Gayuma Bulong Sa Hangin Novels & Stories

The salty air blew against my face in the breeze. Seagulls called out to each other as they flew above everyone, peeking down in search of food. The boiling sun beamed from above, casting bright light and heat. "I'm not used to this weather," Samantha muttered as she brought her hand above her face, trying to shade her eyes from the sun. I chuckled as she grumbled to herself. She rolled up the sleeves of her shirt up to her shoulders.

asked Edmund. "Yes, true. The island of legends is located on top of Genbu's giant tortoiseshell, which can fly and is invisible,” replied Cassia. “I read one of the books at the Brighton Library. Genbu is a giant green turtle that can fly. From what I read, gigantic branches grew from its horn-like head and vines that resembled a beard, and its black, mossy shell seemed to be surrounded by a mist in the shape of a white snake. On top of that shell is the yokai stealth village,” said Astrid.

W*-wala ng bobong. Nanlulumo ako sa nakikita ko... "Parang hindi lang hangin ang dala ng bagyong yun!" Tinignan ako ni Jin. "Sa hitsura nga... parang hindi nga hangin ang may gawa." Sinegunduhan pa niya. Lumabas na ako ng sasakyan. Ahhh... para akong nanlulumo sa nakikita ko. "Kiara!" Napalingon kami pareho...

saad niya saka nagbigay galang "Ang ganda ng inyong handa para salubungin ang bagong panahon sa lugar na ito. " saad nito saka inilibot ang tingin sa mga nandito at agad niya akong nakita saka ngumiti sa akin lang my gosh "Oy ako lang ba naka pansin non?" Naiingit na sambit ni samantha

A dark cloud accumulating in the sky, foreboding power that it is emitting is something Gwanhoya and the others has ever felt ever since they were younger. Gwanhoya begins to accumulate a lot of dark smoke around her screaming loud. Genteel races towards her to try and hinder her attempt at stopping the accumulating clouds. The leader of the people in veils rushes to stop Genteel from trying anything to prevent Gwanhoya from destroying the dark cloud. Garamba quickly wakes up waves her hand surrounding him with fire and blows her hand arrogantly. “Now let’s see who you are behind that veil of yours,” she says snapping her finger. the fire takes its time burning off the veil. Coming in contac

Yes, may fireplace si Kamahalan kahit wala namang winter sa Pilipinas at milya-milya ang layo ng Manila sa Bagiuo. After four knocks which is a signal to Jacques and V that I'm the one behind the doors,it opened. Seryosong mukha ni V ang bumati sa 'kin. Ewan ko ba dito pero never pa itong ngumiti sa 'kin.Madalang din sa patak ng ulan kung magsalita. Muntik ko na ngang pagkamalang pipi ang isang 'to noong una. I sighed, ba't ba ang suplado ng mga hot na guys?

Manila bay lang naman kasi ang napuntahan ko at malayong malayo ang itsura nito kaysa doon. Itim ang buhangin at tubig, hindi isda ang lumalangoy kundi basura at dumi. Hindi rin maaliwalas dahil maging doon ay magulo at marahas ang makikita. "How it so nice to be here." "And you can go back here anytime you want Hope." Nagugulat kong nilingon si Gideon at ang handlebar. "Bakit ka nandito sino ang mag mamaneho?" "Auto pilot."

saka siya hinagkan ng kaniyang lola ng mahigpit. Kasabay ng mga kataga niyang yun ay unti unting naglaho ang kulay puti na paligid at muling dumilim. Hinanap siya kaagad ni Euphie ngunit wala ni isang bakas ng lola niya ang nakita niya. Maya maya ay nakaramdam na naman siya ng pagpatak ng ulan at malakas na hangin. Napatingin siya sa ibaba niya at nakita ang buhangin sa mga paa niya. Nasa tabing dagat na pala siya at ang ilaw na nakikita niya sa gilid ay galing mismo sa bahay niya.

Malumanay na pukaw ni Reyna Sapphire habang hinahawi ang lumilipad na buhok ng kaniyang kapatid dahil sa lakas ng hangin. Agad na nagdilim ang buong paligid, at biglang umihip ang napakalakas na hangin dahilan upang mamatay ang lahat ng mga nakasinding apoy. Mistulang parng tupang nagsisitakbuhan ang mga mamamayan ng magsimulang bumuhos ang napakalakas na ulan habang si Reyna Louvier ay taimtim paring pinagmamasdan ang mukha ng kaniyang asawa na para bang wala siyang nararamdaman sa nangyayari sa paligid. “Magsibalik kayo rito!” Sigaw ni Heneral Cognan sa mga kawal na siya ring natakot sa malakas na ulan at hangin na para bang isang sumpang bigla na lamang nangyari.

Naipikit ko pa ang mata ko't kulang nalang ay magtago ako sa likod ng kasama ko. Nang tuluyang humupa ang malakas na hangin ay saka ko naman nadinig ang hampas ng alon sa dalampaaigan kasabay ng mga ingay ng mga tao. Tawanan ng mga bata at huni ng ibon sa himpapawid.