Freedom Novels & Stories

Elizabeth's Point of View Minsan ay napapatanong pa rin ako, kung handa na ba akong tanggapin ang kapalaran ko— ang makulong na lang habang buhay sa isang kasunduan at huwag nang ilaban ang karapatan ko... ang kalayaan ko. Minsan, naiisip ko pa rin kung paano ko tatakasan ang engagement namin ni Primo? Paano ko mahahanap ang lakas na maging makasarili muli? Naiisip ko pa rin na huwag nang

Hindi ko man naranasan ang mga nakikita ko ngayon, at least I got what I dreamed the most. And that is freedom. That I would be forever grateful for.

Umuulan. Ito ang unang bagay na napansin ni Lauren Jade Miller habang nakatayo siya sa labas ng pintuan ng Department of Architecture faculty office. The heavy evening rain hit the concrete walls of the university, producing a rhythmic, suffocating sound that echoed through the empty hallway. Inside her pocket, her fingers tightly gripped a piece of paper—isang signed withdrawal form. It was supposed to be her ticket out of the mess she created, an escape from the dangerous gravity pulling her toward a person she was never supposed to love.

Nagkaroon ng recitation about views and perspectives of forbidden love. “They said that “Love knows no boundaries” so it's time to break free from outdated norms,” my classmate said. “No, I disagree. Society relies on structure and forbidden love can lead to instability and unrest for the rest of your lives,” ani Ann na kaklase ko rin. “Yes, society relies on structure, indeed, and forbidden love can destabilize the very foundations we stand on.” “Why should societal norms dictate personal happiness? Isn't it time for change?” biglang saad ko. Napatingin sila sa akin.

Sa halip, ang mundo ay balot ng isang nakatutulig na katahimikan. Wala nang mga helicopter na lumilipad. Wala nang mga sirena. Ang bawat digital na screen na makikita sa di-kalayuan—mga billboard sa highway, mga cellphones na hawak ng mga taong naglalakad sa kalsada—ay nagpapakita ng iisang imahe: Isang blangkong puting blueprint na may nakasulat na: "FREEDOM IS THE FIRST FOUNDATION."

Na kahit wala sila sa tabi ko, dala ko pa rin ang mga aral na itinuro nila. At sa gitna ng pagod, saya, at pagkalito, bigla akong ngumiti. Kasi siguro, ‘yon ang tunay na freedom—hindi ‘yung wala kang rules, kundi ‘yung kaya mong pumili ng tama kahit wala nang nagbabantay. Kahit sandali lang. ---

puna ni Katie nang sabay silang magtanghalian. Sumubo muna si Fatima nang isang kutsara ng kanin na may ulam na menudo, saka uminom ng sterilize bago magsalita. “Ano ka ba naman, syempre ay palagi akong pagod, at gutom. At saka ini-enjoy ko lang naman ang buhay ko. This is my first time to have my freedom.” Napatango si Katie. “Kung sabagay, pero kasama ba sa pag-enjoy mo ng freedom mo ang pagtaba mo? At kung minsan ay mahihiluhin ka pa ‘di ba?”

Walang labis, sobra sobra pa nga e. But I can't live a life na para akong asong sumusunod lamang sa kagustuhan ng mga magulang ko. I am also a human being and I have the right to be free and have my freedom and peace. Ano nalang ang mangyayari sa akin kung habangbuhay akong ganito. I thought that when I turn 18 magbabago na ang lahat. Na magiging malaya na ako.

“Rex, I want freedom. Hindi ko na makilala at mahanap ang sarili ko. Ang daming nangyayari. Ang dami kong naririnig na mali laban sa akin— sa atin. At pakiramdam ko ang sama-sama kong tao dahil kahit hindi kita kilala, sumusunod lang ako sa'yo… sa gusto mo, sa utos mo, sa lahat. Worst, may nasasaktan na tayong dalawa—” “You have no right to tell me that—” “Iyan! Isa ‘yan sa pino-point ko. I no longer have the freedom to talk. I lost my freedom in everything because you buy me—” “Stop this nonsense—” “Lahat naman sa'yo, nonsense!” Bumuga ako nang hangin. “Ikaw lang ang laging tama, laging nasa tama

"Kung ikaw ang papipiliin, anong nais mo? Malaya ngunit hindi mapayapa o mapayapa ngunit hindi malaya?" Natawa siya at tiningnan ako. "Tila may mali sa ikalawa, Mon. Ang kapayapaang nakikita ng mga mata ay mapanlinlang kung hindi malaya ang isang mamamayan. Ibig sabihin ng walang kalayaan, pinatatahimik nila ang mamamayan kaya nagmimistulang payapa ang bayan. Kapag malaya naman ay nawawala ang kapayapaan dahil lahat ay nais masunod, nais mapakinggan. Kung ikaw ang papipiliin, nais mo bang magsalita sa panahong pinatatahimik tayo?"