Novel & Cerita Frozen Story Summary

He smiles before he answers me which made me smile too. "Ikaw ang tuldok sa bawat talata. Ang tatapos sa bawat salita. At ang makikita sa bawat dulo upang gumawa ng panibagong kuwento. Ikaw ay ikaw Jewel. You ended the story without knowing that you did a great job at first. This is not just an untold story of you...but a story to be told and to be read by someone who loses their hopes just like you. And by the end of the day, the untold story of Jewel becomes... The Story of Us." *****

Nginitian ko siya at sinalubong ng yakap. "Let's go out po" yaya nito sa akin. Hindi agad ako nakasagot dito dahil nakita ko ang tambak kong trabaho. "Leave it. Hindi ka titigilan ni Winter hanggat di ka umuoo" sabi lang ni Frost habang pinapanood kung paano pilit na umaakyat si Winter sa kandungan ko. "Tita Jez up" sabi nito nang hindi siya makaakyat. Napangiti ako nang makita ang magandang mata ng bata. Kinarga ko siya at inupo sa kandungan ko.

"HAHAHAHAHAHAH...... gusto niyo bang e kwento ko sa inyo kung paano ko pinatay ang mga kawawang istudyateng iyon?" Tumingin ito saamin at ngumisi. Nakakatakot' ang muka niya. Hindi na nga siya si Aurora. Iba na ang kaluluwang nasa loob ng katawan niya. "Pinutol ko ang mga kamay at paa nila, tapos sinunod ko pati ang ulo. Ginilitan ko sila sa leeg at dinurog ang mga panget nilang pagmumuka! Hindi pako nakuntento at siyaka ko sila sinunog." Ngumisi ito "Ganun na ganun ang gagawin ko sa inyo! HAHAHAHAH."

Malakas na sigaw niya na parang bata at sabay pekeng iyak. Lalapit na sana siya sa karwahi pero ginawang yelo ni Frost ang lupa upang hindi siya makalapit sa karwahi. I never thought that Frost would do such thing, walang nagawa si Ara kundi magwala na parang baliw. Agad-agad kaming tumakbo lahat sa loob ng karwahi at nagmamadaling umalis. "Nooo..." Ara shouted as her feet was stuck in the frozen ground.

But the Princess didn't feel repulsed seeing the blood, it instead pleased the Princess. The Princess safely arrived at the Castle. Then everyday there's news circulating about a dead body of an animal found in the woods. No one found out who did it, and it remains an unsolvable case. The end." After narrating the whole story, the old man glanced at his granddaughter who was now sleeping soundly. A moment of gentleness flashes across his face, but becomes graved at the next second. "I'm sorry that you have to be born into this family, Frost."

“Ikuha mo nga muna ng tubig. Sasamain ako ng lasa sayo” Nagmamadali syang umalis at pumunta ng kusina. Mariin kong ipinikit ang aking mata habang kagat kagat ang pangibabang labi. Dumating sa sari hawak ang isang basong puno ng tubig kaya mabilis ko itong ininom. “Bigla yata akong na-dehydrate sa narinig ko kanina” naiusal ko.

"Yes. Okay na tayo. Pa hug nga." Tumabi ako sa kanya at niyakap siya. Mabuti at hindi naman siya pumalag pa. Bango! "Bakit naman Faded Love?" "Ano ba dapat?" "Dapat 'yong story natin 'Unfaded Love'." "Story natin? May story ba tayo na dapat e-kwento?" aniya. Natameme naman ako Oo nga naman Edrick! Psss... Naisahan ka na naman ni Annseen eh!

Pero ngayon, sigurado na siya, wala na siyang aasahang paghahabol na mangyayari. Umeksena na si Love e. Honey lang siya matamis, nakakaumay. E si Love? Makapangyarihan. Nanunuot sa pagkatao. Nambubulabog ng sistema. Anong laban niya? Muli siyang suminghot. Iyon na pala 'yon-- ang ending ng magandang fairy tale na pinangarap niya. And unlike all the other fairytales she had dreamed of having, her's will not end in a happy ever after.

“Ipagdasal na lang natin na pag bumalik ang nakaraan… hindi nito sirain ‘yung tahimik na mundong binuo niya rito.” Nasa nursery na ang tatlo. Si Snow ay nasa gitna, yakap pa rin ang plush fox. Si Sky, nakatitig lang sa glow-in-the-dark stars sa kisame. Si Callum naman, tahimik na sumusulat sa maliit niyang notebook. “Ano sinusulat mo?” tanong ni Sky. “Story,” sagot ni Callum. “Tungkol sa isang queen na dati’y warrior. Naiwan niya ‘yung puso niya sa isang lugar… tapos binalikan niya.”

"Ang sabi ko kung close ba kayo ng daddy? Kasi palagi ka niyang kinukwento kahit noong nasa US pa kami. He would tell me stories about you tapos kapag tinitignan ko siya he would just smile at me, na parang sobrang miss ka niya. Na parang gusto ka niya palaging makita." Tiningnan ko si Lidie, hanggang ngayon ay napapaisip pa rin ako kung limang taon talaga ang batang ito, iba siya magsalita para sa edad niya. Hindi siya tulad ng ibang bata na iba mag-isip at magsalita. Minsan ay iniisip ko ngang matanda na ito na natrap lang sa katawa ng isang paslit. "Kinukwento niya ako sa iyo?"