Fruits Basket Kyo の小説・ストーリー

Ang mga salita ay pilit na lumabas mula sa pagitan ng kaniyang mga ngipin. Hindi gumalaw si River. Lalong bumigat ang paghinga ni Lucas. “River, lumabas ka rito!” Sa sumunod na segundo, inabot niya ang fruit basket na dinala ni River at ibinato iyon sa kaniya. Tumama ang basket sa sahig kasabay ng mapurol na tunog, pagkatapos ay sumalpok sa sapatos ni River. Mabuti na lamang at magkakatali ang mga prutas kaya hindi nagpagulong-gulong palabas.

"See? I have keys." Iwinagayway nito ang kamay. Napailing na lang siyang bumaba ng hagdan. Kinuha niya ang bitbit nitong basket saka umupo sa sofa. Binuksan niya ang basket at nanubig ang bagang niya sa nakita sa loob. Binalatang mangga, pinya, at pakwan. Sinamahan pa ng bagoong na mamula-mula dahil sa sobrang dami ng sili.

Nakabusangot din kasi ito. Hindi ito sumagot at ibinaling ulit ang tingin sa telepono. Nahinto ito ng biglang may nilapag na isang basket ng prutas, at tatlong piraso ng apple. Nakatitig lang ito sa mga prutas, at takang tinignan ang lalaki. “ I bought this for you,” ani Kyro, sabay lapag sa isang cellophane na may lamang baunan.

Bumaba ang tingin ni Mommy and Aiko throw a side looks. See that? They look guilty. Nakakatawang mga nilalang. "Gumising ka nga Pechie, hanggang kailan mo ilublob ang sarili mo sa kalungkutan?" malamig na tanung ng isang taong bagong dating lang. It was Caiko. May dala siya isang basket ng prutas at paper sa kabilang kamay. Walang pakialam niya itong nilagay sa lamesa at kumuha ng apple.

tanong niya. "Marami po, niyog, pinya, tambis may mga papaya rin po," anito. Tumungo siya sa gawing iyon, agad siyang inasikaso ng mga tao ni Knox lalo na ang mga kababaihan. Napatingin siya sa mga basket na punong-puno ng mga prutas. Natatamaan ito ng liwanag ng araw na nasa bandang alas-tres na rin ng hapon na lumulusot sa mga dahon.

Ang paligid ay puno ng amoy ng tuyong damo, alat ng dagat, at ang bango ng kumukulong saging na may asukal na niluluto ko sa maliit na kalan. "Alam mo, Rosa, kapag natapos ko itong basket na ito, ito ang gagamitin mo kapag namimitas tayo ng pako sa sapa," masayang sabi ni Kiko habang hindi inaalis ang tingin sa kaniyang ginagawa. Ang kaniyang mga kamay ay mabilis at sanay, isang patunay ng buhay na simple at malayo sa anumang gulo.

Isinabit niya sa kanyang likuran ang basket na lalagyan niya ng mangga habang hawak sa isa niyang kamay ang kanyang panungkit. Noong unang mga minuto ay easy lang naman ang gagawin niya pero habang tumatagal, pakiramdam niya hindi pala ganun kadali. Masakit ang kanyang batok dahil sa kakatingala niya sa mga puno. Minsan pa kailangan niyang umakyat para makuha ang bunga na nasa mataas na parte. And the worse part is, mabigat ang basket kapag napupuno. "Ayos lang po ba kayo, Sir Zach?" Tanong ni Mang Lito.

Agad Naman itong tumango. Pinagtulongan naming buhatin Ang isang basket na may lamang gulay.Kamatis at talong Ang paninda namin.At malapit na rin itong maubos.Tatlong kilong talong at dalawang kilong kamatis.

Yna stood up and headed to the kitchen. "Okay. I will go to Apo Larry first. I'll go back as soon as possible." After informing Apo Larry, bumalik agad si Alas sa kubo nila. May dala rin itong basket na puno ng prutas, pinabibigay ng magsasaka doon sa plantasyon. "Here," he gives the basket to Yna. "Bigay sa'yo ng isang magsasaka." "Salamat."

Napalingon kaming lahat sa kadadating na si Brianna. "Hi." Mahina na sabi ko. "Hi dear." Balik na sabi niya sakin at ibinaba niya sa table ang basket na dala niya na siyang naglalaman ng iba't-ibang uri at klase ng prutas. "Ang cute naman ang aking mga apo." Sabi pa niyang muli at napansin ko naman ang gulat sa mata nina Anna, Kevina at Harold.