Novel & Cerita Filipino Love

Sa kabila ng yaman ng mga ito ay hindi ito nakakalimot na bumaba minsan para kumustahin sila. Ang mga De Mario ang may pinakamalaking azucarera sa buong probinsya ng Quezon at halos lahat din ng mamamayan sa probinsya ay sila ang nagbibigay ng kabuhayan dahil hindi lang ito ang pananim nila. Kaya bilang pagtanaw ng utang na loob ay nasa pamilyang ito ang katapatan ng lahat.

He was looking at her harshly. “I’ll never agree to this marriage. And I’ll never love you,” mariin at tila galit na bulong nito. Napalunok na lang si Jade at agad na nag-iwas ng tingin. Ramdam niya ang panginginig ng kanyang labi. May kung anong matulis na bagay ang tumarak sa kanyang dibdib. Nag-init ang gilid ng kanyang mga mata. Hindi niya maintindihan. Hindi niya rin naman ginusto ito, so bakit ganoon ang pagtrato ng lalaki sa kanya?

he asked again. Gusto kong umiling. Ngunit natagpuan ko ang sarili kong tumatango sa tanong niya. I heard him sighed and hugged me. Napapikit ako sa ‘king mga mata at niyakap siya pabalik. “I want to go to the Philippines,” aniya. “I want to meet him, Love.” Namilog ang aking mga mata. “But…” “I want to see how he looks like,” he cut me. “And I want to asked him tons of questions.”

Kung minsan naman ay nakatalikod siya at ito naman ang sisiksik, yayakapin siya ng mahigpit mula sa likod. "I love you," bulong ni Felip. Kahit mahina ay narinig naman iyon ni Chantal. Napangiti pa nga siya at niyakap ito nang mahigpit. "I love you too." Ngunit sa halip na mangiti ay wala man lang mababanaag na tuwa sa mukha ni Felip. Kahit lumipas ang ilang minuto hanggang sa naging oras ay nanatili siyang gising kahit pagod. Hindi siya makatulog sa dami ng iniisip.

Nagpatuloy ito, "He's my first love." Tumikhim siya, bumibilis ang kabog ng puso niya, nakaramdam siya ng kirot sa salitang first love. "Paano kayo nagkakilala?" tanong niya. "Sa Pilipinas, dalawang taon siya doon looking for his mother, then noong naging boyfriend ko siya bigla siyang nawala, I don't know what happened," anito.

It's very hard to explain. She sat beside me and I found out that she's a filipina too. Sobrang daldal niya parang si Ava. We drank while I just let her talk. Nakikinig lang ako sa kanya kahit na ang totoo niyan ay wala naman talaga akong maintindihan sa mga pinagsasabi niya. Then yung Isang shot naging dalawa, hanggang sa naging tatlo at apat until I can no longer count how many shots I got. Nalasing ako, at nung tiningnan ko siya ay napatitig nalang ako at napakurap-kurap. She's starting to look like—her. The woman I really love.

bulong nito sa kaniya. “I love you, Clinton Villamor.” She whispered back. *** Love. What is love, by the way? Why do people fall in love? Is love required for two people to have a family? Does love exist? Do we need love in order to live? Ito ang mga katanungang pilit na hinahanapan ni Clinton ng sagot noong hindi niya pa natagpuan si Anjelouv. Noon ayaw niya pang maging isang alipin ng pag ibig sapagkat ayaw niyang maging sunod-sunuran sa mahikang ginagawa nito. Para sa kaniya distraksyon lamang ito pero sino ba ang mag aakalang papanain siya ni kupido?

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

sagot niya pagkatapos ay bahagyang natawa. "So, when do you get plan to marry?" pabirong tanong naman ni Phil. Halos masamid ako sa kinakain ko dahil sa tanong niya kaya naman agad akong napainom ng tubig. Nang makita nila ang reaksyon ko ay natawa sila kaya naman napailing na lang ako bago magsalita. "Why are you even asking that? Kayo muna ang ikakasal at hindi ako," sabi ko.

Pagpapatuloy ko habang ang aking mga luha ay naglalaglagan. "Until I get tired of you, to us, to our relationship. Until I decided to just go home to the Philippines, even though you also know that my father does not like me. Even if you know, I am allergic to that country. But, you just let me, and said, 'All right, go away. And do whatever the hell you want.' You remember that, right?" Napatawa ako ng pagak habang patuloy na lumuluha. Nanatili lamang din itong nakikinig sa akin. Kaya nagpatuloy akong muli.