Funny Spoken Poetry Tagalog Novels & Stories

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

Handsome WARNING SPG! Pinag-saluhan namin ang mainit na halik ni Yorick habang ang kanyang kamay ay dahan-dahang hinihimas ang aking dalawang bundok na sya namang dahilan ng aking pag ungol, nag hiwalay ang aming labi ng pareho na kaming nag hahabol sa hininga, kaya naman sunod na hinalikan ni Yorick ang aking dalawang bundok hindi ko namalan na wala na pala akong suot na pang itaas, para syang sanggol na na sinip-sip ang aking n*p*l*s, na syang dahilan para lalo akong mapa ungol at mabigkas ang pangalan nya

Pagkasagot ng tawag, agad siyang nagsalita nang sunod-sunod. "Akala mo kung sino kang magaling, ano? Ang sarap ba sa pakiramdam na pagalitan ang iba? Ang totoo, nagpapanggap ka lang din. Mayaman ka nga, so what? Marunong kang lumaban, so what? Akala mo hindi ko nakikita? Hindi ka masaya. Nagpapanggap ka lang na masayahin, pero ikaw ang pinakamasakit ang dinadala sa lahat."

sabi ko at sabay na kaming naglakad. "You're like a flower and I am like a sun, do you know why?" tanong niya at napakunot ang noo ko. "Dinagdag mo lang 'yan sa iisipin ko." Natawa siya sa akin. "Ibig sabihin hindi ka masaya kapag wala ako. You will not shine without me." Napangisi ako sa sinabi niya at pagkatapos ay natawa ako. "Gosh, you made it!" sabi ko habang tumatawa.

(Proverbs 18:24 NIV) Natigilan ako sa pagbabasa nang biglang tumunog ang cellphone ko. Zaito: Puwede ka bang lumabas? May pupuntahan tayo. (و ˃̵ᴗ˂̵)و Napatingin ako sa oras na nasa cellphone ko. It's already 10:15 p.m. Saan naman kaya kami pupunta? Gabing-gabi na, ah. Mila: Sure.（˶′◡‵˶） Agad akong nagbihis at nagmadaling lumabas ng bahay. Pagkalabas ko ng gate, agad niya akong pinasakay sa kanyang kotse na siyang nagmamaneho.

casual kong pagkakasabi Huuuh? saan nanaman nang galing iyon? Ano yon?? Napaka kadiring salita! "Baliw!" sabi ni Essay na nakangiti Tsss usto rin "Sayo" nakangiti pa rin siya "Huwag ka ngang ngumiti!" sabi ko sakanya "Bakit naman? masama ba?" "Oo! napakasama!" "Huuh?" "Napakasama kasi baka halikan kita jan" seryoso kong sabi sakanya habang seryosong nakatitig sakanya

Parang hinawakan ng mahigpit ang aking mga lamang loob nang dalawang hakbang nalang, ako na. Nilungon ko ang binatang nasa likuran ko, "G-ginoo, maaari bang ikaw ay mauna muna. Natatae kasi ako," sabi ko sa kaniya habang hawak ng mahigpit ang aking tiyan. Hindi siya nagsalita at parang naguguluhan sa sinabi ko, at dun ko lang napagtanto na isang purong Espanyol pala ang aking kausap, "Senyor? P-puedes ir pr-primero? Ne-necesito ir al baño," (Senyor? Maaari bang ikaw ang mauna? Pupunta lamang ako sa palikuran.) dahan dahan kong pagsabi dahil hindi kasiguraduhan ang aking sinabi. Ngunit parang naintindihan naman niya at dahil dun, humakbang na siya pauna sa akin kung kaya't mabilis akong umali

Jelly "Let's go, delikado dito" Gulong gulo ang utak ko habang nakasunod kay Dante. Hindi ko alam kung saang pasikot sikot na kanto ang dinaanan namin, paglabas sa isang eskinita ay saka lang bumungad sa akin ang limang black na magarang sasakyan. Magkakasunod ang mga ito na nakaparada sa gilid ng daan

"Obvious ba? Natutuyo na ang lalamunan ko sa kakahintay sa'yo rito!" "Sorry naman! Nag family asaran pa kami eh! May nakikita ka na bang karapat dapat?" "Anong karapat dapat? Mga natutunan mong salita it's kadiri!" "What? I'm a Filipino, of course magaling akong mag Tagalog! Ano? May nakita ka na ba?" ulit kong tanong dito. "Paano Ako makakakita kung ang lalamunan ko nga ay tuyo na! Umorder kaya muna tayo!"

maarteng tanong nito. “Kwek-kwek nga, gago!” naiiritang sagot ko. “What is the tagalog of this? Bilis-bilis?” tanong nito. “Putangina! Napaka bobo mo, literal! Mabilis kitang mapapatay, tangina ka,” banta ko sa kaniya. Ma-drama naman siyang humawak sa kaniyang dibdib. “Can you two shut the fuck up? We're eating!” Arthur said.