Funny Spoken Poetry Tagalog 소설 & 이야기

he said and burst out laughing. Siraulo talaga toh. Sarap sipain. "Nakakatawa?" I sarcastically said. "Pikon?" he said in between his laugh. "Sinong pikon?" takang tanong ko. "Ikaw!" he said. "Ako?" "Oo." "Hindi ba pwedeng hindi ako natuwa sa joke mo?" I rudely answered him. "Hindi naman joke yun ah." he replied. "I don't know what to name it pero hindi ako natawa or natuwa."

nanggigigil kong asik. Tumawa naman siya nang pagkalakas-lakas. Mas lalong nagsalubong ang kilay ko. "What's laughing?!" Wait? May mali yata sa sinabi ko? What's laughing? Parang... Diba dapat what's funny 'yon? Ay ewan, peste talaga! "Oh my Gosh! Laughing is an exaggerated smile," aniya sabay tawa na naman. Exaggerated smile? Laughing? Nyawa talaga!

"Dramatic? Takot na takot ako kagabi!" "At ngayon nandito ka na, ligtas sa loob ng kotse ko, kaya pwede ba, manahimik ka na lang muna?!" singhal niya, pataas nang pataas ang boses. "Sinundo kita ngayon, 'di ba? Sinusubukan kong bumawi sa'yo pero nakakabwisit na yang ugali mo." Ang mga salita niya ay parang sampal sa mukha ko.

"Fake Boss, una na kami." "Sige, balik kayo bukas," tugon ko. Nakita ko kung paano nanlaki ang mga mata nila. "Marunong ka magtagalog?" "Oo." "Tangina, na scam tayo." "Dumugo ilong ko, nagtatagalog naman pala." "Nasayang mga inipon kong english." Kanya-kanya silang reaksyon ng malaman na nagtatagalog ako. Daig pa nila ang natalo sa lotto.

Umali slang siya sandal tapos ay nang bumalik siya, may ibinigay na siya sa aking singsing. Like, oh shit! Ang bilis! Napakabilis nang pangyayari. Hindi ko na nalaman ang mga sumunod. Kinasal kami. Medyo na-late pa si Kairos sa kasal namin. He was thirty minutes late. Nakatayo na nga ako sa altar para i-announce na hindi siya darating but he came and we got married.

Hindi ko napigilan ang paninikip ng dibdib ko. "Putang ina, nagseselos ba ako?" tanong ko sa sarili ko. Sa talent portion, nagdala ng spoken word poetry si Safara, na pinag-usapan ang lakas ng loob at pagpapahalaga sa sarili. Ang bawat salita niya ay tumagos sa puso ng mga nakikinig, at sa dulo ng kanyang pagtatanghal, umalingawngaw ang malalakas na palakpakan.

Feel ko pa naman mas bata siya sakin Jokes on you self ,mas bata talaga yun sayo ,itsurahan palang ehh Tumingin Tingin ako sa paligid para icheck kung andyan pa ba yung sumira ng Gabi ko .Wala na sila!! Wala na ang mga humahabol sakin kanina ,shit buti naman Mabilis akong yumuko at tiningnan ang mga gilid ng sasakyan na Dadaanan ko .Mahirap na baka magkasalubong kaming dalawa ,you know what I mean

Isa, dalawa, tatlo, apat, lima. "Hoy! Lalaki ka! Sino ang nagsabi sa’yo na maglakad ka riyan ng hubo’t-hubad? Aba! Mahiya ka sa balat mo, may ibang tao rito. Makapag-display ka riyan ng katawan mo, wagas na wagas. Bakit, porke’t marami kang pa-pandesal diyan, ano sa tingin mo, maaakit ako sa’yo ng gano'n na lang?"

Tahimik naming sinimulan ang pagkain. He poured a wine on my glass. "Cheers," aniya. Itinaas ko naman ang akin para makipag cheers sakanya. Tapos na kaming kumain nang maramdaman ako ang tawag ng kalikasan. "Sa'n ang cr nila dito?" tanong ko sakanya. "Why?" "Anong why? Ano bang ginagawa sa cr?" kunot noo kong tanong. "Pee or poo–"

Pareho kaming humihingal habang naglalakad pabalik sa aming mesa. "That was fun," komento ko na may ngiti sa labi. "I told you na masaya roon, ikaw lang talaga ang nega. Babalik ulit tayo mamaya pero ngayon ay uminom na muna tayo. Nakakauhaw rin ang sumayaw."