Forgetting Past Quotes Novels & Stories

Ilang sandali pa ay natagpuan na lang niya ang kanyang sarili sa loob ng kotse. “Paano mo muling makukuha ang tiwala ko niyan kung ganyan ka? At pwede ba? Anong pinagsasabi mong nagustuhan ko? The past is like age, it can't be returned, Atticus. Huwag mo ng lingunin iyon, please lang. Dadalhin kita ng hospital!”

Sabik na sabik si Holly sa punto na medyo hindi na maintindihan ang sinasabi niya, at patuloy niyang binubulong, “Magaling! Magaling! Hindi na lumalala ang kondisyon mo! Sa totoo lang, umunlad ito nang sobra. Mas malinaw ang memorya mo kahapon kaysa sa akin. Para naman sa mga dating memorya mo, naniniwala ako na unti-unti itong babalik. Hindi mahalaga kahit na hindi bumalik ang mga memorya mo, pwede natin itong suriin nang unti-unti. Dahil bumuti nang sobra ang kasalukuyang memorya mo, siguradong mababawi at maaalala mo ang mga dating memorya mo basta’t patuloy ka naming tutulungan sa pagsusuri ng mga ito!”

And speaking of sudden change of mood, he also asked the doctor about that thing. "Parts of the effect of retrograde amnesia are, issues with mental coordination, general confusion, false memories, forgetting small to big things. Marahil ay pinagdadanan niya ang ilan diyan o masaklap ay lahat kung kaya't nagkakaroon siya ng biglaang pagpapalit sa kaniyang mood. We actually tend to be grumpy or get to lose mood when we forgot something, especially when it's too important. Ano pa kaya iyong halos lahat sa kaniyang buhay ay nalimutan niya?"

anito at lumapit ng marahan sakay ng wheelchair nito. Huminga ako ng malalim bago nagsalita. "I want to remember everything pero natatakot ako sa mga maalala ko, Dustin. Is it really okay to remember what happened sa present o mas magandang kalimutan na lang at mabuhay nang panibago? Ikaw na mismo ang nagsabi na nag-away tayo, may cheating, may selos. Curious ako but at the same time I am scared to remember everything tapos masasaktan ako ulit. Hindi kita maintindihan. Sabi mo hindi mo ko pipiliting makaalala pero ano 'tong ginagawa mo?" Kunot-noo kong tanong dahil naguguluhan ako sa kanya.

Pero gusto kong malaman kung sino siya sa buhay ko ngayon. Pagbalik ko sa laboratory, hindi ko agad maalis sa isip ko ang naging conversation namin ni Eireen. Habang naglalakad ako papunta sa workstation ko, paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mga sinabi niya tungkol sa past ko, lalo na noong sabihin niyang may mga taong minsan ay naiiwan sa memory natin kahit hindi natin sila maalala nang buo. Hindi ko alam kung bakit, pero mas lalo akong nabahala dahil sa tuwing naiisip ko ang past ko, palaging may kasamang isang mukha na hindi ko makita nang malinaw.

Makalipas ang ilang sandali, ngumiti si Samuel at sumagot siya, “Makakalimutan ko na sana ito ko hindi mo ito binanggit. Oo, may utang ka pa rin sa akin.” Ngumiti si Quentin. “Alam ko na nakalimutan mo na siguro ito dahil sa busy mong schedule, pero hindi ko ito kinalimutan kahit kailan.”

“You don’t have to apologize.” “Ha?” “I should be the one saying… thank you.” Napakurap siya, parang hindi sanay makarinig ng ganoong tono. “Wala pong anuman… Adrian.” Adrian. Hearing her say that name felt like I was borrowing a part of myself back. Kahit hindi ako sigurado kung akin talaga. “Babalik po ako mamaya,” sabi niya. “Kukunin ko lang si Tatay.”

makahulugang tanong ni Axel. “If there is something I should remember, I can remember it no matter how long it has passed. And I have no recollection of what you're referring to, so it's clear that it's none.” Hindi nagsalita agad si Axel ngunit makalipas ang ilang saglit ay saka ito muling nagsalita. “What if you don't remember because you weren't paying attention?”

Touching him was like realizing all you ever wanted was right there in front of you Memorizing him was as easy as knowing all the words to your old favorite song Fighting with him was like trying to solve a crossword and realizing there's no right answer Regretting him was like wishing you never found out that love could be that strong Losing him was blue like I'd never known Missing him was dark grey all alone Forgetting him was like trying to know somebody you never met But loving him was red Oh, red Burning red May nakatingin na naman sakin na parang hindi pangkaraniwang tingin. Kaya tumingin ako sa direksyon niya pero ang bilis niyang mawala na parang bula. Remembering him comes in flash

Kapag ganito ang topic nila ay palaging nasisira ang mukha nito. "Gusto kong ulit-ulitin bakit may angal ka?" mataray na sita n'ya rito. "Honey naman eh, hindi ba pwedeng forget the past na lang at ako na lang ang future mo?" "Abnormal ka ba, eh wala naman akong ibang past kundi ikaw lang din!" "Sabi ko nga ako ang past, present and future. Hay naku Creed pagdusahan mo kasi ang ginawa mo," sagot nito na ikinabunghalit n'ya ng tawa.