Generation X Y Z Years

El día que se suponía que iba a ser mi boda, la novia no era yo. La ceremonia que había esperado durante cinco años se convirtió en una broma cuando Valentina, mi hermana, caminó por el pasillo de mármol con un vestido de novia blanco. Su brazo estaba entrelazado con el de Luca, el hombre que se suponía que me estaría esperando en el altar. —Lo siento, Bianca —dijo suavemente—. Pero ya no eres la novia hoy. Luego se tocó el estómago; sus ojos brillaban de triunfo. —Estoy embarazada del hijo de Don Romano. Sus palabras detonaron dentro de mi cabeza, y el mundo entero se quedó en silencio. Como si temiera que no le creyera, levantó algo brillante hacia la luz. Una imagen de ultrasonido en blanco y negro. Se leía claramente: [Edad gestacional —12 semanas.] Mis ojos ardieron, las lágrimas escocieron mientras me giraba hacia Luca, buscando desesperadamente cualquier cosa. Una negación, una explicación, o un arrepentimiento. En cambio, él solo suspiró, agotado y resignado. —Bianca, lo siento —dijo con impotencia—. A Valentina no le queda mucho tiempo. Esta boda... era su último deseo. Te lo compensaré —añadió—. Podemos tener otra boda más tarde. Mi padre, Moretti, se paró detrás de él, con la misma expresión severa que había usado toda mi vida. Nunca lo he visto sonreírme, ni siquiera una vez. —Bianca —dijo bruscamente—, tu hermana se está muriendo. Déjala tener esto. Mi hermano asintió sin decir una sola palabra, como si eso fuera suficiente para ser una respuesta sólida. Toda mi vida, la habían elegido a ella, sus lágrimas, sus caprichos y sus necesidades, por encima de las mías. Hoy no era diferente. Algo dentro de mí se rompió silenciosamente. Bien. Si nadie en esta familia se preocupa por mí, me iré.

มีวลีที่ว่า ‘เกิดเป็นลูกคนรวย ถ้าไม่ทำตัวหัวxวย ยังไงก็ได้ดี’ แต่ไม่ใช่กับ ‘เดนีส ศศิภักดี’ เพราะเขาเป็นลูกคนรวยที่ทำตัวหัวกรวย แถมยังไม่ได้ดี จนท่านเจ้าสัวต้องส่งเลขามือทองมากำราบ “ท่านประธานยกเลิกซัพพลายเออร์กะทันหันด้วยอารมณ์เพียงชั่ววูบเนี่ยนะ!” “เปล่า ฉันไม่ได้ใช้อารมณ์ชั่ววูบซะทีเดียว ฉันคิดและไตร่ตรองมาอย่างดีแล้ว” “คุณนี่มัน…” “ด่าด้วยสายตาขนาดนี้ ด่าออกมาเถอะ” “คุณแม่ง! เจ้านายหัวxวยที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอมาเลย” “…!…” เซต เพียงชั่ว… 1) เพียงชั่วข้ามคืน (จบแล้ว) พิพัฒน์ x เดนิม 2) เพียงชั่ววูบเดียว (On Air) เดนีส x วินตรา

For ten years, I bled for my fated mate, Damian. I forged him into an Alpha. I built his pack from nothing. But on the eve of our Blood Moon ceremony, he chose her. He made his first love, Isla—the one who abandoned him—the High Priestess. Not me. He thought I was just some rogue with a knack for magic. He thought he could drain my power, cast me aside, and claim Isla as his true mate. But he forgot who I am. I brokered the treaties. I negotiated the trades. I built the wards that kept them all alive. He and his pack hailed Isla as their savior. They groveled at her feet. They tried to get rid of me. Their plan? Force me to escort a demon to the Abyss of Exile. But he never knew my secret. I'm no rogue. I am the youngest daughter of the Alpha King. I am royalty. So I gave them what they wanted. I walked away. They only started to panic when my wards shattered and their lands were overrun.

Llevaban tres años de matrimonio, y Mauricio Soto había perfeccionado el arte de dañar el corazón de Rebeca López. A pesar de la indiferencia de sus suegros y la decepción de su mentor, ella seguía aferrándose a la ingenua esperanza de derretir el hielo de su esposo con su sincero amor. Hasta ese día. El día en que descubrió que la verdadera dueña del corazón escondido de su esposo era nada menos que la prometida de su propio cuñado. Qué absurdo. Quiso tener un hijo, pensando que al menos un lazo así los uniría hasta la vejez, solo para que le dijeran que no tenía ese derecho. Qué ridículo. El día de su aniversario de bodas, Rebeca tomó una decisión radical: partir para no volver. Se sumergió en su investigación científica, ganó prestigiosos premios y llevó en alto el nombre de su país. Brillaba con luz propia, y a su alrededor no faltaban hombres excepcionales que anhelaban conquistarla. Tres años después, Rebeca salía de la clínica de maternidad tomando de la mano a un niño. Mauricio, al verla, se abalanzó sobre ellos con desesperación que rayaba en la locura. —¿Ese es tu hijo? Ella, en cambio, esbozó una sonrisa desde la altura que le daba su nueva vida, mirándolo como a algo que quedó muy atrás. —Dar a luz a mi hijo, ¿qué tiene que ver contigo, mi exesposo?

