Gamot Sa Sugat の小説・ストーリー

Pansamantala akong pinakawalan sa ngayon upang linisin at gamotin ang mga sugat ko. Makalipas ang halos dalawang oras, ay lumabas ako ng mansyon na paika-ika upang langhapin ang sariwang hangin sa labas. Magkahalong init at lamig ang hangin ngayon na tila may ulan na parating, napatingin ako sa kalangitan. Nakikita ko ang buwan na unti unting natatabunan ng mga maitim na ulap. Taimtim akong nagdarasal na sana'y gumaling na ang mga sugat ko, lalo na ang pagkirot sa ulo ko. Ang katawan ko ngayon ay parang baldado, balot sa mga maputing tila bilang first aid.

Habang kumakain, iniabot ni Nexus ang isang bag mula sa gilid. "Narito ang ilang gamot na kontra-inflamasyon at mga benda na inihanda ko. May gamot na din dyan pampawala ng sakit kung sakaling kumirot ang sugat mo"

Kinuha ko ang first aid kit sa cabinet para linisin ang sugat sa kamay ko. Inilapag ko sa harapan ang kit at umupo sa sofa para simulan gamutin ang sugat ko. Kinuha ko na ang betadine at nilagyan iyon ng cotton pagkatapos kong linisin lahat at lagyan ng gamot ay nilagyan ko na ito ng bandage dahil doon ko lang napansin na malaki pala ang sugat na naiwan.

Bagama't nasulyapan niya ang katawan ni Cormac sa banyo noon, nakatali siya ng bath towel sa kanyang baywang noong mga oras na iyon, kaya hindi niya nakita ang ibabang bahagi ng katawan nito, kaya hindi niya alam ang pagkakaroon ng mga sugat na ito. "Maganda ang physical therapy ko, kaya walang major sequelae, pero masakit ang sugat kapag tag-ulan." Walang pakialam na sinabi ni Cormac, at biglang may naisip at tumingala kay Su Kexin, itinaas ang kanyang kilay, "Bakit, gusto mo ba itong makita?" "Nakita mo yung sugat?" Saglit na natigilan si Amelia. Ang sugat ay nasa isang sensitibong lugar, paano niya ito makikita? Nagmamadali niyang sinabi, "Hindi, hindi-ah!"

Kahit na wala siyang hindi matatapatang lakas, hinahangaan pa rin siya dahil nakapagpagaling siya ng napakaraming martial artists. "Malala ang mga sugat mo at mahirap itong gamitin. Kailangan natin ng espesyal na medicinal material para gamutin ang mga sugat mo kung kailangan nitong magamot sa loob ng isang linggo." Nagtanong si Thea, "Anong kailangan natin?" Sumagot ang Medical Saint, "Ang Sanguine Bloom." "Ano yun?" "Isa itong pambihirang medicinal material na napakaepektibo sa paggagamot ng sugat sa loob ng katawan."

Pinaupo niya ito sa sofa at tumabi siya dito, upang gamutin ang sugat nito. "Hindi pa magaling ang sugat mo sa noo, kaya huwag kang masyadong kumilos o magbabad sa tubig," sabi niya dito habang ginagamot niya ang sugat nito. Habang ginagawa naman niya iyon ay naramdaman naman niyang nakatingin lang ito sa kanya. Pinagmamasdan siya habang ginagamot nito ang sugat. Naaamoy naman niya ang pamilyar na sabon na ginamit nito, dahil iyon rin ang gamit niya. Kaya pakiramdam niya ay inaakit siya ng amoy nito. Ngunit, pinigilan lamang niya ang sarili dahil unang-una ay wala siyang karapatan dito.

Nang mapagtanto nito na hindi na dumurugo ang sugat ay lumabas ito at pagbalik ay may dala ng bulak ,betadine at band-aid. Ito na rin ang naglagay ng gamot at naglagay ng band-aid sa sugat niya pagkatapos . "Sorry ." ang narinig niyang mahina nitong sinabi na tila pa nahihiya.Dahil doon ay hindi sinasadyang natawa siya na tinignan naman diya nito ng masama .Tumahimik na lang siya dahil doon. Ito naman na ang nagpatuloy sa paglilinis ng isda .

Marahil ay malalim ang mga sugat na tinamo niya dahil sa pagkabasag ng bintana. Ilang saglit pa ay narinig niya na ang mga yabag nitong pabalik sa salas kaya napaangat ang kanyang tingin. May dala na itong first aid kit na nasa kanang kamay nito at sa kaliwang kamay naman ay may hawak itong tila isang maliit na bag na hindi niya alam kung ano ang laman. Agad itong umupo sa kanyang tabi at agad na itinaas ang manggas ng kanyang damit upang tingnan ang mga sugat na tinamo niya.

Kaagad akong tumakbo papuntang gripo at binasa ang panyong dala ko at bumalik sa kanya. "Pasensya na, mukhang mas lalong ma i-infect sugat mo, pero eto lang meron ako." Dahan-dahan kong dinampi ang panyo sa sugat niya. Nanginig naman siya at napapadaing din kaya napatawa ako. "Ano ka ba, sugat lang 'yan!" Natatawang sabi ko. Napatingin naman siya saakin pero ningitian ko lang siya at muling nilinis ang sugat niya.

matigas nitong tanong. “Alam mo, kaya hindi gumagaling ang sugat dahil binuburo. Na-gets mo ba ako? Oo, may sugat na kusang gumagaling kahit hindi gamutin, pero kung iburo mo ito na parang takot kang masilip ng iba, lalong lalalim ang pinsala. Kaya dapat gawan mo ng paraan para gamutin ito.” “Ang dami mong sinasabi.” Iniwasan siya nito ng tingin.