Flies Novels & Stories

Kusang masisira iyon sa oras na matigil na iyon sa pag-ugoy. Oras na masira ang rocking chair, mapuputol din ang lubid na nakakabit sa isang closed cage na naglalaman ng napakaraming butterflies na isinabit niya malapit sa bintana niya. Ang passage of air ng mga inosenteng butterflies ay nasa labas laman ng bintana upang hindi mamatay ang mga ito dahil sa ginawa niyang poisonous gas. Kapag naputol ang lubid na iyon ay makakawala sa kanilang kulungan ang mga paruparu at malayang makakalipad sa loob ng kanyang kwarto. She estimated na at most thirty seconds lang ang magiging life span ng mga paruparu sa kanyang kwarto dahil na rin

Lucifera Yuno, 18 Half Human, Half Dragonfly Special Abilities: •petal dance, tawag sa kakayahan niyang gawing nakahihiwang s*****a ang mga petals ng bulaklak •sonic zoom, tawag sa kakayahan niyang lumipad na kasing bilis ng isang jet plane •shinee shimmering, tawag sa kakayahan niyang maging makinang para silawin ka na kasing tindi ng araw syempre nakakalipad siya

Marami siyang nadaanan na insekto, ahas, daga, at iba pang hayop, pero sa tuwing lalapit siya, agad silang nagsisitakbo palayo, parang ayaw siyang lapitan. Pagkalipas ng halos kalahating oras na paglalakad sa makapal na hamog, nakarating si Fleur sa isang lambak na sobrang baba ng lugar. Dito, mas makapal ang hamog, at sobrang bigat ng hangin, parang puwedeng pisilin ang tubig sa sobrang dami ng halumigmig. Dahil mababa ang lugar, naiipon dito ang tubig at carbon dioxide, kaya mababa ang antas ng oxygen. Halos imposible para sa isang ordinaryong tao na magtagal dito.

Gayunpaman, sa oras na ito, biglang nagsimulang kumanta si Victoria. [Ang madilim na kalangitan ay nakabitin sa ibaba.] [Sumunod ang maliwanag na mga bituin.] [Lilipad na insekto. Lumilipad na insekto. Sinong miss mo?] Ito ay "Flying Insect"! Ito ay "Flying Insect" na kahit ang anak ni Harry ay maaaring kantahin! Ang nakalantad na balat ni Harry ay agad na nag-goosebumps!

6:18 PM Gabi na ng magising ako. Kakamulat ko pa lang ng aking mga mata at medyo inaantok pa ngunit ayaw ko ng matulog ulit at baka mahirapan na akong makatulog. Aalis pa kami bukas at magsisimba. Bumangon ako sa pagkakahiga at sumandal sa headboard ng kama ko. Kinuha ko ang phone na nasa bedside table at binuksan. Wala namang may nagsend ng message sa akin or ano kaya naisipan kong buksan ang I*******m at magscroll.

She really enjoyed it. Pangatlong pinuntahan nila ay ang La Brea Tar Pits. Yes, another museum. What they saw here were fossils of various varieties of mammals including mammoths, saber-toothed cats, dire wolves, and others whose names he could no longer remember. Matthew was also among the contractors of that renovation, so, isa nga iyon sa pinuntahan nila. Muntik na niyang makalimutan, Architect nga pala ang binata.

Wala pang ilang sandali ng ihagis niya sa mataas na damo ang patay na hayop, kumalma na ang kabayo. “Pumaroon na tayo.” huling imik niya bago tumuloy. Alas nuebe ay naroroon na kami sa palasyo, inilalabas ko ang mga napamitas na mangga sa sako. Nang biglang tumawag si Manang Flora “Hija, nakalimutan na ninyong mag-agahan. Pumasok ka na raw utos ni Senyor Pablo, naghihintay sila sa hapag-kainan”

Nangangalahati pa lang ng sindi ang tuyong mga kahoy nang mabulabog siya sa ginagawa dahil sa pamilyar na paghalinghing ng isang kabayo. Hindi na niya nalaman kung saan naihagis ang posporo. Agad nabuhay ang dugo niya sa katawan, dahilan para mabilis niyang marating ang labas ng bahay. Sumalubong sa kaniya ang matamis na halimuyak ng mga bulaklak, na siyang pumapalibot sa buong katawan ng kabayo. Nagsilbi itong palamuti kay Macky, habang ang lalaking may karay rito ay may isang palumpon ng mga rosas sa kamay.

May isang mansanas sa ulo nito at nakasandal sa isang puno. "Mang Pitong ikaw ba ay walang tiwala sa akin?" ngising sambit ng binatilyo at saka nito sinimulang hatakin ang tali at ang palaso. Napapikit na lamang dahil sa takot si Mang Pitong. Napabuga ng hangin ang binatilyo at saka niya mabilis na pinakawalan ang palaso at mabilis rin iyong bumaon sa prutas na nasa ulo ni Mang Pitong.

Tahimik kaming naglakad papunta kay ate. Umupa naman ako ng maraming tao na na magdikit at mamigay ng flyers sa ibang lugar. Sa baranggay na 'to, tantya ko ay pito kami. Ang apat pa ay hindi ko alam kung nasaan. Mula sa kanto ay nakita ko si ate na nagdidikit ng flyer. Seryoso lamang ang mukha niya. Hindi alintana ang mainit na sikat ng araw at ang pawis niyang tumatagaktak na.