Friendship Short Story Novels & Stories

Hindi pa man sumasagot ng 'oo' ang kaibigan ay pasimple na niyang binuksan ang bintana ng kanyang kuwarto. "Madam lang kung makapag-utos!" reklamo ng kaibigan niya. "Okay i'll be there in a minute!" Natuwa si Franki sa narinig na sinabi ng kaibigan, alam naman niyang hindi siya nito matitiis. Since elementary hanggang maka graduate sila ng college ay mag bestfriend na sila. "Hihintayin kita doon sa kanto!" sagot niya. "Huwag na doon baka may masamang tao ang mapadaan at gawan ka pa ng masama, hintayin mo na lang ako sa tapat ng gate ng bahay ninyo, mag memessage ako kapag malapit na ako."

Every girl who will see how the dress wrapped her body will feel jealous instantly, her curves made Sapphire drink a water. "Who is she?" ani Sunny. "Friend ni Dad?" Friend? She doesn't look like a friend to him. Sa yapos ng mga braso nito sa matipunong braso ni Will, the word friendship will get tinted. They walked towards their friends, nagkakaroon na ng ingay dahil sa pang-aasar sa kanila subalit ngiti lamang ang sukli ng dalawa.

Uy' ang nickname ko dito sa messenger. Ewan ko ba pero naiinis ako sa tuwing magcha-chat siya ng ganito. Ano nanaman ba'ng kailangan ng isang 'to sa akin? Si Theo ay classmate ko. Isang upuan ang pagitan niya mula sa aking kinauupuan pero gaya nga ng sabi ko, hindi kami ganoong kaclose sa isa't-isa. Hindi ko nga alam kung kaibigan ang tingin niya sa akin kahit friends kami sa friendsbook. Wala naman akong masyadong alam tungkol sa kanya maliban sa pagiging tamad niya sa pag-aaral. Tipikal na one of the boys at the back.

The laugh that I can only hear whenever his with his friends. Isang senaryo ang nasaksihan ko ngayon. A very strong bond between friendship. Pagkakaibigang hindi mabubuwag ng kahit sino. These guys will help one another without hesitations. Handa silang pumatay para sa kaibigan, or perhaps they called themselves brothers? Once again, insecurities filled my whole system. When will I find my true friends? A strong bond like these guys have?

That's how they keep their friendship stay alive for long years since they are in secondary education. "Kung noon pa sana nagising si Pareng Tommy at niyakap ang tunay na siya baka hindi niya narasan ang hirap na dinanas niya mula pagkabata," sabi ni Rommy habang nakatanaw sa kaibigan.

Nagpasya silang magpaikot ng bote tulad sa Truth or Dare na ginawa nila pero sa pagkakataon na yon kapag sa kanila humarap ang napaikot na bote sasabihin nila ang unforgetable moment nila o di kaya ang past experienced na tinatratong nagpabago sa buhay nila at nagbigay sa kanila ng di makalimutang aral sa buhay. Pinaikot ang bote, unang humarap kay Amy. Ikinuiwento nito ang tungkol sa kanyang childhood best friend. Hindi na nagtaka ang kasintahan niya dahil kahit sa nobyo ay bukang bibig din iyon. Sinabi ni Amy na hindi niya makalimutan ang kanyang childhood best friend dahil super close sila ngunit nagkahiwalay ng mga kolehiyo sila dahil sa abroad o ibang bansa nag-aral ang kanyang best fri

We talked about the love we shared, the bond that transcended the pain. "I'm so glad I met you, Niya," he said, his voice filled with sincerity. "You've made my life so much richer, so much brighter. I'm so grateful for your friendship, for your love." I felt a wave of warmth wash over me, a feeling of peace, of acceptance, of forgiveness. I knew that our friendship had been tested, but it had emerged stronger, more resilient than ever before. "I'm so glad to have you in my life, Ryuu," I said, my voice filled with gratitude. "You're the best friend anyone could ask for."

And Chandria in the other hand became a famous baker. We stayed friends and naging malapit rin silang dalawa ni Zach, which made it more easy for me dahil nagiging awkward paminsan-minsan kapag nasa iisang lugar sila kasama ako. From time to time nga ay lumalabas sila na silang dalawa lang, they would watch a game together and even go out for drinks while talking business. Pinabayaan ko din kasi nagpapaalam naman sila sa amin ni Chandria so it was all good.

Maging sila Yvan at Leona lumapit na rin sa kanila para yakapin si Tiffany at damayan ito. Sobrang laki talaga ng pasasalamat niya sa mga kaibigan dahil naroroon sila. Hindi siya iniwan ng mga ito kahit na ilang taon pa siyang nawala. Naghintay sila sa pagbabalik niya at ngayon hindi na siya iniwan ng mga ito. Minsan ang unexpected friendship talaga ang nag la-last ng sobrang tagal. “Okay guys let’s stop crying! We should celebrate!”

"Alam ko. Nakikita ko kayo sa cafeteria kaya mabilis lang naman, Lumi. Pahiram lang kahit ng ten minutes mo. Sige na, o." Mabilis kong pinag-isipan ang tungkol doon. Hindi naman siguro magtatampo sina Janine kung hihiwalay ako nang mabilis. They've been kind to me so I think we could do that quickly. Isa pa, ayoko ring isipin ng iba na maliit na bagay, ipagkakait ko pa. After all, this is how friendship usually established, right? I learned that it's about courage and investment.