Novel & Cerita Fire Breathing

Niyakap at hinawakan niya ang damit ng firefighter na kabababa lang mula sa ladder, umiiyak at nagwawala. Napapikit na lamang ang bumbero, puno ng dumi at hirap ang mukha. Hindi sa ayaw niyang pumasok, kundi dahil wala na talagang paraan para makapasok nang buhay sa silid na iyon. Puno na ng makapal at nakalalasong usok ang buong silid, at patuloy pa rin ang mga maliliit na pagsabog sa loob. Ang pagpasok doon ay tila pagpapatiwakal na.

"As if you know the real me, Avah." Drawing nearer, his nose, chiseled with elegance, lightly grazed my cheek, leaving me gasping and my breathing in disarray. My chest trembled with a storm of pounding beats. The mingled aroma of cigarettes and menthol played a seductive tune, teasing my senses. His breath, hot and intense, embraced me as his grip on my pulsating pulse tightened relentlessly. "W-whatever you say, Del Fuego," I made my voice strong. "I won't let you have it in my presence!"

"Who are you?" Nanginginig ang boses ko pero pinilit ko pa ring magpakatatag. Nagpatuloy ako sa pagpupumiglas kahit pa may tali ang mga kamay ko. "Damn" Ilang mura ang lumabas sa bibig ko nang makita na may apoy na dahan-dahang kumakalat sa paligid. At hindi lang usok ang naaamoy ko kundi ang gasolina.

The heat was unbearable. Every breath felt like fire scraping down my throat. My vision blurred between smoke and tears, and all I could think was—this is it. Lumalapit  na sa akin ang apoy; sinusunog ang lahat ng puwedeng masunog. My body was heavy, my skin stung from burns, and my blood mixed with the soot on the floor. I tried to crawl, pero nanginginig na ang braso ko.

Fwoom! Nagliyab ang hangin sa apoy. Ang mga lalaking sumugod ay natakot sa nakita bago sila tuluyang nabulag. Walang tigil silang umiiyak sa sakit nang bumagsak sila sa lupa. Bago pa mag react ang iba, mabilis na nasanay si Leona sa sitwasyon. Mabilis niyang iwinagayway muli ang kanyang cinnabar sa hangin, gumawa ng flame wall.

Patuloy ang pagputok kaya tumakbo ako sa kabilang sulok and I jumped behind the sofa. I pulled the smoke bomb and disengage the lock. I throw it at their location and I can hear curses and running. I smirked. I can imagine what they are thinking. They thought it is a grenade since the physicality replicates the grenade but this won't explode but it will release a heavy smoke. Hindi rin ito tear gas pero pag hindi ka sanay, you will be having a hard time moving dahil parang heavy fog ang labas ng paligid.

Bilang tugon, mabilis na iniunat ng apat na tagapag-alaga ang kanilang mga palad palabas at nagtipon ng hangin upang Bumuo ng isang hadlang sa hangin upang hadlangan ang apoy. Pagkatapos niyon, agad na tumalon ang apat at nagpaputok ng hangin mula sa kanilang mga palad. Ang banggaan Sa pagitan ng mga pagsabog ay nabuo ang ilang buhawi na nakapalibot sa Fire Phoenix. Ang apoy ng apoy na phoenix ay sinipsip sa mga buhawi, at ang apoy na phoenix ay nawala nang walang bakas. Sa mga sandaling iyon, ang mukha ni Jasmine ay naging maputla na parang papel. Hinawakan niya ang kanyang mga ngipin at naglabas ng apoy mula sa ang kanyang katawan muli.

pagyayabang nito bago binuksan iyon at ibaba sa tapat niya. Sinipa niya iyon dahilan upang kumalat sa lupa. Agad din siyang nagsindi ng sigarilyo. Inisang hithit niya lang bago pinitik nang buo sa kumalat na gasolina. Ilang segundo lang ay nagliyab ang apoy no'n na kinangisi niya. "Sabi ko sa'yo, Boss. Cremate agad ang aabutin ni Inferno diyan," muling yabang ni Otep.

Makalipas ang isang oras, tuluyan nang nakontrol ang matataas na apoy. Habang puspusan ang mga bumbero sa pag-apula ng apoy, isang kumpletong armadong search and rescue team ang naghihintay sa labas ng lugar. Nakasuot ng protective clothing mula ulo hanggang paa ang mga miyembro ng search and rescue team. Bukod sa pagiging waterproof, fireproof, at kayang tiisin ang matinding init, may sarili rin itong oxygen supply system. Dahil dito, nakakapaglakad pa rin sila nang malaya kahit may apoy.

Sinindihan niya ang papel gamit ang lighter at idinikit ito sa kama. Sa una ay maliit lang ang apoy. Ngunit ilang saglit pa, bigla itong lumaki, gumapang sa kahoy, at kumain ng hangin. Kumalat ang amoy ng usok. Nagsimulang magpanic ang mga tao. “Sunog!” sigaw ng isa.