Fruits Basket Kyo นิยาย & เรื่องราว

Bihasa na nilang inilalagay ang na-collect na manga at inilalagay sa basket. Ginaya ni Thiago ang ginagawa nila. Kaya lumapit ako sa kanya at kumuha din ako ng basket upang punuin ng manga. Sariwa pa ang dagta nito at malagkit din sa kamay. Pero may gloves namang cotton ang iba kami lang ang wala. “Wag ka ng tumulong baka mapagod ka lang.” Wika ni Thaigo sa akin at hinablot ang basket na hawak ko.

Nauna itong umakyat sa maliit na kubo, kaagad namang sumunod ang dalawa. Pagka pasok ay inilapag ni Damon sa mesa na gawa sa tinapyas na kawayan ang basket ng mga prutas. "Hindi ka ba nababagot rito?" Tanong ni Edmond na ngayon ay nasa binatana na, naka dungaw siya roon at tinitignan ang ilang mga puno ng niyog at mangga. Maganda ang tanawin ngunit napaka tahimik ng lugar, malayo sa napaka ingay na syudad.

tanong niya agad. “Opo,” sagot ko. “Ikaw po mismo ang pipili ng gusto ninyong pitasin.” “Hala, gusto ko na agad mamitas,” sabi niya habang binibigyan kami ng basket. Pumasok kami sa field—rows of strawberry plants, may mga pula, may mga hilaw pa, at ang hangin dito ay talaga namang masasabi mong sariwa, malamig, at ang sarap huminga. Ito ang gusto ko rin talaga sa Baguio.

“Sandali lang, Gabriano…” Dumiretso ito sa kusina upang magpahanda ng basket ng prutas na dadalhin. Nahihiya si Ceska na wala man lang siyang dala na pupunta doon. Kung nalaman niya lang iyon agad, malamang ay nakapaghanda siya. Hindi naman siya pinigilan ni Brian na hinayaan na lang sa plano niya. Ilang sandali pa ay lumabas ang katulong dala ang kanyang ipinahanda. Kinuha na agad iyon ni Brian.

Pagbukas niya, tumambad si Zion. May hawak itong malaking bouquet ng bulaklak, isang basket ng prutas, at dalawang paper bag na puno ng kung anu-anong healthy food. Tumama sa ilong niya ang pabangong gamit nito na dati naman ay mabango para sa kanya. Napaatras siya. “Anong ginagawa mo dito?” “Pwede ba tayong mag-usap?”

Natawa agad siya sa sagot ko. Nasa tabi ko na siya. Tapos na yata sa mga pinamimili. Napatingin ko sa dalawang hawak niyang basket. Puno na ng gulay at prutas ang mga ito. Gulay lang din naman ang sinadya namin ngayon at prutas, dahil bukas pa kami bibili ng karne. May ibang klaseng gulay kami na tanim, at ibang gulay lang din ang pinamili namin. Hindi season ng prutas ngayon at walang bunga ang mga manga. Saging lang ang meron sa amin, kaya namimili si Tiya ng ibang klase. "Iyan yata ang kasya sa kanya ano?" suhesyon ni Tiya sa hawak ko.

Kumuha ako ng isang basket ng assorted fruits at binayaran kaagad. I hopped into my car while bringing the fruits with me. I know that Jayron, my beloved little brother, will like these fruits, especially apples. Nagmaneho agad ako papunta sa hospital. Hindi naman 'yon ganoon kalayo kaya nakarating agad ako matapos ang ilang minuto.

"Calm down, trust me. I'm a pro." "Tangina mo," sabi ko, medyo kinakabahan pa rin. There's no way this guy doesn't like me. Masyado na siyang obvious. But still, when it comes to him, I do not want to assume especially after what I saw. "Wow! Look at that!" Sabi ko sabay turo sa orchard. Ang mga naglalakihang puno ay hitik na hitik na sa bunga. There were men harvesting fruits and placing them on a huge basket.

Siya ang may kasalanan sa nangyari sa lalaki kaya iniisip niyang kahit man lang sana sa paraang iyon ay makatulong siya rito. “Okay lang, 'di na kailangan,” sagot naman ni Elijah sabay abot ng basket na naglalaman ng prutas sa dalaga. “My friend gave me this, but I don't eat fruit,” dagdag pa ni Elijah sabay abot ng basket.

Kung alam niya lang na hindi naman talaga multo ang kinatatakutan ko kundi yung alaga ni Troy. “Sige, salamat sa binigay mong tubig saakin, Felix.” sahalip ay turan ko na lang. Ngayon ko lang napansin ang hawak niyang basket na may lamang prutas. “Ah, ano yang hawak mo, Felix?” “Ah, ito po ba? Dadalhin ko po sana ito kay boss Troy. Dumaan kasi dito si Ma'am Asley. Ipinabibigay itong mga prutas kay Sir.” anito