First Impression In Tagalog Novels & Stories

Hindi mo nga maintindihan. Sumakay na ako ng aking kotse. Maya maya ay may napansin ako kaya tinawag ko si Clesea. Hindi ko inalis ang tingin ko sa aking nakita. Nang makalapit sa akin ang aking kaibigan. "Tingnan mo iyong babaeng naglalakad." Agad niya namang tiningnan. "Oh, tapos?" "Describe mo nga." "Simpleng babae, tahimik, mahinhin, mabait at higit sa lahat walang pakialam sa paligid. First impression ko lang naman. Bakit? Anong mayroon?"

“Napakayaman at napakilala mong tao, Equinox. Sa loob at labas ng bansa ay maraming nagmamahal sa ‘yo. Bakit ipinagpipilitan mo ang sarili mo sa akin na alam mo namang wala kang mapapala?” Nagpatuloy sa pagngiti si Equinox. “Ang sabi nga nila, ‘First impressions last’, at iyon ang nararamdaman ko sa ‘yo noong una pa lang. Kaya paano kita makakalimutan? Marami nga ang nagkakagusto sa akin, pero paano kung hindi ko naman sila gusto? Sa dinami-dami ng lalaki sa mundo, tanging ikaw ang nagugustuhan ko kaya hindi ako nasasaktan. I can wait until you are ready, Lucas.”

“Syempre. Matagal kong hinintay na sabihin mo sa akin, kaya sobrang naiinis ako.” Hinawakan ko ang mukha niya at tiningnan ang mga mata niya. “Noong una kitang makita na nakaupo sa sala natin. Pinagmamasdan kita ng ilang minuto bago ko nagawang lapitan ka at ipakilala ang sarili ko. Parang anghel ka, sobrang ganda. Sabi ko, swerte ako.” “Talaga?” “Totoo. Love at first sight, pero tinanggihan ko muna,” sabi ko habang kumukurap, “at nang makilala kita ng mabuti, grabe, nahulog ako sa’yo.”

‎Tumango siya. ‎"Mas importante kung saan napupunta ang tulong." ‎"Hindi kung may nakakakita." ‎Nanatili akong tahimik. ‎Simple lang ang sinabi niya pero hindi ko maalis iyon sa isip ko. Unti-unti kong napagtatanto na mali pala ang unang impresyon ko sa kanya. ‎Akala ko noon... ‎Isa lang siyang malamig, seryoso, at puro trabaho ang iniisip. Pero habang tumatagal mas marami akong nakikitang bahagi ng pagkatao niyang hindi niya ipinapakita sa iba.

Maya-maya pa'y kinuha ko ang bag ko at humalik sa pisngi ni Inay. "Mauna na po ako." "Mag-iingat ka, anak. At tandaan mo, maging magalang ka sa mga makakasama mo." "Opo." Lumabas ako ng bahay na may halong kaba at excitement. "First day... first impression," mahina kong sabi habang naglalakad. "Sana mabait ang magiging boss ko." Saglit akong natigilan.

Nagtaas pa ako ng isang kilay at napangiti bago tumango. “Alright, let’s do it!” sagot ko. Maybe he’s not really that bad after all. Baka mali lang ang first impression ko sa kanya. Yeah, maybe…

sabi ko, nakatingin sa dala niya. “Basic,” sagot niya. “First impression, Love. Importante ‘yan.” “Grabe, prepared,” biro ko, pero sa loob-loob ko, mas lalo lang akong kinabahan—at the same time, mas lalo ko rin siyang na-appreciate. Habang papalapit kami sa maliit na gate, pakiramdam ko bawat hakbang ko ay mas bumibigat. Parang may countdown sa ulo ko na hindi ko mapatay.

"Ang lalaki hindi tumatanggi sa grasya. Sa case na 'yan, inihiwalay ka niya. Nagulat lang ako." She giggled, "Mommy talaga. Minsan kasi iba ang first impression natin sa tao tapos kapag nakikilala na natin, saka natin nalalaman ang totoong pagkatao. I'm not saying na wrong judgment ka ha," abiso kaagad niya kaya natawa ito. "Well, baka nahawa na ako ng Dad mo. How is Midnight treating you anyway? Nagtatanong na ang Daddy mo sa akin kanina pa."

Tama lang naman na magalit s'ya saakin. Pero habang naaalala ang uri ng tingin n'ya saakin, hindi ko maiwasang makaramdam ng pait. Unang pagkikita at galit kaagad ang naramdaman n'ya. May kasabihan pa naman na first impression lasts. Kinabukasan, kahit tinatamad ay bumangon ako, Friday na ngayon at kadalasan, maraming ginagawa kapag frodayrsa school kaya no choice kung hindi pumasok.

Hindi nagiging maganda ang dulot niyon sa aking pakiramdam. "Hindi no naman siya huhusgahan dahil lahat naman tayo ay may first impression sa isang tao diba?" Nakangiti pa rin siya. Tumango ako at walang nagawa kundi ang sumagot. "Mapanganib siya at mapangahas para sa akin." "Bakit?"