Gamit Ng Magsasaka 소설 & 이야기

Mag aalas singko palang at marami silang nadaanan na mga magsasaka. Tumigil pa ang mga ito para kumaway sa kanila mukhang nakilala ng mga ito si Lexus. "Señorito!" "Señorito, Señorita magandang hapon po..!" Nakaramdam siya ng hiya sa tawag ng mga ito sakanya. Kumaway naman si Lexus bilang ganti,may taniman ng mangga, pinya, mais mga gulay na gumagapang at marami pang iba.

Dahil dito ay napatigil siya sa pamamalo sa umiiyak na dalagita. Naging abala bigla ang yaong donya sa pagpapaalis ng mga nakatakas na inahing manok na ito. Sila muna ang magtatanim sa araw na iyon dahil masama ang pakiramdam ng kanilang ama. Malamya pa ang araw ng umaga noong pumunta roon sina Clara. Dala ang ilang pinatulisang mga kawayan at mahahabang bolo ay tinungo nila ang sasakahing lupa. Nasa may di kalayuan lang naman mula sa kanilang bahay-kubo ang yaong lupa, kaya nilakad lang nila ang paroon. Pagkarating ay agad nilang sinaka at binungkal ang malambot at tuyong lupang kanilang tataniman ng mais. May kalawakan ang lupain ng sakahang iyon kaya halos nagugol nila ang buong umaga sa

May irrigation supplies at iba’t ibang mga kagamitan sa pagsasaka. “Troy…” Mahina ang boses ko na usal ko sa lalaking tila hulog ng langit sa amin. “Bakit mo ito ginagawa lahat? Hindi ko na tuloy alam kung paano kita mababayaran.” Matapat na sambit ko.

saad naman nito. Pagkatapos noon ay dumiretso na kami sa bukid. Naabutan namin ang mga magsasaka roon na nagsasaka na ang iba naman ay kakarating lang din. Maga pa naman kasi kaya siguro hindi pa masyadong marami ang tao sa bukid. Habang tinitingnan lang sila ay makikita mo ang sipag, saya, at pagmamahal nila sa kanilang trabaho.

tumikhim muna ako at seryosong nakatingin kay Mang Magno. "Mang Magno, kamusta naman po ang kita niyo sa bukid?" Napabuntonghininga naman ito. "Halos wala rin kami kinikita. Bukod na kinukutungan kaming magsasaka, kinuha pa nila ang aming bukirin na diyan kami kumukuha ng hanap-buhay." Napaayos naman ako ng upo. "Kinuha? Sa inyo po bang mga magsasaka ang lupain na iyon?"

Pati na rin ang isang lupain na nasa bandang Bataan. Napabuga ako ng hangin nang maalala ang yumaong si Gomer. Matutupad na ang pangarap niyang magkaroon ng sariling farm. Hindi man niya naabutan ang katuparan ng kanyang pangarap, sisiguraduhin ko na pakikinabangan ito ng mga kakambal niya. After all, they deserve all the reward. Silang tatlo ang naging sandigan ko noong panahon na halos ayaw ko ng mabuhay dahil sa trato ng mga magulang ko sa akin.

BELLA POV Nakanguso lang ako buong byahe namin. Kasi naman! Sino bang hindi maiinis sa ginawa niya? Kita niyang inaantok iyong tao pero ginulat niya lang. "Nandiyan na sila! Nandiyan na sila!" "Huh?" wala sa sarili akong napatingin sa unahan namin at doon nakita ko ang napakaraming mga magsasaka na nagtipon-tipon sa may ilalim ng malaking puno ng mangga.

Si Mama Curtis naman ay nakangiti lang habang nagmamasid sa amin. Huminga ako nang malalim. "Okay, boys. Game na! Para kay Kara ‘to!" At sabay-sabay naming sinimulan ang pagtatanim ng palay—kahit pa tuloy-tuloy ang reklamo, tawa, at pagkadulas namin sa putikan. “Tol… pantay ba ‘to?” tanong ni Miguel habang halos gumapang na sa pilapil, hawak ang isang punla ng palay na parang baril sa gera.

Hindi pupunta doon ang mga magsasaka. Ito ay dahil kung ang isang magsasaka ay makakatagpo ng ganoong bagay, ito ay lubos na makakaapekto sa kanilang paglilinang. Pagpapatuloy ni Sam, "Alam kong lahat tayo ay lalaki, kaya't tiyak na hindi natin ito mapipigilan. Maraming taon na rin akong nag-iisip tungkol sa mga babae. Ngayong tapos na ang pagsubok, gusto kong pumunta sa Lost Paradise para pasayahin ang sarili ko. Kuya, tiisin mo ito. Kapag tumitigil ang iyong kaharian, makakahanap ka ng babae. Ang tiyuhin ko at ang iba pa ang gumagawa nito."

May basket ‘ding nakapatong sa mesa na tila may lamang pagkain. “Nagluto ako ng turon at pancit para hatiran ng pagkain ang mga magsasaka at si Mayor”saad n’ya na tila nabasa kung ano ang nasa isip ko. “Tulungan kuna po kayo”alok ko.