Novel & Cerita Firefly Lane

“Ngayong gabi po magaganap ang fireworks celebration event. Hindi pa po tapos ang fireworks, aalis na po agad kayo?” “Mhm.” Ngumiti ng maliit is Luna. “Nakita ko na ang pinakamagandang bagay ngayong gabi.” Sa sandali na sinabi niya ‘yun, maraming malalaking fireworks na lumabas sa kalangitan, umilaw ang madilim na kalangitan. Yumuko si Luna at tumingin siya sa flyer ng event ngayong gabi. Nakalagay dito, [Seize the End of Summer.]

Agad akong sinalubong ng yakap ni Dionne matapos niyang makababa sa kotse. She look so happy to see me. "Lalaine! I miss you!" "Para namang ang tagal kong nawala." "Matagal naman talaga. Ang dami ng nangyari sa'kin. Gustung-gusto kong magkwento sayo, kaya lang ang tagal mo namang wala. Tapos hindi mo pa madalas sagutin ang tawag ko."

Kasabay niyon ay pinigilan n'ya ang kanyang paghinga habang hinihintay na lumapat ang mga labi nito sa kan'ya. Si Elijah naman ay walang pagsidlan ang saya nang makitang nagpaubaya lang si Lalaine sa tangkang paghalik niya. Dahan-dahan niyang inilapit ang kanyang mga labi, at nang may kalahating puldaga na lang ang layo niyon ay isang malakas na lagabog sa pinto ang pumutol niyon. “Flynn!” malakas na sigaw ni Madam Faye habang papasok sa opisinang iyon.

wika nito. Pilit siyang ngumiti. “See you later, Firefly.” Pumasok siya sa isang mataas na gusali na sa tantiya niya ay may dalawampu’t isang palapag. Room nine-eight-eight ang sinabi ni Mavy kanina, kaya hinanap niya iyon. Nagtaka pa siya nang makita sa likuran niya ang kaibigan na ngingisi-ngisi. Doon din pala ito pupunta hindi pa sumabay sa kaniya. Nag-park pa kasi ito ng sasakyan kanina kaya nauna na siyang umakyat. Mababatukan na talaga niya ito.

Naiinis ako sa malamang mas inuna nya pa si Natasha tapos ako pinaghintay. Kong hindi lang talaga masasayang effort ng bestfriend kong si Sabrina ngayon din ay di na talaga ako pupunta doon. Hindi pumasok agad si Bryce sa kotse at mukhang may kinuha pa ito sa loob ng bahay. Napatingin ako sa glove compartment ng kotse ni Bryce. Naka bukas kasi ito may laman itong wallet at isang flash drive. Kinakabahan kong kinuha ang flash drive. May tatak kasi ito ng Secret Protection Agency.

Isang daang metro ang taas, malaking tansong salamin ang nakatayo sa tapat ng tulay. Ito ang Folly Bridge ni Persephone! Sa ilalim ng tulay ay ang River Styx! Sa kabilang pampang ay ang Mirror of Retribution! Isang malakas na boom ang umalingawngaw. Ang Folly Bridge ni Persephone ay umangat ng libu-libong milya na parang natural na moat ng Milky Way. Samantala, ang undead na hukbo na hinugasan ng River Styx ay patuloy na bumulusok sa Folly Bridge ni Persephone. Nang ang maningning na liwanag ng Mirror of Retribution ay sumikat sa undead, walang katapusan silang sumigaw doon.

Matinding paghahanda ang ginawa nila upang hindi mabulyoso ang plano. "Malayo-layo na si Draven. Sa kabilang daan ka dumaan," sabi ni Flynn at ibinaba ang telescope. Tumango lamang si Lyeei at isinuot ang hood ng kanyang jacket. Nagmadali itong umalis sa kinaroroonan nila. Binuhat ni Flynn ang dalagang walang malay at isinakay sa itim na sasakyan. Sinigurado niyang walang nakakita sa kanya bago sumakay.

napatili ako, maging si Parsha ng biglang huminto ang ferris wheel, bigla tuloy nanlamig ang mga tamlampakan ko dahil nasa tuktok kami. “Ito na nga ba sinasabi ko e!” ani Parsha na parang maiiyak na. “Girls relax, maghintay lang tayo. Wag kayong mag panic.” pagpapakalma samin ni Liam. Maya maya pa ay nagulat kami ng may biglang fireworks na sumabog sa kalangitan at kitang kita namin ang ganda mula sa pwesto namin. Hanggang sa bigla nalang may mga nagliparang iba’t ibang kulay, sa pag kakaalam ko ay drone ang mga iyon.

Chandler Tahimik ang biyahe namin ni Lily. Siya nasa backseat, ako nasa harap at nagdadrive, parehong walang imik habang umaandar ang sasakyan sa kalsadang halos walang kasabay. Tanging ingay lang ng makina at mahihinang busina sa malayo ang maririnig—pero kahit gano’n, ramdam ko na may gustong sabihin si Lily.

Sa halip ay hinawik niya ang kumpol nang baging na nasa harapan namin. My jaw dropped. Hindi ko na alam kung pang-ilang beses na ito ngayong araw. Simula sa zip line, sa sanctuary, at ngayon itong nasa harapan ko. Kumikinang at nagsisilbing ilaw ang mga maliliit na lumilipad sa hangin. “Fireflies . . .” Sa likod nang mga ilaw ng mga kulisap ay ang nakangiting mukha ni Freed. Naglahad siya ng kamay sa harapan ko. Hindi naman na ako nag-alangan pa at tinanggap iyon.