Funny Quotes On Marriage Mga Nobela at Kwento

Masarap lang sa pandinig na matatawag na 'kong Mommy at Daddy Siya. Napanguso ako. "I don't know, love," sagot ko sa kanya. "for me, I just want to enjoy our marriage first since kasalanan ang nauna sa relasyon natin. Hindi natin naranasan 'yong mga naranasan ng mag-asawa na kasal na." "Pero masaya naman tayo ngayon 'di ba? I mean, yes nauna 'yong kasal natin pero hindi naman 'yon ang huli para magawa ang mga gusto natin."

Nang sabihin 'yon ni Kuya Luke ay doon ko lang na-realized lahat. Na hindi tulad sa libro, na pag kinasal na ay masaya na ang pagtatapos dahil doon pa lamang magsisimula ang tunay na pagsubok. "Not because you married each other it means happy ending, it means it will be forever there. You should not take marriage for granted." He explained.

It’s not like we married each other out of sacred love! “I didn’t know that you actually value our marriage like it’s a completely divine and sacred thing,” I say with sarcasm. “Because it is...” marahan at sobrang hina niyang sambit na hindi ko iyon nasundan. Nagpatuloy siya. “You’re my wife and my responsibility. I can’t have you playing around like that just to stain your family name and mine,” dagdag niya. Natahimik ako. “If you don’t want to dance, fine. But I will...”

“You two, please. May ibang tao pa rito. Have some mercy on the single people.” Agad siyang sinulyapan ni Sven. “If you're jealous, you can always get married.” Napanganga si Sean bago mabilis na itinaas ang dalawang kamay na parang sumusuko. “No way. People say marriage is the graveyard of love. Wala na nga akong love life, ayokong mauna sa sementeryo.” Hindi napigilan ni Nevaeh ang mapatawa. Tinapik naman ni Sean ang kanyang relo.

Isang linya ng pH readings dito, isang column ng moisture content doon, graphs na kailangang ipaliwanag nang malinaw, hindi malabo. Minsan, nakakatulong ang ingay. Si Janus na laging may corny jokes na nagpapaikot ng mata ng lahat pero napapatawa rin kahit ayaw mong matawa. "Bakit laging late ang lettuce? Kasi... let-us." Sabay siya ang unang tatawa. Kahit baduy, nakakagaan. Si Mira na parang radyo sa pantry, laging may kwento tungkol sa pinsan niya, sa bagong series na pinapanood, o sa latest office chismis.

Si Ariah "Aya" Gallano ay dalawampu't dalawang taong gulang, iskolar ng kanilang bayan, at tumatayong magulang para sa kaniyang nag-iisang kapatid. Musmos pa lamang ay namulat na siya sa hagupit ng buhay dahil sa mga pagsubok na kaniyang pinagdaanan. Sa kabila nito, nanatili siyang matatag at higit na nahubok ang pagiging madiskarte. Subalit, dahil sa karamdaman ng kaniyang kapatid, kinailangan niyang makahanap ng mabilisang salapi. Siya ay napadpad sa dating application na "We Chat & Date", para humanap ng matandang lalaki na naghahanap ng kasintahan, o sugar daddy kung tawagin. Labag ito sa kaniyang kalooban, subalit kailangan niya ng mabilisang pera para sa pagpapagamot ng kapatid kay

bagot na sambit ni Isandro habang sumisimsim sa tumbler niya. "Let's be serious here, okay?" Napatingin kaming lahat kay Hogan nang magsalita siya. "Marriage is a sacred thing so let's not joke about it." Tumingin siya sa akin. "What's with you and you were spacing out for the past days. Matagal na namin 'tong napapansin at hindi lang namin sinasabi."

I rolled my eyes heavenwards, "Then pick someone to marry in them. Hindi 'yong ako ang pinipilit niyo." Hindi ko talaga maintindihan ang takbo ng utak ng mga lalaki. How can they talk about marriage like it's nothing? Parang papasok lang sila sa isang pintuan na puwede nilang labasan kung kailan nila gugustuhin. The way they seem so uneducated with this topic turn me off. Lalo na sa hambog na lalaking nasa harapan ko.

he whispered near my ear, “if someone looks at you like that, I’m kissing you in front of them.” I smirked. “Challenge accepted.” And just like that, the tension turned into teasing again. Hindi pa kami nakakapasok sa loob ng kwarto, pero nagawa na niya akong angkinin sa lamesa sa sala. Marriage, I realized, wasn’t just romance and grand gestures, it was this too, small misunderstandings, reassurances, and choosing each other, over and over again. “I love you, misis ko,” hingal niyang bulong nang sabay kaming labasan matapos ang pag-angkin niya sa akin.

Not being me. They accept me, even though Rowan and I onyl knew this thing that the marriage was fake. I stared at his family who was laughing at each other. Thinking, what if they found out this fake marriage? What if?