Ghosting Quotes Novels & Stories

Pambawi ko rito. Kinuha ko rin ang cellphone ko at nag-facebook na lang, bakit kasi nauso pa ang ghosting na iyan. Isa pa okay na ako, wala akong pakialam kung masaya siya sa best friend niyang ipinalit sa akin. Mas maganda naman ako doon no, o baka gusto nilang sabay ko silang ihatid sa kabilang buhay. "Baliw talaga." Napatigil ako sa tawa ni Finley. Umirap pa ako at muling bumalik sa pagpindot sa cellphone ko.

Ayaw niya man pero kailangan niyang gawin iyon para mailigaw na rin ang kanyang mga kalaban na nagmamatyag. “Ang kapal ng mukha niyang e-ghosting ako, bakit hindi na lang niya sabihin kung ayaw na niya sa akin? Busy? Imposible na maging busy siya. Halos isang buwan na ang lumilipas! Hindi niya ako kayang tiisin ng ganito!” maktol ni Briel nang sa muling pagtawag niya ay ang secretary na ang sumasagot ng tawag niya.

I'm trying to utter a word of protest but all I can manage is a strangled whimper lalo pa nang higpitan ni Lev ang pagsakal sa akin. "O-okay. Fine." Sukong aniko. Asshole. He squinted. "See? Easy.Madali ang buhay kung hindi ka pasaway. But still you ghosted me." "A-ako? Ikaw 'tong hindi nag text o tumawag sa akin maghapon pagkatapos mong mag ala-Hitler nung nakaraang gabi. Ngayon babaliktarin mo ako? Nasaan ang utak mo? Nasa siko?"

I almost asked him to stop talking. “You know what? You’re being too much.” Marahas kong pinunasan ang luha sa pisngi ko bago magsalita muli. “I hate you for making me feel things. I hate you for ghosting me after what happened that night. I hate you for saying those words without considering my feelings. I hate you for being selfish, and I hate myself for being like this!” Bahagya kong sinuntok ang dibdib niya nang magtuloy-tuloy ang luhang pumapatak sa pisngi ko.

sabi ni Gerald, maririnig sa boses niya ang bakas ng galit. Talagang kinasusuklaman niya ang pakiramdam ng pagiging kontrolado ng iba. "Kailangan mong maniwala dito kahit na hindi mo gusto ang idea na ito! Sinasabi ng reading na mayroon ka pa ring nakatakdang relasyon na hindi mo pa natatagpuan. Kung hindi mo makikita ang relasyon na ito, ikinalulungkot kong sabihin na hinding-hindi mo mahahanap ang babaeng mahal mo kahit pa hanapin mo siya sa iba’t ibang lugar sa buong mundo," sagot ni Master Ghost habang umiiling.

Parang gusto niyang punuin ang lahat ng puwang na naiwan ng distansya at takot. “I missed you,” he whispered. “I missed you too…” sagot ko, halos pabulong. Hindi man namin sabihin nang direkta ay ramdam ko kung gaano namin kagusto ng isa’t-isa na maramdaman sa sandaling ito. Nang walang takot, walang iniisip na panganib at walang gumugulo sa kapayapaan namin.

"I really tried my best to track him down. I called his private pilot, his bodyguards, kahit 'yung mga tinuluyan niyang hotel sa Singapore noong isang linggo, pero lahat sila ay walang alam. He ghosted all of us." "He ghosted me, G. Montero," pagwawasto ko, habang ang boses ko ay halo-halong galit at matinding sakit. "He didn't just ghost the wedding, he ghosted me. 'Yung text niya kanina... it wasn't a sweet sorry. It was a goodbye text! Napaka-unfair niya! Bakit kailangang dumaan pa sa ganitong ka-grandeng kahihiyan bago niya sabihing ayaw niya na pala?"

Sa gitna ng kanyang dramatikong monologo, literal na na-ghost. Napahawak siya sa dibdib niya, parang tinamaan ng hollow block na mahirap ipaliwanag. “Grabe naman 'yon. Wala man lang ‘thank you’ o ‘shut up’,” usal niya, nalulungkot na napapatawa na rin sa sarili. Lumakad siyang paatras mula sa bintana, tumitig sa sahig ng ilang segundo, bago ibinaling ulit ang tingin sa labas. “Siguro deserve ko rin,” mahinang bulong niya.

Naisip ko nga na magpadala na lang ng quote, may mai-send lang pero parang ang random naman. Nakatulugan ko na ang kahihintay sa tawag ni Gray at nagising na ako’t lahat kinabukasan ay wala pa ring Gray na nagpaparamdam. Sabi ko na nga ba, paasa lang siya kagaya ng huli niyang ginawa. Sino ba naman ako para maalala niya kung ang gaganda ng mga nakapaligid sa kanya.

ani Gela. "Gano'n ba? Nakakalungkot naman. In-unfriend niya na rin kasi ako sa F******k. Naka-block din ako sa messenger niya. Nag-leave na rin siya sa group chat natin. Total stanger na talaga ako para sa kaniya. Tila ba kinalimutan na niyang nag-e-exist ako," pahayag ko. Hindi ko na napigilan ang aking sarili kaya tumulo na ang masaganang luha sa 'king mukha. Niyakap lang din ako ni Gela nang mahigpit. Mas lalong umagos ang aking mga luha at tila nabasa na ng luha ko ang kaniyang balikat.