Forgetting Past Quotes Novels & Stories

" Alzeihmer's was taking her away from me and yet what she told me changed my perspective. She told me that forgetting things was therapeutic for her in all the positive ways possible. She said that after everything, the most important thing is that by the end of the day, she knows that I'll be the one remembering. I'll be the one treasuring our memories together. She was assured that our love will not be forgotten." Hindi niya maipaliwanag kung bakit hindi na niya mapigilan ang pagbagsak ng mga luha niya. "Your mind is a very messy place right now and very unstable. There is actually a great chance you'll forget we have this conversation, young lady, but please try to remember this: once yo

naiinis na saad ko sa kaniya. Hindi ko alam pero mas nako-curious ako sa sinabi niya. Bakit kailangang kong kalimutan kung ano ang ginawa ko na pilit ko ngang inaalala? Isa pa pwede naman niyang sabhin na sa akin kung may ginawa pa akong ibang kahihiyan para isang bagsakan na lang ng hiya hindi iyong pag-iisipin pa niya ako. "Like what I have said, don't force yourself to remember it. Maybe it's not necessary; that's why you forgot it. Just don't drink again, Kiddo."

"If you keep forcing yourself to remember your past, memories that have long been forgotten, there's a high possibility that you may never recover them. Alam natin pareho na posibleng mangyari 'yon dahil sa damage na natamo mo, Raze. Ilang beses ko nang sinabi sa'yo, huwag mong pilitin. Mas lalala lang ang migraine mo. Mas sasakit ang ulo mo. Gusto mo bang tuluyang hindi na makaalala?" "I just want to remember my past, Lincoln. I have to," he said firmly, though sadness laced his voice. "I really want to. Pakiramdam ko may importanteng bagay akong dapat maalala. Wala na bang ibang paraan para makaalala ako?"

Paano nga ba talaga ako nawalan ng memorya? "Wala lang 'yon, sissy!" si Farrah. Katabi niya 'yung kambal niyang si Marra. They're so damn beautiful. Pamilya talaga sila, ang Mortimer. Puro mga magaganda't gwapo. "And sissy, nakakatampo ka dahil nakalimutan mo talaga kaming lahat," nakapout na sabi ni Marra. "Pati si Kuya Jake nakalimutan mo... how sad. Sayang love story niyo..."

Nagising na lang siya isang araw at pinapakain na ang memorya niya ng mga alaalang nawala sa isip niya. Aiah pities herself. She does not remember any memory from the past. She forgot the first time that she had a crush, the first time she kissed a guy or even the first time that she truly fell in love. She forgot everything. Nakalimutan niya na rin kung sino-sino ang kapamilya niya. She forgot her mom, her dad, until she was reminded that they were already dead. She forgot about his brother, Ezekiel, who is also subtle about her these days.

Lumakad muna ito sa may likuran niya, bago siya niyakap pagkuwa’y nagwika, “I searched on the internet. Ilang linggo rin akong nahirapan saka ako nakahanap. Then, pahirapan din sa shipment. Mabuti na lang saktong-sakto ang dating.” Napalingon siya rito. “Sakto? Saan?” Hinalikan siya nito sa pisngi na ikinagulat niya. “Happy anniversary! Nakalimutan mo naman yata,” anito sa himig nagtatampo. Natawa siya. “Of course not! Iyon pa ba ang malilimutan ko?” Umingos ito na parang bata. “If I could remember, Mrs. Lagdameo, you forgot it last year,” nakalabing sambit nito.

Honestly, kahit pa pilitin kong makinig ay wala namang pumapasok sa utak ko. My mind is somewhere else like will Marcos suddenly show up here and stopped the wedding like what I see in the movies? I know that's absurd but what's wrong with hoping? I don't want him back but I want to run away from this place that's why even with a little hope, I am counting at him.

At sa kabila ng kanyang pagkahilo ay naramdaman niya ang mahinang paghaplos ng isang kamay sa kanyang buhok. “Aylarca seni unuttuğumu düşündüm. Ama seni unutmaya çalıştıkça, seni daha çok hatırlıyorum,” he said and sighed. “Ama çok sevdiğim ilk insanı nasıl unutacağım?” [translation: I've spent so many months thinking I forgot all about you. But the more I manifest to forget you, the more I remember you. But how am I going to forget the very first person I dearly love?]

Kaya kahit na anong drama ikwento ko ay komportable pa rin ako tulad na lang ngayon. “So, kakalimutan ko na lang ‘yung ginawa niyang pagtalikod sa ‘min noon?” I asked. “Pikit,” aniya kaya agad akong pumikit para malagyan niya ako ng eyeshadow. “Alam mo kasi, hindi naman lahat ng pagpapatawad ay kailangang magkalimutan. Forgive but never forget. Lalo na kapag nakaukit na ‘yon sa puso mo. Kasi kung maghihiganti ka… para saan pa? Para mapatunayang galit ka nga sa kanya? Paano ‘yung mga kapatid mo? Kung hindi mo na kailangan ang papa mo kasi ikakasal ka na─ ay este, may pamilya ka na at kaya mo na sarili mo, e sila? Kailangan nila ang Daddy mo. Tama naman si Nay Telma sa sinabi niyang isa lang a

Tapos sabay magpaflashback 'yong mga memories from the past na sinusubukan kong tanggapin at ayusin, na para bang hinahamon ako kung nagheheal na ba talaga ako or hindi. Inabot ko ang kamay ni jaq at dahan-dahan hinaplos ito. "Siguro sa sobrang tagal na natin nararamdaman 'yong mga gano'ng bagay, nasanay na lang din tayo, ano? But everything will be fine." kalmado kong pagkakasabi sa kaniya then I smiled at him, my usual bright smile.