Novel & Cerita Forgetting Past Quotes

Nandoon ang mga nakaraang hindi na nila mababalik at mga nakaraang iiwan na lamang sa limot. Memories, like fragments of a forgotten melody, weave the tapestry of our lives. They are the elusive ghosts of our yesterdays, lingering in the recesses of our minds, waiting to be summoned by a scent, a song, or a fleeting glimpse of the familiar. The past, with its palette of emotions and experiences, shapes who we are today. In the quiet moments, we find ourselves drifting back, tracing the contours of our memories like fingers on an old, weathered photograph.

Pero maya maya namalayan ko na nagsasalita na ito ng sobrang hina. "Kung pwede lang.." Bulong ni Zach "Kung pwede ko lang kalimutan ang lahat na nangyari sa nakaraan ko.. At maging masaya na lang..." Malungkot ang boses nito. His past is messing up with him again.

Ang emosyong nararamdaman ko ngayon nawawala sa tuwing naalala ko na lasing lang siya ngayon at bukas paggising niya ay makakalimutan niya rin lahat ng ito. End of flashback

Hindi na raw nila sasagutin ang mga tanong ko at hahayaan nilang kusang bumalik ang memorya ko. "Ate, I know you want to remember, but you have to be careful. If you force yourself to remember, your brain might make up memories that aren’t real just to fill in the blanks. Yon ang sabi sa amin ng doctor. Kapag daw nagiging emotional ka, pwedeng maghalo-halo ang lahat. Your mind might create memories that didn’t actually happen. I don’t want that to happen to you. Just take your time and let your memories come back naturally." Iyan ang sagot sa akin ni Scarlet nang tinanong ko siya kung ano ba ang nangyari sa limang taong hindi ko maalala! I cannot believe I can't remember those five freaking

Umupo siya sa luma’t matibay na sementadong bangko. Naalala niya ang sinabi ni Athena— “Forget it.” Napapikit ulit siya. “Forget it daw,” sabay nguso. “Eh paano kung hindi ko gusto? Bakit parang ako lang ang hindi ready? Hindi ba pwedeng… pause lang muna, hindi delete?” Nag-vibrate ang phone niya. Bumulaga sa kanya ang I* story ni Athena: “So long… thanks for the memories.”

Sa sobrang gusto kong maging successful at masundan ang yapak ng tatay ko ay hindi ko na nakilala ko ang sarili ko. "I have moved on from my past. Sinusubukan kong kalimutan na lang lahat ng iyon kasi wala naman yung madudulot sa akin ngayon. Pero mali pala na kakalimot ka lang ng mga bagay na nangyari sayo kasi hindi ka nag-move forward sa bagay o pangyayari na iyon… Basta ko lang kinalimutan at doon ako nagkamali."

natatawa nitong sabi kaya sinamaan ko siya ng tingin at akma na sanang isasara ang pinto ng pigilan niya ito. “Ano ba?!” inis kong sabi. “You forgot already?” tanong nito. Natawa ako ng bahagya, gago ba siya?! “You are the one who told me to forget about that night right?! so what do you expect me to do?” inis kong sabi. Natulala nalang ako ng bigla siyang humagalpak ng tawa. "Did you really forget about the night that happened between us? It doesn’t seem like it." natatawa parin nitong sabi

kambal… gusto kong dugtungan pero kusang huminto ang mga salita ko nang may sinabi pa siya. “Now I know…There is a strange feeling when we are so together. I forgot the man I loved before, and the same with my heart. Nairita ako sa kanya kasi masyado siyang pakielamero pero siya lang pinagkakatiwalaan ko… si Jared lang,” kumalma naman siya pagkatapos niyang sabihin ang mga ito. Tumango-tango naman ako bilang sagot sa kanya. “I don’t know… why I forget him. I just wanted to look for the clues of what had happened to me. And why does he also forget me?” dagdag pa niya na hindi ko rin alam ang mga isasagot sa kanya.

makahulugang tanong ni Axel. “If there is something I should remember, I can remember it no matter how long it has passed. And I have no recollection of what you're referring to, so it's clear that it's none.” Hindi nagsalita agad si Axel ngunit makalipas ang ilang saglit ay saka ito muling nagsalita. “What if you don't remember because you weren't paying attention?”

Dahil sa dami nang nangyari noong mga nakaraang araw, nakakalimutan ko na ‘yong ibang nangyayari sa buhay ko. “It seems like you've forgotten,” dismayadong sambit niya at napabuga nang hangin. Hala! Mukhang importante ‘yong sinabi niya sa’kin kaya ganito ang reaksiyon niya. “Sorry, Zander, ang dami kasing nangyari kaya na … kaya nakalimutan ko. Pero p’wede mo bang sabihin sa’kin kung tungkol saan ‘yon?” Nahihiyang sabi ko, pero kinakabahan na ‘ko ngayon.