Papa. Ito ang unang pagkakataon na nakita ko at hindi sa litrato lang. Umiling ako kay Papa at ayokong marinig ang lahat ng sinasabi n'ya. Wala akong sinabi at naglakad ako palayo sa kan'ya. Hindi ko maintindihan ang gusto n'ya. Pinapunta n'ya ba ako dito sa Manila para itaya ko ang buhay ko sa mga taong kahit kailan ay hindi ko naman kilala.

Sumang-ayon naman ako sa kaniyang sinabi sapagkat ito ay tunay. "Maari ba akong magtanong?, Bakit ka nga pala nagpunta dito sa Pilipinas, eh nag-aaral ka sa Espanya?" Tanong ko matapos makapag-ipon ng kapal ng mukha. "Paano mo nalaman iyon?" "Hula ko lang, ngunit tama ako, hindi ba?" Tanong ko pagkatapos ay marahan na tumawa. Ngayon, masasabi kong ang pader sa pagitan naming dalawa ay nagsisimula na masira

Tahimik siyang tumingin sa kanya, habang nakatingin ito sa kanya na may pinakakomplikadong ekspresyon. "No, Tristan. You are wrong. I just think lately that you are not worth any risks at all. Hindi ko naman sinabing pagmamahal na 'yan, 'gusto' lang kita, isang bagay na maglalaho at mawawala rin sa huli. Siguro, ng tunay na dahilan kung bakit nasabi ko lang ang lahat ng iyon ay dahil hinahayaan ko lang na mangibabaw ang aking pagnanasa para sa iyo."

Apologetic na sagot nito. "I get that in your country, you are used to it but, you are in the philippines. You don't want other people to criticize you and talk behind your back." Sagot niya. Nagpapakatotoo siya dahil subok na niya ang mga panghuhusga ng tao lantaran man o patalikod.

pag-uulit niya, mas malakas pa. Bago sumagot ay tumingin muna ako kay Philip. Agad ako naguluhan nang makita ko ang pagiging seryoso sa kaniyang ekspresyon. Hindi ko mapigilan kundi ang mapakagat labi at paglaruin ang mga daliri dahil hindi ko alam kung ano gagawin ko. "E kasi lola..." "Rules," bulong ni Philip. "Ano??" pangungulit ni lola.

Napahilot na sa sindito si Philip dahil sa stress na nararamdaman. “ha! Sige i-budget ko ito pero huwag silang magtataka kung sa pangalawang araw palang ay nanghihina na ang mga players natin dahil wala ng meryenda,” Seryosong sabi ng binata at saka iniwan ni Philip sa isang kwarto na nagsisilbing office niya. Kakalabas pa lang ng isa ay sumusunod naman dito si Ken na bitbit din ang papel kung saan nakasulat ang budget para sa Filipino fest.

Lalo na si Liam. “This is exhausting!” Speaking of the devil. Umupo si Liam sa couch at napahilamos. “I miss going to the club. I hate it here. All these girls are making me sick!” Tinignan niya si Liam at napailing. “Vy predpochitayete Filipinas belym?” [translation: Do you prefer Filipinas over whites?] Umismid ang kanyang kaibigan. “Filipinas knows how to ride it better. And besides, I love my country so bad, bruh. I want to go back.”