Finding Myself Quotes Novels & Stories

Gusto ko magalit sa sarili ko I wanna slap myself para matauhan na 'ko kung ano ba talaga tong pinasok ko. Hindi ko alam pero maya maya nakita ko ang sarili ko sa kwarto ni Zach. Slowly walking to that secret door, ang kwarto kung nasaan ang lahat. Kung saan masasagot ang katanungan ko. I've been very unselfish loving him. Pero bakit eto pa? Bakit?!

Hindi kumibo si Jascha, pumikit ako at hinayaan ang sarili na mahulog sa antok. "You have your own way of being beautiful." I am not sure if someone talked to my dream.

🎶I always stay at home 'Cause I'm not good in public I sit here on my phone I'm always disappointed I watch them live their lives I wish that I were happy Victim of my generation Time machines cannot erase it🎶 Tuwing inaatake ako ng anxiety ay lagi akong magmukmuk at umiiyak ng palihim at tahimik dahil lagi kong nararamdaman na walang maniniwala sakin at pagsinabi ko sakanila ay sasabihin lang kaartihan lang yan. 🎶Who am I supposed to be? When will I be complete? When will they be proud of me? It's getting harder to see🎶 i hate my self so much 🎶Slit my wrists, bloody fists Questioning why I exist Pain persists, evil gifts Fucking up my life to shit I'm worthless, I'm worthless I'm worth

I’ve been waiting for him to say that word and finally my wishes have been heard. “Ten, you don’t know who I am and also I need to find myself first” Pag aalangan kong sabi sa kanya dahil I still carry the weight on my heavy heart, I know someday I will be lonely and hopeless but when I see him tumataas ang pag as ako.

Tahimik ang paligid, pero sa dibdib ko, parang may malakas na tibok na ayaw tumigil. Wala siyang sinabi buong biyahe pauwi. Wala ring tingin, walang tanong, walang paliwanag. Pero ramdam ko sa bawat paghinga namin, may mabigat na hindi masabi. Hinaplos ko ang labi ko, marahang napangiti ng mapait. Parang nandun pa rin ang init ng halik niya. I stood up, walked to the mirror, and stared at my reflection.

"Grabe po, ang sophisticated at fresh tingnan!" Ang mga salitang iyon ay tumama kay Veronica na parang malakas na hampas ng hangin isang malakas na pag-gising mula sa matagal na pagkalugmok. Hindi siya nakaramdam ng anumang insecurities. Sa halip, naramdaman niyang ang mga papuring ito ay tila mga piraso ng puzzle na unti-unting bumuo ng bagong imahe ng kanyang sarili. Hindi na siya natatakot sa mga opinyon ng iba. Ang mga ito ay nagsilbing paalala na ang maliliit na hakbang ng pagbabago ay maaaring magbukas ng mga pintuan ng tiwala sa sarili na matagal na niyang ikinakahiya.

I suddenly became a famous person. "That was my life, I was living because I need to. I'm living myself just to survive no other meanings. I once was lost in the darkess skies yet I made my own light, someone thought me that I'm the brightess moon that ever exist." I smiled and slowly grabbed the scissors. I look at Rey, he smiled at me and nodded. I sighed before getting it and looking at the people in front of me. "And that is my life quote and the reason while I'm still living. I'm living so I can be loved, happy and blessed. I'm living for him, for my other half."

Nag-iwas ako ng tingin bago muling nagsalita. “The reason why I left, it’s because I can’t accept myself.” I looked at him directly. “How can I accept you if I can’t even look straight at my own reflection?” Pinigilan ko ang unti-unting pamumuo ng luha sa mata ko saka tumalikod. “Kahit ngayon ramdam na ramdam ko pa rin yung mga kamay nila sa katawan ko. Do you know that?” He gulped again before taking a step forward. “I need to go. Hinahanap na nila ‘ko.”

Sabi nila hindi masamang tumakbo, kung talagang masakit na. Hindi masamang tumakbo hidndi naman ibig sabihin noon ay talo ka. Hindi masamang subukan, minsan makikita natin ang sarili natin na mag isa. Hidni ko makakalimutan ang paborito ko na pahina noon sa libro na ilang ulit ko ng binasa. "It is all you have lost, that set you free."

And I know the reason behind that. Alas-siete na ako umalis ng bahay dahil pinakalma ko pa ang aking sarili dahil sa mga halo-halong emosyonal. Mayamaya ay tumawag na siya. "I'm almost there." Sabi ko. "Okay! I'm waiting." Maghintay ka dahil ikaw ang may kailangan sa akin. I'm just enjoying myself roaming around. People will barrow your presence for their own ego. Sometimes the darker it gets, the closer you are.