Florante At Laura Summary Novels & Stories

Tumingin siya kina Georgina at Laura na halos hindi pa rin kumukurap. “See you around.” At sa simpleng pag-alis niya… parang may iniwang kakaibang init sa paligid. “Isarado mo ‘yang bibig mo, Laura,” asar ni Baldo. “Baka bumaha laway dito sa Monte Carlos.” “Gago ka!” sigaw ni Laura. “May araw ka rin sa’kin!” Tumatawa silang nag-asaran habang ako… nakatingin pa rin sa direksyon kung saan siya umalis.

Hindi maabala si Laura na lumakad pabalik sa itaas upang kumuha ng payong, kaya't pinaputukan niya ang ulan at tumakbo patungo sa dumpster. Itinapon niya ang basurahan sa tapunan at bumalik sa inuupahang bahay. Iyon ang sandaling nakita niya ang isang silweta na nakatayo sa pansin sa harap ng pasukan ng gusali. Hindi niya ito napansin nang sumugod siya kanina. Tumakbo pabalik si Laura patungo sa pasukan at sumulyap sa matangkad na silweta.

Habang hinihintay si Laura, umupo siya sa balkonahe habang inaalala ang nangyari kagabi at sa kasamaang palad, walang siyang maalala maliban sa malabong mainit na romansa na sumagi sa kanyang utak. Kahit na mukhang masama si Rafael, wala siyang balak na dungisan si Ruby. Ang kanyang layunin ay alisin ang babae upang maging maayos ang daan ni Laura nang walang hadlang at makamit niya ang kanyang layunin. Ngunit ang nangyari ay ang kabaligtaran. **

Niyakap siya ni Mykael. “I was really waiting for this moment,” dagdag ni Kevin sabay yakap din sa kanya. “Finally, magiging masaya na ulit si Rave.” Nalilito na siya. Tiyak siyang nakakunot na ang noo niya. Bakit ganito ang mga sinasabi ng mga ito sa kanya? “Ano bang meron?” “Today is your wedding day, Laura.” “You will now be officially Mrs. Flaurent Rave Sanjercas.”

Mayamaya ay tumuon ang tingin niya kay Laura at napatiimbagang siya nang makita niya ang ngiti na nakapaskil sa labi nito habang humakbang ito palapit sa mga bata. "Senyorita Laura!" "Oh, huwag kayong tumakbo baka madapa kayo." Rinig na rinig niya mula sa pangalawang palapag ng mansion her soft voice. And Draco's brows furrowed when he saw Laura's smile grow even brighter as the two kids hugged, now standing extremely close to each other. Laura softly chuckled as she playfully ruffled their hair. Mababakas sa ekspresyon ng mukha nito ang saya na para bang hindi nito alintana ang sitwasyon nito ng sandaling iyon.

"Nuh! It was me who take by surprise. Greater in amount. Hijo naman, ano bang ginagawa mo sa gitna ng mga hita ng magandang binibini?" Oy, magandang binibini raw? Ako iyon for sure! Natutuwa ako at malinaw na malinaw pa rin ang paningin niya. "Nothing. I was just searching for Florante’s Laura." Hanuraw? Ano na namang pinagsasabi ng ugok na 'to sa Ina niya? Umangat naman ang perfect trimmed na kilay ng ginang at sinulyapan pa siya mula sa likuran ni Trever.