Foolish Hearts Novels & Stories

Sa dami ng pinagdaanan nila wala na sigurong kahit na anong unos ang hindi nila makakayanang lampasan as long as their believe and love each other. Marami 'mang masasakit na alaala ang iniwan ng nakaraan, hindi ito hadlang para bumuo muli ng panibago at masasayang alaala sa hinaharap. Sabi nga ni Damian, The mind and the heart can work as a team as long as we want it to be.

At hindi ko basta-bastang gawing kalmado ang puso ko na tila nagwawala sa hindi ko malamang dahilan? Their family is richer than us? Iyon lang ang rason? It's all pride.

*knock knock* "Besh I'm here. Don't harm yourself. Makikinig ako. Andito lang ako hindi kita iiwan." I didn't reply. Umiyak lang ako. Masakit talaga kasi. Kagabi lang ang sweet niya tapos may ginawa pala silang kababalaghan ng kabit niya. Putangina ang sakit di ko kaya. I never cheated kahit nung una pa na hindi ako seryoso sa kanya. Katuwaan lang lahat pero I really fall in love with him. I guess laro din lahat para sa kanya. Pero he's sincere apologising earlier bulong ng isip ko.

Mula sa harapan ng Simbahan ay rinig ko na nag pagkalembang ng mga kampana at unting unting lumalakas ang pagpintig ng aking puso habang naririnig ang kuskus ng pinto sa sahig na dahan dahang binubuksan ng dalawa tao. Napahinto nalang ako at huminga ng malalim bago ihakbang ang aking mga paa papasok sa loob ng simbahan na naka suot ang puting eleganteng bistida na kumikinang dahil sa dyamante na nakapalibot. 'Sa wakas, makakasama ko na rin sa iisang bahay ang taong pinakamamahal ko. Ama, kung nasaan ka man. Sana nakikita mo ako, habang papalapit sa lalaking kasama kong bubuo ng pangarap ko na masayang pamilya.'

At mukhang nagtagumpay nga siya dahil biglang sumeryoso ang mukha nito. “Hindi ako naniniwala na madali mo lang na kinalimutan ang lahat, Katalina. Kung ang puso ko nga ay kilalang-kilala kung sino ka sa inyong dalawa ni Katarina kanina, paano pa kaya ang puso mo na nakadepende sa akin noon?” salita nito na nagpatigil sa kaniya at sa akma niyang paglalakad, makalayo lamang sa lalaki. Hindi niya kasi gusto ang pakiramdam na malapit lang ito sa kaniya dahil umiinit lang ang kaniyang ulo.

Pero ginagawa lang nila ang bagay na ito kapag kakilala nila ang maglalakad or kapag champion sa racing ang maglalakad. Tama kayo, ang The Fourth ay isang bar slash racing venue. Dito nagtitipon ang iba't-ibang tao na gustong kumarera na labas sa rules ng racing organization. It is more like a venue for illegal racing or drag racing. Pero hindi ibig sabihin na illegal racing ay wala ng rules. Dahil sa totoo lang ay mabigat din ang rules ng The Fourth. Una na dito ang 'No Switching!' Snitching is completely prohibited kaya king alam mo na kiss and tell ka ay huwag mo ng subukan na pasukin ang The Fourth. Sunod ay ang 'What you see, what you here? Leave it here!" And ang huli at pinakamabigat

Napalingon ako sa kanya. “Pero pinili mo.” Diretso ang tingin niya sa hardin. “Hindi.” Isang salita lang. Pero may bigat. Hindi ko alam kung bakit, pero parang may kakaibang lungkot sa boses niya. At iyon ang unang beses na narinig ko iyon. Ang lalaking tinatawag nilang Heartless Mafia Lord… parang may dalang sugat na hindi nakikita.

Sa isang pagkakamali lang at maaring magdampi ang mga mukha nila. "Tell me that you are, Sheena!" mahinang anas nito na ikinagulat niya. Napalingon s'ya rito bigla at hindi sinasadyang lumapat ang kanyang mga labi sa labi nito. At dahil bahagya pang nakaawang ang kanyang bibig ay madali niya itong napasok. Nanlaki ang kanyang mga mata at tila nablangko ang utak niya na mag isip. Mas lalo pang lumakas ang kanina pa irregular na tibok ng kanyang puso. At sa ilang sandali lang ay pumulupot ang mga braso ni Red sa kanyang beywang at hinapit pang lalo ang kanyang katawan palapit sa katawan nito. Tila s'ya nawalan ng lakas na sawayin ito hanggang unti unti pang lumalim ang halik nito sa kanya.

“Nakamove on na ako, Dan. Hindi ko lang makuha na magtiwala sa mga lalaki ng gano’n kadali dahil ang hirap maniwala at magtiwala. Ayoko na kasi na masaktan katulad ng ginawa sa akin ni Miguel noon. Ayokong madurog muli ang puso ko at maniwala sa mga walang kwentang pangako. Ayoko ng umiyak gabi-gabi at tanungin ang sarili ko kung… bakit ako sinaktan at iniwan. Nakakasawa ng umiyak.” Naiwan si Dan na sinundan na lamang ng tingin ang kaibigan. Mukhang matigas na ang puso ni Gail ngayon dahil sa natamong sugat at sakit nito sa puso noon. At mukhang mahihirapan ang kahit sino na palambutin ang puso nito ngayon.

Hinawakan nito ang kamay niya at kinuha ang tasa roon. "I don't want to hurt you, Tristan. I wish I could prevent all the heartaches. I'm sorry for choosing my sister's happiness than mine. I'm sorry for choosing her over you. Akala ko kasi . . . akala ko totoong mahal ka niya kaya nagparaya ako or maybe she can love you as much as I do. I'm sorry for letting you go, Tristan."