Ghosting Quotes Mga Nobela at Kwento

I almost asked him to stop talking. “You know what? You’re being too much.” Marahas kong pinunasan ang luha sa pisngi ko bago magsalita muli. “I hate you for making me feel things. I hate you for ghosting me after what happened that night. I hate you for saying those words without considering my feelings. I hate you for being selfish, and I hate myself for being like this!” Bahagya kong sinuntok ang dibdib niya nang magtuloy-tuloy ang luhang pumapatak sa pisngi ko.

sabi ni Gerald, maririnig sa boses niya ang bakas ng galit. Talagang kinasusuklaman niya ang pakiramdam ng pagiging kontrolado ng iba. "Kailangan mong maniwala dito kahit na hindi mo gusto ang idea na ito! Sinasabi ng reading na mayroon ka pa ring nakatakdang relasyon na hindi mo pa natatagpuan. Kung hindi mo makikita ang relasyon na ito, ikinalulungkot kong sabihin na hinding-hindi mo mahahanap ang babaeng mahal mo kahit pa hanapin mo siya sa iba’t ibang lugar sa buong mundo," sagot ni Master Ghost habang umiiling.

"I really tried my best to track him down. I called his private pilot, his bodyguards, kahit 'yung mga tinuluyan niyang hotel sa Singapore noong isang linggo, pero lahat sila ay walang alam. He ghosted all of us." "He ghosted me, G. Montero," pagwawasto ko, habang ang boses ko ay halo-halong galit at matinding sakit. "He didn't just ghost the wedding, he ghosted me. 'Yung text niya kanina... it wasn't a sweet sorry. It was a goodbye text! Napaka-unfair niya! Bakit kailangang dumaan pa sa ganitong ka-grandeng kahihiyan bago niya sabihing ayaw niya na pala?"

Naisip ko nga na magpadala na lang ng quote, may mai-send lang pero parang ang random naman. Nakatulugan ko na ang kahihintay sa tawag ni Gray at nagising na ako’t lahat kinabukasan ay wala pa ring Gray na nagpaparamdam. Sabi ko na nga ba, paasa lang siya kagaya ng huli niyang ginawa. Sino ba naman ako para maalala niya kung ang gaganda ng mga nakapaligid sa kanya.

ani Gela. "Gano'n ba? Nakakalungkot naman. In-unfriend niya na rin kasi ako sa F******k. Naka-block din ako sa messenger niya. Nag-leave na rin siya sa group chat natin. Total stanger na talaga ako para sa kaniya. Tila ba kinalimutan na niyang nag-e-exist ako," pahayag ko. Hindi ko na napigilan ang aking sarili kaya tumulo na ang masaganang luha sa 'king mukha. Niyakap lang din ako ni Gela nang mahigpit. Mas lalong umagos ang aking mga luha at tila nabasa na ng luha ko ang kaniyang balikat.

Please, please. Ilang oras pa akong naghintay. Hindi muna ako nagpahinga kasi mas gusto ko siyang hintayin. I'm sketching and already finished my new artwork. Lahat ng iginuhit ko ay para sa kanya. Lahat din ng iyon ay may lagda ko sa gilid at may personal inspirational quotes about life and sacrifices. It's already midnight but there's no mark of him. Wala. May bukas pa naman Klara. You can wait for him until tomorrow. It's your day, right? So you can keep on smiling and be thankful for this another year of your life.

Biglang umihip ang malamig na hangin, napalinga-linga ako sa paligid. Walang tao at nahuhulog ang mga dahon mula sa malalaking puno. Unti-unti na rin sumsilip ang gabi, kaya mas lalo akong natakot. Huminga ako nang malalim at sinubukan kong buksan muli ang pinto gamit ang pag-iisip ko. “Enough with these extravagant revelations. It's not my birthday yet. Maybe there's a ghost, here,” ani ko.

Mga kwento tungkol sa mga multo at aswang. "Nakakita na kong multo." Halakhak ni Marcus. "Si Latrelle, multo. Tamang ghosting yan sa mga babaeng hindi niya gusto." T.H Maiwan ka muna sa labas. Mag-usap tayo. Napalunok ang ako sa sinabi niya tila ba may sound pa ang lalamunan ko ng ginawa ko iyon. Hindi ko nagawang magreply sa kanya dahil wala naman akong load. Kahit mag-open ng messenger ay hindi ko nagawa dahil mahina ang signal ko.

“Some of them got attached to me but I did not feel the same. I was not the victim of betrayals all along. Some of my broken friendships were because of me.” “I dropped them. As simple as that. Just like how your past friends did. I ghosted them and stopped talking to them all of a sudden.” Nanatili akong nakatitig sa kanya at hindi makapaniwala sa mga naririnig ko. “Don’t worry. I had a good time with you. I appreciate your efforts. Don’t think that I was fake all along. Some of my actions were genuine while some are not.” “Leana, why are you saying all of this?”

The others were there for me during my hard times, and I appreciate them so much. That is why I don't ask for too much time from them because I know they will be there for me in a single phone call. And even if they can't say yes to me, I try to understand them. Ghosting phase is normal; I sometimes feel like I don't want to talk to anyone, and I know they feel the same way. That is why, as friends, we must respect each other's personal space. "We need to find Jasmin, nag aalala na ako sa kanya at baka hindi pa siya nakalabas ng building." sabi ko.