Freedom Novels & Stories

Ayaw ko na mawalan ulit. "Reign gusto ko sana lumipat ng lugar, gusto kong umalis rito. May naipon na rin naman ako kahit konti. Sapat na iyon para makapundar ako kahit maliit na tindahan at sapat na iyon para makaluwas ako ng probinsya. Doon mas tahimik at doon makakasimula ako ng panibagong buhay na walang iniisip na kung ano. I just want freedom, and alam ko madami kanang naitulong sa akin pero Reign siguro kailangan ko rin matutong tumayo sa sarili kong mga paa." Sandaling katahimikan ang namayani sa pagitan namin dalawa. Hindi naman iyon nagtagal dahil nagsalita ito bilang pagbasak sa katahimikan.

na ba sa amin, is that what you mean, Pa? “Yes.” “Liberated ako, Papa. And I love my freedom so much! Alam mo naman na sa panahong ito ay pinagtatawanan na ang mga lumalampas sa kanilang teens na birhen pa. And it’s not a big deal to lose your virginity during your young years. Ang mahalaga sa panahon ngayon ay ang huwag kang magpabuntis. Sa dami ng paraan para hindi mabuntis, masasabing tanga na lang ang mga babaing nabubuntis ng hindi kasal.”

tumaas ang tono ng pananalita ni Michael kasabay ng pagguhit ng kirot sa guwapong mukha. He doesn’t need anyone! He can manage himself without asking for fucking help! Damn it! Makakalakad din siyang muli at makakalaya sa silyang di-gulong. Soon, he'll be free from this mess and he will make sure to kill the bastard who was responsible for this shit. For god's sake! Kahit hirap na hirap ay sinikap ni Michael na makapagbihis para makapasok sa opisina.

“Minsan lang talaga, parang ang hirap tanggapin na kailangan nating isakripisyo ang ating kalayaan sa ngayon para sa kalayaang pangako ng hinaharap. Gusto ko na sanang makalabas nang walang kasama, bumili ng pagkain sa palengke nang hindi lumingon sa likod sa bawat hakbang, o dalhin si Cael sa pampublikong parke nang walang kaba sa dibdib. Parang nakakulong tayo sa sarili nating kaligtasan.” Inabot niya ang aking mga kamay at pinisil ito nang mahigpit, ang kanyang mga palad ay mainit at puno ng lakas na tila ibinibigay niya sa akin. “Tingnan mo ang paligid natin, Sophia. Hindi ito pagkakakulong—ito ay proteksyon. Ang tunay na pagkakakulong ay ang panahong kasama mo pa siya, kung saan wala ka

‎I REFUSE ‎ ‎Avianna's POV (Part 1) ‎ ‎Kung may isang bagay na gusto kong maranasan sa buhay ko, iyon ay ang kalayaan. ‎ ‎Hindi pera. Hindi marangyang buhay. Hindi ang pagiging tagapagmana ng isa sa pinakamalalaking kumpanya sa bansa. ‎ ‎Kalayaan. ‎ ‎Nakakatawa, hindi ba?

Aniya sabay ngiwi. "Bored na bored na nga ako sa bahay niya eh thats why I called you to meet me here". Aniya ko. "Why dont you divorce him already?". Paghihikayat nito sa akin. "Alam ko, nasa isip kona din yan pero hindi ako maka timing eh... He's so busy". I said. "You need to divorce him as soon as possible cousin, para naman may freedom kana at makakapagsaya kana....pero syempre kasamo ako". Nakangisi niyang sambit.

Lancaster dahil may mahalaga pa itong pupuntahan matapos ang usapan ng mga ito at ng dean. Ramdam ni Lia na tila nais niyang maiyak dahil halo halo ang emosyong nararamdam niya. Dahil ito ang unang beses na umalis siya sa Home of hope at ang isipang iniwan na niya ang kinagisnan niyang pamilya ay halos gusto niyang pumalahaw ng iyak.