Novel & Cerita Fruits Basket Manga

"Enna, wala akong mahanap na blue na strawberry, pero may dala akong iba't ibang prutas na pwedeng magustuhan mo." Tiningnan ko ang basket at nakita ang mga sari-saring prutas—mga mansanas, ubas, at mga strawberry na pula. Napangiti ako at naramdaman ko ang pagmamahal ni Marcos sa kanyang pagsisikap. "Salamat, Marcos," sabi ko habang hinahaplos ang kanyang pisngi. "Alam kong mahirap hanapin ang blue na strawberry, pero appreciate ko talaga ang effort mo."

“Kung wala pang mangga ngayon, baka gusto mo muna ng mansanas? O ubas?” Napasinghap si Cassandra, biglang lumingon. “Nat! Ano bang klase ‘yan? Hindi ba malinaw? Mangga ang gusto ko, hindi mansanas! Ano ako, kabayo?” Halos matawa si Nathaniel, pero pinigilan niya ang sarili. “Okay, okay. Mangga lang. Walang problema. Darating na.” At hindi nga nagtagal, dumating ang mga sundalo, pawis at hingal, dala ang isang basket ng sariwang mangga.

Bigla iyong pumungay at gumalaw ang kanyang kamay na animo'y gustong hawakan ngunit umatras din. "I... I just want to..." He swallowed again and looked away. "I want to give you these..." He lifted up the basket of fresh vegetables and fruits and a bouquet of sunflowers. "Do you mind if we talk?" Maya-maya pa'y sinabi niya. "But if you're not yet ready to talk to me, I understand."

Biglang may narinig na kaluskos sina Jenny at Sebastian. Napabalikwas siya at mabilis na inayos ang buhok at damit, habang si Sebastian ay bumangon din at nagsuot muli ng jacket. Mula sa likod ng puno ay lumitaw ang isang matandang lalaki, dala ang basket ng mangga. Napangiti ito nang makita sila. “Ay! Naku, Bossing Sebastian! Hindi ko alam na nandito kayo,” ani Mang Gusting.

Oo na lang sabi ko, kwento niya 'yan eh. Kaya nang dumating siya mga saktong alas sais y medya. May dala pa siyang isang basket ng fresh random fruits. Tapos separate pa na favorite namin na lansones at rambutan. The best talaga ang tamis ng lansones de Laguna.

Bigla iyong pumungay at gumalaw ang kanyang kamay na animo'y gustong hawakan ngunit umatras din. "I... I just want to..." He swallowed again and looked away. "I want to give you these..." He lifted up the basket of fresh vegetables and fruits and a bouquet of sunflowers. "Do you mind if we talk?" Maya-maya pa'y sinabi niya. "But if you're not yet ready to talk to me, I understand."

Patakbo na sumunod sa amin si Poppy, si Kuya Peter naman at Venom ay binuhat ang basket na puno ng hinog na mangga na siguro ay nakuha nila kanina nang mag-harvest sila. “Isang basket lang ba ang na-harvest niyo?” tanong ko kay Areum na nakaangkla pa rin ang mga kamay sa aking braso. Ang kaunti lang kasi ng nakuha nila, isang basket lang sa mantalang ang dami-dami nilang nag-harvest kanina.

sabi niya, hindi man lang tumitingin. “Good morning,” sagot ko pero hindi ako mapakali. Binuksan ko ang ref. Tumingin ako sa loob. May prutas. May mansanas. May orange. May ubas. Pero wala. Napairap ako. “Wala bang manga dito?” Tumingin siya sa akin sa wakas. “Manga?” “Oo,” sagot ko agad. “Yung hilaw.” Napakunot ang noo niya. “Hilaw na manga?”

Then he came back to me and asked for the basket of fruits I was holding. "What are you doing?" Tanong ko sa kanya nang tila may dinudukot siya mula sa ilalim ng basket. Hindi niya ako sinagot at nagpatuloy lamang siya sa ginagawa. After a couple of minutes, he finally pulled something out of the basket, and it wasn't a fruit. It's a cloth—a picnic blanket, to be specific. Fortunately, mabilis na gumana ang utak ko sa pagkakataong ito.

Gulat kong pinanood ang isang pickup truck na nasa malawak na balkonahe, may mga iilang kalalakihan ang nagtutulong-tulong para ibaba ang ang basket-basket na mga manga "Ah Ma'am..Sariwa po ang mga yan, Bagong pitas" bumaling ako kay Manong Bakit ang dami? Alam ko hiniling ko ang mga ito,pero hindi ko naman sinabing ganito karaming mangga ang kailangan ko..Ni hindi ko nga kayang ubusin ang isang basket niyon! "Manong..b-bakit ang dami naman po" "Ah,si Sir po ang-" natigilan ako ng makita si Hendrix na umaakyat na sa maliit na hagdan ng balkonahe..