In the year 1890, the first generation of Alarson Organization, handled by Marthalyn Eroses who died in a Heart Attack while fighting for her position. When she died, the Organization became cruel because of the leadership of Arlena Eroses. Her stepsister who had steal her position. In 1895, Arlena died due to Breast Cancer. She chose her young daughter at the age of ten to be the next boss in third generation. When Amalie Eroses, daughter of Arlena died at the age of twentyfive because of Tumor Cancer, the Organization stopped running. After 125 years, the Organization started again. What would be the cycle and intention of 4th generation of Alarson Organization?

รักของเพื่อน toxic love | คชาxมิรา my bad guy คนเลวของฉัน | คเชนทร์xขนม แอบรัก Lecturer | เซฟxริตา พ่อหม้ายมาเฟีย | ชานนท์xพะพิม นิยาย set เพื่อนรัก มีทั้งหมด 4 คู่ ครบรสชาติเลยนะคะ

“ถ้าเธอไม่ได้มีใบหน้าเหมือนกับผู้หญิงที่ฉันรัก ฉันก็คงจะเอาเธอไม่ลง อย่าคิดว่าแค่ได้เข้าพิธีแต่งงานกับฉัน แล้วจะได้เป็นเมียของฉันสมใจ ฟังให้ชัด ๆ นะ ฉันไม่มีวันรักผู้หญิงอย่างเธอ” วันนั้นเขาย้ำชัดว่าเธอเป็นเพียงแค่เงาของผู้หญิงอีกคน ประกาศเสียงกร้าวว่ายังไงก็จะ "ไม่มีวันรัก" ทำให้เธอเลือกหนีไปพร้อมกับลูกน้อยในครรภ์ที่เขาจะไม่มีวันได้รับรู้ ในวันที่ผู้หญิงคนนั้นหวนกลับมาทวงทุกอย่างคืน ทว่าโชคชะตากลับเล่นตลกกับชีวิตเธอนัก ผลักให้เขาวนกลับเข้ามาในชีวิตของเธออีกครั้ง และอีกฝ่ายยังทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อของลูก รวมถึงยัดเยียดสถานะสามีที่เธอเคยต้องการ "ไม่คิดว่ามันสายไปหน่อยเหรอ” --- *พระเอกธงแดงๆ ดำๆ เxี้ย โบ้ *สุดท้ายนางเอกจะเลือกกลับมารักกันหรือไม่ มาลุ้นไปด้วยกันนะคะ ----- เซต Bad Mafia มีทั้งหมด 3 เรื่อง 1. เงารักมาเฟียอคิราห์ (คิณ x อิงดาว) 2. บ่วงรักใต้ปีกทิศเหนือ (ทิศเหนือ x หนูนา) 3. ทัณฑ์รักวิคเตอร์ร้าย (วิคเตอร์ x แก้มใส)

หลินหลิน เศรษฐินีผู้ร่ำรวยไร้รัก...สิ้นใจในเรือนไม้อันเงียบเหงา ก่อนตาย...นางขอพรสองประการ หนึ่ง...ขอมีชีวิตดุจเทพเซียนในนิยาย สอง...ขอพบพ่อแม่บุญธรรมที่พลัดพรากอีกครั้ง! สวรรค์บันดาลให้นางย้อนเวลากลับไปเกิดใหม่ในยุคจีนโบราณ พร้อม "มิติผันผวน" มิติพลังเวทมหาศาลติดตัวมาด้วย! ชาติภพนี้...นางจะใช้ชีวิตให้คุ้มค่า!ปลูกผัก เลี้ยงสัตว์ ฝึกยุทธ์ ท่องยุทธภพ พร้อมกับ "ท่านแม่ทัพเทียนชุน" บุรุษคลั่งรักขั้นสุด! ที่ตามติดนางราวเงาตามตัว..."หลินเอ๋อร์...เจ้าจะหนีพี่ไปไหนไม่ได้! มิติวิเศษ x แม่ทัพคลั่งรัก x ปริศนาชาติภพก่อน x การผจญภัยสุดป่วน ติดตามความสนุก ครบรส ได้ใน... หลินหลินกับระบบมิติผันผวน

In front of the orphanage gates, Rebecca Schwartz, the impoverished student I had been sponsoring, stood glaring at me with a face full of disdain. "If you don't let Freddie come along, I'm not going to your house either," she declared, her tone sharp and unyielding. In the past, blinded by love and hopelessly infatuated, I would have caved to her demands, humbling myself just to keep the peace. But things were different now—I had been reborn. Staring at this despicable pair, who had once caused my tragic demise, a tidal wave of fury surged within me. Yet, it settled into nothing more than a faint, icy smile on my lips. "Then stay here," I said, my voice cold and steady. "Rot in this place alongside your precious Freddie. After all, trash like you belong in the garbage heap."

Me había enamorado del amigo de mi padre. El hombre al que se suponía que debía llamar "tío", Kael Viremont. Durante un tiempo, pensé que él también me amaba. Incluso teníamos esta pequeña y tonta promesa: que si cumplía veintisiete años y todavía quería estar con él, entonces podríamos estar juntos, públicamente. Cinco días antes de mi vigésimo séptimo cumpleaños, lo escuché decir que nunca le había gustado. Que se iba a casar con su novia de la infancia. Y por si eso no fuera suficientemente cruel, planeaba usar la boda para cortarme de su vida definitivamente. Así que hice lo único que debí haber hecho hace mucho tiempo: aceptar que él y yo nunca perteneceríamos al mismo mundo... y desaparecí de su vida para siempre.