Financial Prayer Novels & Stories

"Magdadasal muna tayo." "Oh. Okay," tila nabiglang sagot ni Craig. Tumikhim ako. "Carina, lead the prayer." Pinagsalikop ni Carina ang kamay sa ibabaw ng mesa pagkatapos ay pumikit. Nang ibaling ko ang tingin kay Craig ay nakapikit din siya tulad ni Carina. Kinagat ko ang loob ng labi at pumikit. "Lord Jesus…Thank you po sa masarap na breakfast. Thank you rin po kasi wala akong nightmares kagabi. Hmm… thank you rin po kasi kasabay namin kumain ang Papa ko ngayon."

Kahit pa siguro isangla ko sa bangko ang Abrosia's Antique ay kukulangin pa rin ako sa budget. I found myself kneeling inside the catholic church. Doon binuhos ko lahat ang bigat sa aking nararamdaman. Tumingala ako sa kanya habang mataimtim akong nagdasal. 'Diyos ko. Alam ko kung bakit mo ako binigyan ng ganito kabigat na suliranin ngayon, kasi alam mong kaya ko. Kaya ko po, pero sana bigyan mo pa ako ng lakas ng loob na kayanin at unawain ang lahat ng ito. Simula kay Mama Shirley at ngayon sa Anak ko naman. Diyos ko, please, tama na po. Ayoko po silang nakikita na parehong naghihirapan. Please, heal them, Lord... I begged you.' I silently ask while crying all the pain inside my chest.

"Dear Lord. Good morning. We are here infront of you. Giving thanks for we are still alive and andito kami ngayon upang pag-usapan ang tungkol sa paparating na event namin. We are needing your help upang makayanan namin ang task na ito. Nagpapasalamat kami dahil binigyan Niyo po kami ng buhay, pamilya, at kaibigan. Sana ay gabayan niyo po kami. Ang lahat ng ito ay pinapasalamatan at inaalay namin sa Iyo Ama. Amen." "In the name of the Father, the Son, and the Holy Spirit. Amen." Nagsiupuan ang lahat pagkatapus naming magpray. Hays! Salamat naman at natapus ko rin ng hindi ako nasasablay. At tiyaka hindi rin ako nabulol. Thank you, Lord. "So, our agenda for this meeting ay...,” habang sinusul

Ang focus ko ngayon ang mga anak ko, wala ng iba pa Sa ngayon hindi ko muna iisipin ang Daddy nila. Iwinaksi ko ang mga isipin ko, dahil hindi naman ito makakatulong sa aking kondisyon. Ang tanging mahalaga sa'kin ngayon, ang bagong buhay ko kapiling ang mga anak ko at wala ng iba pa. At isa lang ang masasabi ko, wala nang sasaya pa sa araw na 'to. Thank you Lord, you answered my prayer." usal ko.

Noong nakatayo na kami, sumenyas sa akin si daddy na ako ang mag-lead ng prayer. I took a deep breath and nodded, realizing that this was something I could do. As we gathered in the living room, I closed my eyes and began to speak, my voice trembling. "Lord our God, You are great and almighty. We come to You with humble hearts, pleading for Your mercy. Please keep Poppy safe from all harm and bring her back to us safely. We're lost without her. She's the light of my life, and I can't imagine a world without her. Give her strength, wherever she is. And give us the strength to keep hoping, to keep believing that she'll come back to us.”

wika ng kanyang anak. “Okay,” malumanay niyang wika. “Baby, can you lead the prayer?” “Okay, mommy.” Matamis itong ngumiti sa kanya at agad na pinikit ang mga mata. “In the name of The Father, The Son, and of the Holy Spirit, amen. Thank you, God for food, and family, and friends. We remember those who have no food today, and those who have food, but nobody to share it. As you have blessed us, help us be a blessing for others. Amen.”

agad niyang sabi. "Let's pray first," seryosong sabi ko kaya ipinikit niya na rin ang mga mata niya. "Thank you for these blessings, Lord Jesus. Bless those people who prepared these for us. May these give us more strengths. Bless us also, Lord Jesus. In Jesus Christ name we pray... Amen." Pagmulat ko ng mga mata ko ay napansin kong nakatitig siya sa mukha ko. "Kumain ka na. Hindi ka mabubusog sa katitig mo sa mukha ko," mapang-asar kong sabi.

"Lord, we thank you for this wonderful day where you gathered our family once again. We thank you that you have given us an opportunity to make us look back and be thankful that we have a happy and healthy family. We thank you for the meals that is on our table. And most importantly, we thank you that you brought us a new person whom we can share meals with. We pray that you will guide us this day. Ame--" "--And we pray for the safety of my wife, their mother, in your arms. Amen." Pops cuts off Lawson to end the prayers. When we opened our eyes, binigyan ng tingin ni Pops si Lawson. Parehas naman kaming natawa ni Kuya Linus. Nakalimutan kasi ni Lawson na dapat i-include si mommy sa kahit ano

We take care of your physical body but God wants to nourish your spiritual one. Whatever happens, choose life and your worth to live." Napangiti ako sa sinabi ni Bleu sa bata Salvation, introducing Christ to our patients who fear death is a great privilege in this world "Sige nga kuya, ipag-pray niyo nga ako, pwedeng ngayon?" "Syempre naman, Sige, pray tayo, ha?" Yumuko ako at hinawakan ang kamay ng bata, akabay naman siya si Bleu

We walked until we reached a vacant seat, I kneel and I pray. I pray na sana, as soon as possible masabi ko na agad 'to sa mga nanay ko. I wish na sana maging healthy kami parehas at maging normal ang delivery ko sa kaniya in the next months. Sana maging masaya si Clyde at sana hindi niya sayangin ang pagpaparaya ko sa kaniya.