Freedom Novels & Stories

Pakiramdam niya may kakaiba talaga sa kausap niya, pero dahil malakas ang kanyang loob, nagpatuloy na lang siya. “Father, pakiramdam ko po parang nakakulong ako sa buhay na ito. Alam kong masaya ako para kay Ate Kylie, pero naiinggit din ako. Gusto ko rin pong makalaya sa kontrol ni Papa.” Tumango-tango ang lalaking nasa kabila ng harang, bagamat hindi ito nakikita ni Andrea. “Freedom, huh? Alam mo, minsan, para makalaya, kailangan mong gumawa ng sariling desisyon. Hindi mo kailangang sundin ang lahat ng gusto ng ibang tao.”

Good thing Manang did the grocery kaya may enough supply pa kami. I just made some omelettes and cooked some hotdogs. Hindi ko naman kailangan magluto nang marami since Love is claiming she's on a diet and Faith usually wakes up a bit late kaya konti lang rin nakakain niya. Minsan pa nga ay pumapasok na lang siya ng school without eating and ends up grabbing some food for brunch kapag may vacant time siya. Madalas rin kasi 'yong matulog nang late kakaaral, which I admire of her. Sana lang ay on the same level ang kasipagan namin. Too bad my laziness always wins.

naisipan kong tanong at napansin ko ang biglang pagbabago sa itsura nito kaya naman minabuti ko nang kalimutan iyon dahil ayoko naman maging sanhi iyon para mastress ulit ito. Sobrang tagal na din pala simula nang makabalik ako dito, dahil for me I value my freedom kaya nga nagdecide akong bumili nang condo unit para mapag-isa dahil gusto kong ako ang nasusunod sa lahat nang bagay ayokong mangyari na pilitin ako sa isang bagay na hindi ko gusto o hindi ko gustong gawin and thank God hindi pa naman nangyayari sa akin iyon.

'Yun ang sabi ni Kai about dito. At ang isa pang paraan ay talunin ang lahat ng kalaban which is an insuperable way to happen. Wala pang nakakagawa 'non sa lahat ng nabi-blitkrieg dahil sinisigurado talaga nilang mauubos ang mga target dahil kapag nakaligtas ang target. FREEDOM. Freedom ang reward nito. Dati ang akala namin DQM ang nag-uutos nun kaya galit din ako sa kanila pero nang malaman ko ang mga ito kay Kai ay naliwanagan ako.

Hindi sa ganitong hinagap niya aakalaing matatamasa ang katotohanan ng kalayaan na buong buhay ay hinabol niya. It felt like living her life the way it was, was just a race for freedom. She loves her parents, but it wasn’t enough for her to stay. Sinasaktan sila ng Papa niya, kabit ang Mommy niya—walang taong gustong nasusubaybayan ang tunay na minimithi ng pinakamalalalapit na tao sa buhay nila.

Kusa akong napatitig doon nang mabasa ko. ‘The Price of Freedom’. Napangiti ako nang mapait. Hindi ko alam kung pabor ba sa akin ang araw na ito pero para kasing sumasalamin ang mismong theme sa sitwasyon namin ngayon ni Caleb. In order for us to gain our freedom, he chose to give up all his wealth. O baka naman nangongonsensya ang panahon sa akin? Ipinagwalang-bahala ko na muna ang tungkol doon at sinimulan ko ang sketch.

Si Lena ay tumingin kay Adrian, at sa parehong sandali, nagkaroon ng tahimik na pang-unawa: Ngayon, hindi na takot ang hahadlang sa kanila. Ngunit higit sa lahat, ang nakaraan ay hindi na makakontrol kay Lena. “Let’s finish this,” bulong niya, mas matatag na boses, “For us. For the truth. For freedom.” Si Adrian ay ngumiti, humawak sa braso niya, “Together.” At sa sandaling iyon, naramdaman nilang dalawa—hindi lang laban ito para mabuhay. Ito ay laban para sa kalayaan mula sa nakaraan, laban para sa kanilang kinabukasan, at laban para sa kanilang mga desisyon at damdamin.

“Hindi ko naman siya iniipit. May kalayaan pa rin naman siyang tumanggi kapag ayaw niya sa ideya na magpapakasal kami.” “Sana lang ay wag niyang tanggapin iyon kung labag naman sa loob niya. Indeed that we have freedom to choose between things, but once your ‘what if’s’ pop out of your head, magbabago at magbabago ang mga desisyon mo at prinsipyo mo sa buhay.”

Freedom. How satisfying. Bakit hindi ko 'to ginawa noon pa? Bakit hinayaan ko ang sarili kong makulong sa ekspektasyon nila sa loob ng maraming taon, na halos maubos ang buong pagkatao ko para lang sa kagustuhan nilang maging perpekto ako? I spent my entire youth building a name for them to flaunt, running away from my own peace just to keep their pockets full.

She looks at me like I’m a mirror she hates. “You’re enjoying this,” she says softly. “Hindi,” sagot ko. “Tatapusin ko na ito.” She steps closer. “You think this makes you powerful?” "Sa tingin ko ay ito ang paraang ng muling pagbawi sa aking kalayaan.” Her smile hardens. “Freedom doesn’t last. Not in this world.” Sinalubong ko ang tingin niya nang hindi kumukurap. “Neither do cages.”