Footnote To Youth Jose Garcia Villa Mga Nobela at Kwento

Paalam nya, napatango na lamang ako at kumaway bago s'ya tuluyang tumalikod at lumakad palayo sa akin. Napa-buntong hininga ako bago ibaling ang tingin sa grave ng aking Lola, halos ilang taon na rin ang nakalipas mula no'ng huli akong bumisita rito. Napangiti ako nang mabasa ang pangalan nya. Natasha Villacorta Born: September 30, 1940 Died: May 21, 19 2010

Tahimik lang nga siya habnag tinitingnan ang mga iyon at wala ka ngang makikitang emosyon sa muha nito ngunit malinaw nga na nagfofocus ito sa kanyang tinitingnan. Marami nga ang mga datos na nasa loob no’n pero iisa nga ang naging sentro ng paksa at yun ay si Joseph Garcia. Isang lalaki na matagal na nga na sumama kay Theresa noong kabataan nito. Isa siyang henyo sa larangan ng siyensya ngunit lumihis nga ang kanyang landdas at halos naging isang terorista nga ito ng scientific community.

“Kaya pala hindi natin siya mahanap ay hindi siya taga San Juan. Hindi ko pa alam kung saan siya eksaktong nakatira ngunit ayon sa nakakilala sa kanya ay dumarayo lang daw ito dito sa San Juan upang maglako ng pagkain. Nakuha ko na rin boss ang buong pangalan ni Lucas. Lucas Garcia ang buo niyang pangalan. Ang kapatid naman niyang babae na high school pa lang noong mga panahong yun ay si Mutya…Mutya Garcia!” Parang umecho ang pangalan na narinig ko. Para akong tatakasan ng bait sa aking narinig. Umupo ako sa buhanginan dahil pakiramdam ko mututumba ako dahil biglang nanghina at nangangatog ang aking mga tuhod. Ilang beses akong huminga ng malalim at pinakalma ang aking sarili.

Sa Villa ng mga Garcia. Pagsapit ng gabi, nakadamit pantulog na si Nora habang nakaupo sa sofa sa malawak na sala. Hinihintay niya si Wilbert. Noong kabataan niya, isa siyang marikit na dalagang galing Batangas at labis siyang minahal ni Louie Garcia—pinagpala at hindi kailanman pinahirapan.

Chapter 3 Zyril Andrei Villaflorica, 21 years old currently taking a Civil Engineering course. I squinted my eyes to see if the information written in his biodata were true. I don't usually ask about the employees’ background working under my mom's management, but the new gardener caught my attention. I wanted to know him more. Weird, but I wanted to be friends with him.

"Sa Villa El-Fuego ho. Pamilyar ba kayo?" "Villa El-Fuego, ano naman ang gagawin mo doon Ineng? Kaano ano mo si Donya Clarita Chua?" tanong ng matanda sabay kunot ng noo marahil nagtataka siya kung bakit ko nga ba hinahanap ko ang Villa. "Doon po kami kasi magkikita ni Hector." mabilis na sagot ko. "Si Señorito Hector ay nasa Pilipinas na?" gulat na tanong ng matanda.

"Paumanhin sa pagpag-hihintay sa inyo, Atty. Mendoza." Isang lalaking maayos manamit, nasa huling bahagi ng kanyang tatlumpung taong gulang, at may kaaya-ayang anyo ang bumati sa kanya nang nakangiti at inalok siyang umupo. "Maari pong maupo." Hinugot ni Ophelia ang isang upuan at maingat na naupo. Tinitigan muna siya sandali ng lalaki bago nagtaas ng kilay. "Atty. Mendoza, ako si Leo Garcia, at isa ako sa mga kasama at may-ari ng Padilla Company."

saad ko tama lang siya ang nakaririnig. "Oo besh, wala na talaga sila," tugon ni Vianca kapareho rin sa akin na sakto lang marinig ko siya. "Hi, Jonas Garcia," nilahad ang kamay niya kaya tinanggap ko upang pormal ko siyang makilala. "Ingatan mo itong bestfriend ko. Kun'di paha-hunting kita," biro ko. "Iingatan ko," tila naman wala lang sa kaniya ang totoo kong biro sa kaniya.

dahil si Romary ang huling tagapagmana ng kanilang asosasyon. It's a mind blowing details for Peruvian that time. Kung gan'on pala, kapatid niya si Charlotte. Lola at lolo niya ang matatandang Jaranilla na minsan na niyang nakilala dati. He belongs to them. He is the legitimate son of Gustavo Jaranilla. He is a Jaranilla!

Hindi naman sumasagot sa kanya ang babae. Maging ang lumingon man lang kahit saglit ay di ginawa nito--buhat sa mga katanungang iyon ni Graciela. Kaya naman, ganoon na lamang ang aking pag-iinom na paulit-ulit akong kumukuha ng serbesa sa tagasundol. Nagkalapit ang aming mga mukha buhat nang masagip niya ako. Nag-iba ang aking pakiramdam sa kanyang pagkakahawak at pagkakasagip sa akin. Sa malagim na kwentong ito raw kinuha ni Jose de Polistico ang naging pangalan ng kanyang economienda, ang Villa Sangrevida, upang maging tumanyag at laman ng usap-usapan sa mga karatig bayan. Sa bawat pakli ng liwanag na dala ng mga pagkidlat, sa maputik at mabasang lupa, naroon at nakakulob ang isang may kat