Forbidden Love In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Abs pala! "Oo nga pala! Maangas na sexy!" ngiting-ngiting wika niya. "Ikaw nagbigay ng meaning ng Katty tapos nakalimutan mo agad!" "Hindi kaya! Oo nga pala, saan ka galing?" "Pumunta ako kina Mariza. Kaya pala gusto niyang pag-usapan ang tungkol sa kasal noong pumunta tayo sa Tagaytay ay dahil may plano pa lang mag-propose si Red kay Angel."

Halos gusto na niyang magma-kaawa. "Kung mahal mo ako, at ibibigay mo ang lahat ng gusto ko. Then, ibigay mo sa akin ang pagkakataon na ito. Babalikan kita at kapag bumalik ako we can be together and magpapakasal na ako sayo.." Katahimikan.. " For now, Hayaan natin ang isat isa na mamukadkad " Kinagat niya ang pang ibabang labi at tumayo.

Anong ibig sabihin no'n? "At kahit ano pang mangyari, palagi mong tatandaan na ikaw lagi ang pipiliin ko." Hindi ko namalayang umiiyak na pala 'ko. Ano bang ginawa ko at pinagkalooban ako ng Diyos ng katulad ni Kenzo? Ng isang taong willing akong piliin kahit gaano pa kakumplikado ang sitwasyon. "I love you, Beth. Minsan ka nang nawala sa 'kin pero sisiguraduhin ko ngayon na wala nang makakapaghiwalay sa atin."

“‘Diba ‘to ‘yong gusto mo sa lalaki?” “Pipiliin ko pang makipag-date sa mga bampira kesa sa’yo kung ang hanap ko lang din naman ay maputi,” pabiro kong banat at padabog na isinara ang pinto. Naramdaman ko naman ang mga gabok na nagsilaglagan sa aking balikat.

hindi ako nakapagsalita dahil sa sinabi niya sa akin. “At first I thought I still love Alexis because when I saw you in Leyte, you make me fall in love again. Buong akala ko nakalimutan ko na siya, but when the times I’m with you I fall again na akala ko bumalik ang pagmamahal ko sa kanya, but when I discover that you’re not her. I-I’m become mad of myself dahil hindi kita pinaniniwalaan. I thought nagawa lang kitang mahalin because your face is same with Alexis.” mahabang wika niya habang hindi ko mapigilang mapahikbi.

natatawa uli nitong sabi. " Mahal mo ako?" hindi na niya napigilan ang pagtulo ng luha. Nawala na uli ang ngiti nito. " I love you. Sa iyo ko lang naramdaman ang halo-halong emosyon kapag kapiling kita. Akala ko ay katawan mo lang ang habol ko but I want more of you. Hindi sapat sa akin na katawan mo lang ang kaya mong ibigay. Gusto kong angkinin ang buong ikaw. Gusto ko ibigay mo rin sa akin pati puso mo. And please, huwag mo na akong pahirapan dahil pinipigilan ko lang talagang dalhan ka ng pari rito para ikasal na agad tayo. Ayaw kong layasan mo na naman ako," parang batang pagmamaktol nito.

Nakapikit na hindi ko mabasa kung anong nasa isip. " You see, you're so damn beautiful. Kaya nagkakaganyan ang kaibigan namin. Pagpasensyahan mo na. Ngayon lang nailove to. " Sabi pa ni Kheed na nagbigay rason sakin para mapangiti.

Nang hindi na niya ako mapakinabangan ay pinaalis niya na ako. I was so young and naive that time. Akala ko kapag laging nand'yan para sa'yo ay mahal ka na. Akala ko kapag ibinigay mo ang lahat ng pagmamahal, matatanggap mo rin 'yon ng sobra pa, but I was wrong. Hindi pala gano'n ang pagmamahal, dahil ang tunay na pagmamahal ay mararamdaman mong masaya kayong dalawa even you both have nothing. Ang tunay na pagmamahal ay ipa-realize sa'yo na mahalaga ka, na deserve mo ang lahat, na itrato ka ng tama, at higit sa lahat ay may ititira kang pagmamahal para sa sarili mo.

“Nagbibiro lang naman. Yung tatay ko lang ang mayaman,” “I know. Thank you. Kasi napapatawa mo ako kahit papaano,” “Did I?” Tumango siya. “You know what? For me, huh? Hindi mo deserve ang saktan ni Astin. Yes, hindi ka nga sumipot sa araw ng kasal niyo. Pero hindi mo kasalanan. Pinilit ka lang niya. Hindi mo pa siya gusto ng mga sandaling iyon. Wala kang kasalanan. Wala. Hindi ka pa handang pumasok sa isang relasyong pangmatagalan. Marriage is a sacred. You know that. Para lang sa mga taong nagmamahalan ang kasal. At siya lang ang nagmamahal sayo noong una. So, why rush? Hindi dapat pinipilit ang babae. At lalong hindi din minamadali ang pagmamahal. I’m sorry, pero selfish siya. Hanggang nga

Hindi ko makakaya. “Love, alam ko namang mahal na mahal mo ako pero hindi naman kita tatakasan para hindi mo ako pakawalan sa pagkakayakap mo,” biro niya. “Nagawa mo pang magbiro ng gan’yan! Halos mamatay na ako sa pag-aalala sa ‘yo! Akala ko hindi na kita kailanman makikita! Akala ko tuluyan ka ng mawawala sa akin.” At nagsimula na namang bumuhos ang aking mga luha, ngunit agad niya itong pinunasan.