Ghost Song Ghost Song Novels & Stories

mabilis niyang sabi saka lumihis ang mga mata sa likuran ko. Napauwang ang aking labi sa gulat bagay na hindi ko na nasabi ang susunod na script sa aking linya. Mabilis ang mga pangyayari lalo pa at nang may tumawag ng pansin namin mula sa aking likuran. “Good evening and Happy birthday, Mr. Samaniego!,” masayang bati ni Daniel na agad akong hinalikan sa pisngi. Napatuwid agad ako ng tayo nang may brasong humawak sa aking beywang. Nagkamayan pa sila ng Papa ko na tila wala siyang ginagawang masama sa likod ko.

Bago pa man niya matapos ang sinasabi niya, ang mga salita ni Ghost ay naputol. Isang piraso ng angle na bakal ang biglang tumagos sa kanyang lalamunan. Si Beatrice, na ang likod ay nakayuko ng kalahati, ay nakita ang sobrang madugong eksena na hindi niya kailanman makakalimutan sa kanyang buong buhay. Ang dugo ni Ghost ay tumalsik sa kanyang katawan. “Ah!” Ang paningin ni Beatrice ay nandilim ng mahimatay siya sa gulat.

Ngunit bago pa makapindot si Tristan, isang mahabang sipol ng bala ang dumaan sa hangin. SHING! Ang tablet sa kamay ni Tristan ay sumabog, nagkawasak-wasak sa libu-libong piraso. Isang sniper shot mula sa kabilang bahagi ng ilog. “Sino ‘yon?!” sigaw ni Don Manuel, sabay hila kay Paola para gawing kalasag. “Ang ghost,” bulong ni Kristoff, may bahid ng ngisi sa labi. Mula sa kagubatan, lumabas ang isang pigura na balot ng itim na tactical gear. Hindi ito si Julian. Hindi rin ito si Elena.

I can still remember that scene from the 1990 movie Ghost where it starred by Patrick Swayze and Demi Moore. The scene where that song played was my favorite scene and if I would play it a hundred times, it will still give me goosebumps. That music feels like falling inlove over and over again. "Andrea," he whispered. Nilapit ko ang katawan ko sa kaniya para mas marinig ko ang sasabihin niya. "After this, can we have a romantic dinner?" His question caress my heart. It seems like his voice is where my comfort. "Romantic dinner?" I asked for assurance.

Masaya naman si Hogan na makitang ngumingiti na si Jehanne. Matapos uminom ng gatas na lasang melon, may sinabi si Jehanne kay Hogan, "Hogan... may tanong lang ako kung hindi mo mamasamain." "Ano iyon?" tanong ni Hogan. "Alam mong hindi ako pangkaraniwan, 'di ba? Ang ibig kong sabihin, kasi 'di ba... natutulog ako." Tumango si Hogan. "Kasi kanina, bago ka pumasok ng silid ko, nagkaroon ako ng panaginip," pagbabahagi ni Jehanne.

Tsk, pare-pareho lang naman silang lahat walang pinagkaiba, sinungaling talaga kahit anong sabihin nya hindi ako maniniwala! "Oyy mga bro tingnan nyo kung sino ang nandito si ghosty girl," Napatingin naman ako kong sino yong nag salita. Tsk, bakit nandito ang asawa ni Fiona na si Shrek!? (Gilbert Aguilar) Ghosty girl talaga ang tawag nila sakin kasi nga nakakakita ako ng multo pero hindi naman sila naniniwala duon, ang bobo lang diba? Nasa paa talaga utak nila.

"What about you? Why did you study law? Do you like it so much?" "No. I'm good at everything except law." "It's the same with me." "So, what song are you playing?" "Sleep tight (03:00 AM) from Solitude is Bliss." "Huh?" "This is a band that writes philosophical songs and there is no love song on this album. Try listening to this song on YouTube. You might be able to see ghosts at the end of your bed at 3am." "Damn! You bastard." "Afraid of ghosts?" "Well, look at my mouth-"