Novel & Cerita Forgetting Past Quotes

tanong ko. Iniling niya sandali ang ulo at umiwas ng tingin. "I think I can also apply it too now. But not the exact qoute." "Huh?" grabe ano na naman ba ang pinagsasabi nitong anak ko? "Instead, I will apply the 'Forgive but never forget' quote line, not the different version you used." saad pa niya at napanganga na lang ako.

Dont Forget To Vote & Comment

Pero maya maya namalayan ko na nagsasalita na ito ng sobrang hina. "Kung pwede lang.." Bulong ni Zach "Kung pwede ko lang kalimutan ang lahat na nangyari sa nakaraan ko.. At maging masaya na lang..." Malungkot ang boses nito. His past is messing up with him again.

“How can I ask her about it? Hindi nga niya maalala kung sino ako.” Pinatay ng kaniyang amang si Van ang sigarilyo sa ashtray at saka siya inakbayan. “You know what, son? If she doesn't remember her past, you two could actually create new memories together. Mga alaala na hindi niya makakalimutan.” “I really want to do that but there’s still a part of me na natatakot na baka maulit lang iyong nangyari dati. Na baka siya na naman ang gamitin ng Phoenix laban sa akin.”

Napahilamos sa mukha at saka huminga nang malalim. “How about kuya Mateo?” tanong niya. “Wala siyang maalala,” sagot ko. “Lahat?” tanong ni Luke. “The doctor called it anterograde,” saad ko. “Ah, forgetting the newly built memories… Five years ago…” saad ni Luke. “Ganun na nga,” aniya ko. “I hope it’s temporary,” mahinang sabi niya.

Ang kapal ng mukha nito. “Bakit mo ako dinala rito?” mahihinuha ang pait sa boses niya. “To make you remember.” “Anong gusto mong maalala ko?” “Remember the good times. Remember how happy we once were.” “Were. Past tense. Tapos na.” “It never ended. We didn’t end like you think we had.”

he whispered in my ear as we seated. Nilingon ko siya at tipid na ngumiti. "Wala naman. I just remember the past." Agad na nagdilim ang mukha niya. "How many times do I have to tell you—" "To forget the past. I know. But still, I can't help it. Isa pa, bakit ko naman kalilimutan ang nakaraan. Kung hindi naman dahil sa mga nangyari noon ay hindi naman tayo magiging ganito kasaya at katatag ngayong kasalukuyan."

To have eternal happiness, forget the past and forgive, embrace the present, and make the future happen. The End

Napatingin si Damien, bahagyang nagulat sa presensya ng kaibigan. “Thanks,” maikling tugon niya. Umupo si Jayron sa visitor’s chair at tiningnan siya nang maigi. “Okay ka lang ba? Kanina ka pa parang lutang. Hindi ka sumasagot sa chat, tapos puro spreadsheet na walang laman ‘yung screen mo.” Tahimik si Damien. Ilang sandali bago siya nagsalita. “Jay… do you believe in forgotten memories?”

At tama naman siya. “What? You avoid that fact?” “Why are you bringing up that topic?” iritado kong tanong habang nakakunot ang noo ko. “It’s in the past.” “And?” Bahagyang naghiwalay ang mga labi ko. Saglit akong napahinto, pero hindi ako umatras. “And we have to forget about it, Mr. Monteverde.” Sumimsim siya ng kape. May kakaibang tunog pa iyon—slow, deliberate—at hindi ko maiwasang maalala kung paano niya—