Funny Spoken Poetry Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Ngumisi ang isa. I sensed humour in the coversation. "Kaya nga proud 'ya e, proud siyang Korikong!" bumuga ng malakas na tawa ang isa. I don't even have any idea what korikong means. Ang isa hinawakan pa ang tiyan sa sobrang tawa. "Bagay!" anang isa pa habang walang tigil sa kakatawa. "Tang*na, mo talaga Luis sa kinis ko kahit dilaan mo puwet ko!" Inis niyang sagot. Napangiwi ako sa narinig.

Pero mas maganda sana ang pakiramdam ko kung napanood ako ni mommy. Sunod na ang mga contestant ng spoken word poetry at una si Delancy kaya nasa stage na siya ngayon. Habang ako naman ay nandito sa gilid at nakaabang sa tatlong araw niyang pinractice. Kung ikaw ay akin Kung ikaw ay akin, singtamis ng pulot ang bawat araw May kilig at lambing na kailanma'y hindi papanaw Ang bawat gising na malamig, ay pupunan ng kape sa umaga

Bumaon siya sa akin, mabilis na humila pabalik at muling bumaon, inuulit ang parehong galaw nang paulit-ulit. Ang lakas ng pagtatagpo ng aming mga katawan ay nagbigay ng tunog ng isang palakpak… isang pakshet na tunog ng hampas, bagsak, salpakan. “Sabihin mo sa akin…” *Salpak.* “Galit ka…” *Salpak.* “Pa rin ba?” Bawat salita ay binibigyang-diin ng bawat tulak. Paano ba naman ako magagalit? Hindi ako galit noong una kaya bakit ako magagalit ngayon kapag nakakakuha ako ng ganito kasarap?

Well baby, Stand here, holdin' my sides, Close your baby blue eyes; Every moment feels right. And I may feel like a fool, But I'm the only one, dancin' with you. Oh...' Pinatay ko kaagad iyon at binaling sa labas ang tingin. Damn. Bakit kailangan yun pa ang lumabas doon? Fuck. Nang gigilid nanaman ang luha ko. Hindi ata sila marunong mapagod sa kalalabas.

pagchat nito sa akin na dali-dali ko namang sineen. “Why Iskibidi?” natatawa kong reply, tinawanan ko ang aking sariling mensahe but this búllshit, ang killjoy niya talaga. Hindi man lang nagawang ihaha yung message ko, “Why are you laughing at your own message? Sanaol baliw” waring napa-awang ang aking labi sa naging turan niya, so balíw na pala ang tingin niya sa akin palibhasa ay hindi siya marunong umintindi ng humor. “Ang pangit mo namang kabonding” naiinis kong sabi sa pamamagitan ng pagvovoice message ngunit hindi niya na ito pinansin.

May mga bata rin na naglalaro sa paligid kasi may playground na rin dito. Napabaling ang tingin ko sa nakalatag na mat kung saan meron mag-bebe na mukang nagpipicnic. Mukang masayang masaya ang dalawa at akala mo e silang dalawa lang ang nasa paligid. Sa di kalayuan ay may mga teenager na lalaki, siguro nasa edad kinse hanggang disi-sais, nagpapatugtog sila sa pamamagitan ng nasa tabi nilang speaker. Narinig ko bigla ang pinakapaborito kong kantang Tagalog, yung 'walang ganon.' Hindi ko maiwasang isipina ng lyrics non. Akala mo bitter pero kung iisiping mabuti, may point nga naman ang kanta.

Pregnant "Lumayo ka nga sa akin!" naiinis kong sabi. Kanina pa siya dumidikit habang nagluluto ako at kanina pa ako naaalidbaran sakanya. Ayoko nang maulit pa yung nangyari kanina, ayokong isipin niya na sa paraan niyang iyon ay makukuha niya ako ulit. "Okay, as you wish." He chuckled.

Doon ko lang napansin na ansakit sa balat ng init kaya pala sila naka long sleeves "Englishera pala iyan Karyo , halatang Mayaman at naligaw lang dito, mga Taga Manila " Nagtawanan sila , teka Anong meron hindi ba nila alam na naiintindihan ko sila .Napangiti ako ng awkward dahil wala ako sa mood para magalit "Sorry po pero nakakapag Tagalog naman po ako " bigla akong nahiya nang Ngumiti ang Manong na halos katabi ko na

hiyaw ng isip niya. Nasa ganoon siyang isipin nang biglang humagalpak ng tawa ang lalaki. Kuwestionable niya itong binalingan. "You're very funny, baby. Sige, I'll speak Tagalog for you always." He patted her head while still laughing his ass out. Nakamot niya naman ang sariling ulo. "Ang laki-laking lalaki, ang babaw-babaw ng kaligayahan." sa isip-isip niya. "

Umakyat agad siya sa kwarto niya, ako naman ay nagluto na ng pagkain. Habang nagluluto ako bigla niya akong niyakap mula sa likod. "I love you" bigla niyang sabi na ikinapula ko na naman. Bakit bigla bigla siyang nagsasabi ng ganun? "Asan ang I love you too ko?" tanong niya ng di ako magsalita. "Sir--I mean, Spencer, hindi parang pagsasabi ng hello ang pagsasabi ng I love you. Hindi yun basta basta sinasabi" tugon ko.