Forgetting Past Quotes Novels & Stories

hingi nito ng paumanhin sa kanya. “Mr. Quinn, hindi ako nagugutom,” senyas niya pabalik pero kumulo ang tiyan niya kaya namumulang napakamot siya sa pismgi, “Hindi kaya magandang habits ang magbalik-tanaw sa nakaraan… matagal na ‘yon kaya wag mo ng ungkatin,” ayaw niya kasi alalahanin ‘yon, kaya nga siya umalis para makalimot, tapos ipapaaalala pa nito ang past nila.

"But will you ever forget?" Charisse asked after she calmed down. Pinunasan nito ang mga natitirang luha sa kaniyang mga mata habang naghihintay ng sagot mula kay Anthony. "Are you expecting me to forget about it?" Anthony asked Charisse, the latter shook her head signifying a no. "Yeah. As much as I wanted to forget about the things that had happened in the past, I couldn't. We all couldn't."

"Malamang? Hindi kasi talaga ako naniniwala sa past is past. Hindi ba at mayroon din ngang quote na don't do unto others what you don't want others to do unto you?" "Oh, loko. Nilapagan daw ba naman ako ng quote? Iba na talaga ang atake mo ngayon, 'no?" "Oo, mamaya ikaw na ang aatakihin ko, anteh. Itulak mo pa ako nang itulak sa buhangin, sige. Okay lang talaga sa akin."

"We don't have to do it. We just need to make a new memory. Please, try to think it's me not Lawrence. At hindi ako si Lawrence para gawin ko ulit ang mga bagay na iyon sa iyo. Just stop comparing it to the past. Paano tayo makakausad kung palagi mong inaalala ang nakaraan?" His last words hit her hard. Paano nga naman talaga sila makakausad. Tumigil siya sa paglalakad at hinarap ito. "Fine. I'm sorry. I just..." hindi na niya naituloy ang ibang sasabihin nang simulang manginig ang bibig at kamay niya. "I just can't simply forget it," she managed to say.

Nakalimutan kong pwedeng makasama sa kaniya ang pilit na pag-alala ng nakaraan. "The doctor added that he may forget the past forever if he tries to remember it. Little by little, let's just let him remember. Hindi iyong pinupwersa natin siya..." dagdag pa nito. Parang nangliit ako sa pwesto ko. Pakiramdam ko ay sinisisi ako ng kapatid niya sa nangyari. Ayaw ko mang isipin, ngunit sa tono at pananalita nito ngayon ay parang ganoon ang nangyayari.

Nakita kong bahagya itong siniko ni Jules. And for the nth time, I forgot what to say next. I already forgot the past and don’t want to remember what happened from the past. And still, I didn't know that it still has an effect on me. That house may bring back the painful past to me, but I still value it with my life. Ibinigay yun ng lolo ko sakin, sa amin. Though, it holds every piece of memory I have from my life before.

Baka may nasabi siyang hindi niya dapat sabihin kagabi! Lumapit si Ziancio at umupo sa gilid ng kama para tabihan siya. "You told me last night... that I have forgotten something important, something that broke your heart. Alam ko na lasing ka kagabi, pero ramdam na ramdam ko na seryoso ka sa mga sinasabi mo. Your words made me feel that I am foolish for not being able to remember something that I must not have forgotten in the first place. I saw your tears flowing down from your eyes. Sinabi mo sa akin na may nakalimutan ako... about our first night."

"Won't you tell her about that incident?" Natigilan siya. Kanina lang ay iniisip niya iyon pero hindi pumasok sa kanya ang ikuwento ito kay Lexie. Pero ngayon na tinanong siya ng kaibigan ay hindi niya malaman kung ano ang isasagot. "I—I really don't remember some pieces of that incident. Even her face and their names— you know human memory is strange. Your brain will shut down the bad memories as a defense mechanism to protect your fear. And it will let you forget something terrible that happened. Lahat sila, may nakakalimutan katulad na lang ‘yung may nangyari kahapon or kanina lang. Pero ako ang pangalan nila. Dahil estranghero sila na nakilala ko noon at nagpakilala lang at sinabi ang pa

puno ng iritasyon kong litansya sa kanya at hindi na napigilan ang pagtaas ng boses ko. Sigaw agad ang bungad ko sa kanya pagkapasok namin ng aming silid. Hindi ko lang din kasi talaga maintindihan. Idagdag pa na naabutan ko sila kanina ni Jessy mukang palagay na ulit at nagtatawanan pa? "I told you, I forgot to tell you!" he fired back. I mocked. "Rason ba iyan? Imposible namang nakalimutan mo at talagang nang-by passed kayo, ano? Pala-desisyon? Walang tanong, tanong, ah!"

Sana. Ngumiti ito. "Don't dwell on the past anymore. Let's create something new. Something that is worthy to remember. Ang mga taong nakalimutan mo. Puwede mo silang muling kilalanin. And I'm sure, hindi man ng isip mo, makikilala sila ng puso mo. Just how you knew me from your heart..."