Game Of Life Quotes Novels & Stories

“Sus, we’re not halfway there yet. Marami pang pwedeng mangyari sa buhay natin. Madadapa pa ulit ako ng ilang beses, iiyak, at matatalo pero ang importante ay hinding-hindi tayo susuko. Life is a game and you gotta be a player. You may not always be a winner but be sure to be a fighter. Walang imposible sa taong may pangarap at nagsisikap.” “Motivational speech pala ang pakay mo kaya ka nandito ha...” She laughed along with me. “Pero thank you, siswa. Nakakalakas talaga ng loob iyong mga words of wisdom mo lalo na at alam at nasaksihan ko lahat ng mga pinagdaanan at nilagpasan mo sa buhay. You are someone truly worth emulating, Toyang. Kaya dapat ay bilib at proud ka rin sa self mo no!”

Wala itong kaidi-ideya na makakakuha siya ng zero sa assignment niya. "Ito last na po, Ninang. Magbigay daw po ng isang quotation of life." "Ay mas madali iyan, baby P. Favorite quote ko rin 'to, e." "So ano po iyon?" "Life is gold." Kampanting usal ni Magenta. "Ho? Pero narinig ko na kay Papa 'yon, time is gold po yata ang tama, Ninang." Napakamot sa kanyang ulo ang musmos gamit ang lapis.

“If life was perfect, wala nang thrill. That’s the purpose, Elaris. Every pain is a test. Kapag nalampasan mo ’yan, masasabi mo na lang, ‘ang ganda pala ng buhay.’” Napatawa ako ng pagak. “Siguro kasi hindi mo pa naranasan ang hirap. Mayaman ka, may pera ka. You can do anything.” Umiling siya. “Hindi lahat ng may pera masaya. Poor or rich, pareho lang ’yan. Pero kapag nagpatalo ka sa pain mo—talo ka. Life is a game of patience.” Tahimik akong napatingin sa kanya. May punto siya. May mga salitang parang pilit kong tinatanggihan pero totoo pala.

“Maybe she wasn’t the only one running the game.” At doon, sa gitna ng sikat ng araw, naramdaman kong unti-unting bumabalik ang lamig ng gabi. Na baka nga tama ang mensahe sa litrato. “Hindi lahat ng patay ay nananatiling patay.” At sa ilalim ng araw, may bagong dilim na muling nagigising. 🔥 “Kapag natuto kang mabuhay sa dilim, hindi mo mapapansin kung kailan muli itong dumarating.”

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

Ito ‘yong may laman. “Mabuti naman,” sagot ko, pilit na casual. “Nanalo kami kagabi. Clean sweep in the last round,” sabay ngisi ko, trying to lighten the mood. “Pinagmamalaki mo ang dalawang game na first blood?” tukso niya agad. Napangiwi ako. “Kuya naman eh… first blood is life kaya. Small wins matter.” “Ah, ganon ba? Sige nga, lagyan mo ng inspirational quote. ‘Every first blood is a step towards world domination.’”

Paano na buhay ko ngayon? Nakasimangot akong bumaling sa bintana at sumandal sa upuan. Paano na ako mabubuhay nito? Alam niyo naman na ‘pogi is life’ ang quote ko eh! Tapos-tapos! Ito lang ang mapapala ko? Kawawa ang dede ko nito walang inspiration kung paano siya lalaki!Tsk! Hmmp! Nakadungaw parin ako sa bintana at hindi pinansin ang baboy naghihilik sa tabi ko. Paki ko sa kanya? Hilik if he want and I do not care!

"Same feels, girl." "Are you okay? DM mo ko if you need to vent." Mga strangers, oo. Pero bakit parang mas naiintindihan nila ako kaysa sa mismong pamilya ko? May isang gabi, habang nasa dorm ako, nagpost ako ng isang quote na nakita ko. "You can’t keep a bird in a cage forever and expect it not to dream of the sky."

Hindi niya ba alam ang motto? "Ah… my motto in life is…” Mukhang hindi siya mapakali pero naroon pa rin ang poise niya. Ilang segundo siyang natahimik at mukhang mag-iisip ng sasabihin. “Life is too short, don’t make it even shorter,” he added. Nanlaki naman ang mga mata ko sa narinig. What the hell? Bakit magkaparehas kami ng motto? Sinasadya niya bang gayahin ako?

"Para sa laro ay hinayaan ninyong mamatay ang mga tao natin? Ang iba ninyong apo? That's unbelievable, abuela." "That's what they called strategy, my dear. They want drama, I gave them drama. He moved his piece and now it's my time to move mine. Surely, that Vizmanos thinks he'd won the game already not knowing I already found their location... Brilliant, right? Why feel bad for their lives? Natural sa isang laro ang malagasan ng mga miyembro, hija." "But we are talking lives in here, abuela! Hindi lang po basta-bastang buhay dahil kapamilya natin ang ilan sa kanila. Bakit ninyo hinayaang mangyari ito—"