First Impression In Tagalog Novels & Stories

tumigil ako sa pagsasalita at tinitigan siya sa mata. "You know what? The first time that I saw you sa bar ay nakuha mo na kaagad ang atensyon ko. Nakita ko ang maamo mong itsura at napakaganda mong ngiti. Honestly, I was brokenhearted that time and seeing you walking towards me made me think if I was really having a hard time with my problem. You are like an angel from above walking and smiling to every people you see," nakangiti lang akong nakatingin sa kanya habang siya naman ay hindi mapigilan ang ngumiti.

What did you do to me, Jairus! Nakakapanghina, dapat ko ba 'tong maramdaman? Hindi niya naman niya ako girlfriend! Feelingera na ba ako? I'm just new to it, ang makaramdam ng may minamahal. May isang bumangga sa akin huli na ang lahat para magreact pa ako. Nanghihina talaga ako. "Miss, are you okay? Miss!" rinig kong sabi nung kung sino. Hindi ko maaninag ang mukha niya, blurred kasi.

Ayokong isipin ng amo ko na tamad ako o pabaya. Habang abala ako, bigla kong naalala.... Yung malalakas na katok kanina. Napahinto ako. Siya kaya iyon? Kinabahan ako bigla. Kung siya nga iyon, ibig sabihin....... nandito na ang amo ko?At mukhang hindi maganda ang unang impresyon niya sa akin. Napakagat ako sa labi. “Good luck na lang sa’kin,” mahina kong sambit.

Pero malakas siya, nag aagawan kame. "As Far as I know, Miss. I'm the FIRST one who gets this. This Is Mine!"aniya. Grr inemphasize niya pa talaga yung word na FiRST yabang mo tsong! I glared at him. How dare he?! Hindi man lang nagpakagentleman. Tsk, uso pa ba yun? Err.

bagay na napaka labong mangyari. Si Sab, ano kaya ang first impression nya sa akin lalo pa at ang awkward ng muling na pagkikita namin?

"Obvious ba? Natutuyo na ang lalamunan ko sa kakahintay sa'yo rito!" "Sorry naman! Nag family asaran pa kami eh! May nakikita ka na bang karapat dapat?" "Anong karapat dapat? Mga natutunan mong salita it's kadiri!" "What? I'm a Filipino, of course magaling akong mag Tagalog! Ano? May nakita ka na ba?" ulit kong tanong dito. "Paano Ako makakakita kung ang lalamunan ko nga ay tuyo na! Umorder kaya muna tayo!"

Yung tingin na parang sinasabi niya ‘hindi mo ko pinapakinggan kaya wag mong akong subukang talakan. Natahimik ako. First time lang nangyari sa akin ‘to. Pitong taon ko na siyang kakilala pero kahit kailan hindi pa naiimply sa akin yung 'makuha ka sa tingin’ ngayon lang. Parang hindi ko matanggap. It can't exactly be a good thing, are we being civil with each other? Ito ang first time na nagkausap kami na walang sigawan na naganap.

pagsang-ayon ng kaibigan nito sa kanyang kaklase. Napataas naman ng kilay si Leigh sa kanyang nasaksihang kalandian ng dalawang babae na nagpapantasya sa isang halimaw. “Ano ito? Lumalandi? Lalandi na lang sa halimaw pa. Sabagay wala palang pinipili ang makati, as long as, g’wapo, hot at yummy gogora ang mga mahaharot na babae. Literal na makati ang ekup. Landi niyo girls!” saad niya sa kanyang isipan na may kasamang pandidiri sa mga ito sabay irap at ibinaling sa ibang direksyon ang kanyang mga mata.

Seems so fast but yun yung naramdaman ko the very moment I saw her. Aaminin kong maraming babae ang nagpapapansin sa akin. Yung iba pa nga ay kusang nagtapat pero wala ni isa man sa kanila ang natipuhan ko. But that woman, iba ang tama ko sa kanya. Sabihin na nating parang love at first sight na nga, First time ko lang kasi naramdaman yung naramdaman ko nung una ko siyang makita.

But it is a good thing that they have a lot of staff and the serving of the food is faster than the famous fast food in the Philippines. Pumila na kami at may napapatingin sa amin. Ang babaeng sinusundan ko ay napalingon naman sa akon at sa gulat nito ng makita ako ay halos lumayo ito sa akin sa gulat. That made me thought like I have some fatal virus that can infect them. Ganito ba ang feeling na zombie? "OMG si Miss August!" "Paunahin natin siya!" "Tumabi kayo!"