Novel & Cerita Freedom

Ang sarap siguro ng pakiramdam ng may freedom. Yung tipong hindi ka mababahala kung anumang isipin ng iba dahil masaya ka at duon lang nakasentro ang mundo mo sa tao o sa bagay na nagbibigay sayo ng peace of mind. How I wish ganun din kami ni Dens. Nakakapagod din pala ang magtago. Akala ko noon sapat na sakin na mahal niya ako.. na andiyan siya for me... na magkasama kami... na ako lang... Hindi pala ganun kasimple ang buhay.

payo pa nito patuloy na hinagod ang likod niya habang nakatingin naman siya sa kawalan. "Kung natuloy ang kasal pero alam mo namang ayaw ka kasama, gagawin niya lang ang tumakas ng paulit-ulit kaya hindi maiiwasang mangyari na mapunta siya ulit sa mas masasamang tao, kaya tama lang din anak, you just made a right decision." Bumitaw ito sa kanya at hinawakan ang magkabilang pisngi niya. "Always remember that setting someone free isn't kind of torture it's a freewill kung anong makakabuti."

Hindi niya maipagpapalit ang tinatama niyang kalayaan at kasiyahan sa anupaman. For her this what she calls serenity and tranquility.Hindi niya hahayaang may taong makakasira ng kanyang payapang mundo.Not her daddy, nor even her groom to be or even that fucking playboy but handsome guy in the cottage can prevent her from unleashing and unveiling her freedom.

Mukha ay walang kadukha-dukha, diwa ay puno ng tuwa—dahil sa aming mga nasa laylayan ng lipunan. Pati paghinga namin ay walang paglinga. Kada-hinga ay parang inuutang sa kanila. The word is Freedom. Always...seldom, No peace, and hope. Abject poverty. Oppression. Controlled. We are powerless. We are afraid. They have all the resources. So we need to fight... the locusts, not the Embassy. We need to protect the grains so they have something to eat, bahala nang wala kaming makain kaysa sapilitang patayin.

You are not letting a person be free who to love and spend his life with. Para sa akin ay nagmumukhang hawak ng iba ang buhay ko and it makes me feel like a puppet, some sort of a remote controlled robot. And if that idea of mine is true, I swear to God na tututol ako kahit pa gaano ko kamahal ang mga magulang ko. Kalayaan ko ang piliin ang mamahalin and no one can control or dictate me.

Nagkaroon ng recitation about views and perspectives of forbidden love. “They said that “Love knows no boundaries” so it's time to break free from outdated norms,” my classmate said. “No, I disagree. Society relies on structure and forbidden love can lead to instability and unrest for the rest of your lives,” ani Ann na kaklase ko rin. “Yes, society relies on structure, indeed, and forbidden love can destabilize the very foundations we stand on.” “Why should societal norms dictate personal happiness? Isn't it time for change?” biglang saad ko. Napatingin sila sa akin.

Bakit ba kasi napunta doon ang usapan namin ni Margie? "Ah basta. Alam mo ang rason kung bakit ako umalis ng bahay at nagsarili. Wala man akong pera ngayon pero may kalayaan naman ako. Freedom, Cassandra. Peace of mind. Iyon dapat ang hinahanap mo sa buhay. Pangalawa na lang ang pera."

sabi pa niya bago niya ako iniwan. Dahil sa sinabi niya ay hindi ako dalawin ng antok. Hindi ko alam pero biglang nagtatalo kami ng sarili ko. Tama siya na kapag pumayag ako ay magiging malaya ako. Maliban lang sa pagbalik sa pamilya ko. Pero kung ang kalayaan na ipagkakaloob niya sa akin ay makikita ko ulit ang mundo. Masisilayan ko ang pagsikat at ang paglubog ng araw. Ano ba ang dapat kong piliin? Ano ba ang dapat kong gawin? Nalilito at nasasaktan na naman ako. Dahil talagang napatunayan ko na peke lang ang kasal na meron kami. Na naging isang kabit ako at nais niya akong manatili na kabit niya habang buhay. “Pero magkakaroon ba talaga ako ng kalayaan kung kasama ko siya? Ano ba ang tawa

Sa halip, ang mundo ay balot ng isang nakatutulig na katahimikan. Wala nang mga helicopter na lumilipad. Wala nang mga sirena. Ang bawat digital na screen na makikita sa di-kalayuan—mga billboard sa highway, mga cellphones na hawak ng mga taong naglalakad sa kalsada—ay nagpapakita ng iisang imahe: Isang blangkong puting blueprint na may nakasulat na: "FREEDOM IS THE FIRST FOUNDATION."

Na kahit wala sila sa tabi ko, dala ko pa rin ang mga aral na itinuro nila. At sa gitna ng pagod, saya, at pagkalito, bigla akong ngumiti. Kasi siguro, ‘yon ang tunay na freedom—hindi ‘yung wala kang rules, kundi ‘yung kaya mong pumili ng tama kahit wala nang nagbabantay. Kahit sandali lang. ---