Novelas y relatos de Filipino Love

Hinawakan ko ang mukha niya at saka pinataas 'yon sa akin at saka ako ngumiti sa kanya. "You may or not like it, you have to appreciate it because that's part of you. Philo means love, with that love... that where humanity united and so as our family begins, okay?" Tumango naman siya at nagdalawang-isip naman ako kung nakuha niya ang ibig kong sabihin, she's barely 7 pero alam ko ay kapag lumaki na rin naman siya ay maiintindihan niya rin naman ang gusto kong iparating sa kanya.

I want it to be special and grand because it's for Indie. My love for her is deep and real, iyong tipong kahit malalim ay ayoko rin na umahon. Loving her means accepting and admiring all of her, the real version of Indie. I just want to be with her, only her. May araw na nag-usap kami at sinabi niya na hindi niya ako araw-araw mahal na mahal pero araw-araw niya akong pinipili at pipiliin hanggang sa kabilang buhay. Nagulat ako pero pinaintindi niya sa akin that love is not just a feeling, it's a commitment and a lifetime decision. May times na naiinis siya sa akin, nagagalit, nagtatampo, pero at the end of the day ako pa rin ang gusto, mahal at pipiliin niya, walang iba.

Johnny is about to speak to his best friend when he speaks to him again. "Bro, I know that you're doubting me, but I'm giving you the freedom to do it. However, I'll make sure that it'll happen. I'll marry her. Ayaw ko siyang mawala sa buhay ko dahil alam ko na kapag nawala pa siya nang tuluyan ay hindi na ako makakahanap pa ng mga kagaya niya. Mahal niya ako at mahal ko na rin naman siya. Magkakababy na kaming dalawa. Papayag ba ako na lumaking walang ama ang bunga ng pinagsaluhan namin ng maraming beses, huh? Of course not. Ayaw ko na maranasan 'yon ng magiging anak namin. Ayaw ko na maranasan niya na walang ama. Ayaw ko rin na maranasan na walang maging katuwang si Andrea dahil alam ko na

Iniisip ko pa lang ay natatawa na ako. “Love, may nakakatawa ba?” Tanong niya sa akin. “Wala love, may naisip lang ako. Ahmm, love,” tawag ko sa kanya. “Bakit love?” “Hindi ka pa ba babalik sa Manila?” Tanong ko sa kanya. “Hindi ako babalik na hindi ka kasama love.” Sagot niya sa akin. “Magtatagal pa ako dito,” sabi ko sa kanya.

Hindi ko namamalayan na yakap yakap ko na ang unan nya at nakabaluktot na akong naka pikit sa kama. "Did you really loved my brother? you were arranged for that fake marriage for business interests". Hindi ko namamalayan ang pagdating ng kanyang kapatid na si Philip. "Do you miss him?". "I truly love George, natutunan kong mahalin ang kapatid mo kahit pa arranged marriage lang kami". Sagot ko. "Pero natutunan ko ding tanggapin agad na wala na sya".

Lalo na si Liam. “This is exhausting!” Speaking of the devil. Umupo si Liam sa couch at napahilamos. “I miss going to the club. I hate it here. All these girls are making me sick!” Tinignan niya si Liam at napailing. “Vy predpochitayete Filipinas belym?” [translation: Do you prefer Filipinas over whites?] Umismid ang kanyang kaibigan. “Filipinas knows how to ride it better. And besides, I love my country so bad, bruh. I want to go back.”

nginitian ko si Enrico na bahagyang nagulat sa aking isinagot. "Ooh.. ooh I'm sorry sir.. I thought, she is your sister," natawa na ito at hindi na ininda ang pagkakapahiya, "your wife is pretty." "But of course! his wife is pretty and kind. There is no place for us for ugly human being," singit ni mommy sa sinasabi ni Enrico. "Indeed madam.. Filipina are so kind and beautiful, I hope I can marry one someday," saka humalakhak si Enrico, "I really like Filipina."

Nasa sala silang lahat nakaupo at naghihintay na basahin ni Ripolito ang resulta. "Negative?" Hindi makapaniwalang tanong ni Ripolito. Napamahal na sa kanya ang kambal at dama niya ang lukso ng dugo. Pero bakit negative? Nagtatakang tanong ni Ripolito sa kanyang isipan. Napailing si Antonio dahil kahit kailan ay hindi na magbabago ang kanyang Mommy. Gusto nalang niya na bumalik sa pagkabata kung saan ay mabait at mapagmahal pa noon si Monica.

But Felix never loses. "Magpakasaya ka muna diyan, baby," Felix murmured from inside his car, staring at her through the window. "Pero malalaman mo rin na kahit anong gawin mo... kahit sinong dumating... ang sa akin ay sa akin pa rin. Babalik ka sa akin." He had to find a way to bring her back to the Philippines. Back to where he could claim her properly. Back in her shop, Lia was busy arranging a bouquet when two elegantly dressed Filipino couples entered. They looked wealthy and business-minded.

My body was trembling, ang sikip-sikip nang dibdib ko habang pinapakingggan ang kanyang sinabi. “We need to grow, to be back in the Philippines and live with the one we truly love, but karma hits us.” Mapakla siyang natawa; ako ay nakulong dahil pinagbintangan na inakit ko raw ang lalaking amo ko habang si Arthur naman ay humihina na ang katawan.” Fvck!