Romans & histoires Ghoul

"Gusto ko lang na manatili ka sa tabi ko, at bago ako mamatay, hindi dapat ako mawalan ng kahit isang araw na kasama ka." "Anong mamatay, mamatay... Bah-bah! Napaka-malas! Huwag mong sabihin iyan!" Hindi na nakapagpigil si Erich at agad niyang tinakpan ang bibig nito gamit ang kanyang kamay. Bahagyang napangiti si Harvey at nagsabi ng.. "Hmm" "Hindi ako naniniwala sa mga multo at diyos." "Sinabi mo na sa akin iyan, alam ko na." Kumalma si Erich at tahimik na tumango. Noong nanuod sila ng ghost movie noon, sinabi na iyon ni Harvey sa kanya.

Nagtawag ng mga kakampi si Kris kaya mas lalo silang dumami. Isa silang ghoul na ninirahan sa gubat, naghahanap sila ng mga tao na pwede nilang kainin dahil ayun lamang ang bumubuhay sa kanila. Paminsan-minsan ay lumalabas pa sila ng Terrain para lang makaipon ng makakain. Sapamamagitan rin ng pagkain nila ng tao ay nagagawa nilang magaya nag anyo nito. Habang nakikipaglaban si Zeque sa mga ghoul na nagsidatingan, lihim na umalis si Kris at ang kanang kamay nito na si Earl.

Hinampas niya gamit ng palad ang bawat dibdib ng tatlong ghost servant. Nagluwa ng berdeng butil mula sa mga bibig ang bawat isa sa mga ghost servant. Tinatawag na Zombie Pills ang mga butil na ito. “Totoo nga, gawa sa mga buhay na nilalang ang mga hayup na ‘to. Ganap na hindi makatao ‘to!” “Young master ng Witch Doctor Sect, mananagot ka sa’kin!” Itinabi ni Auntie Rockefeller ang tatlong Zombie Pills bago direktang ihagis ang tatlong bangkay sa isang siwang. Pagkatapos noon, nagsimula siyang maglakad pababa ng burol.

Isang malakas na hangin ang tumama sa kanila; bumagsak ang mga kurtina, nagliyab ang mga kandila, at sa paligid nila, isa-isang naglitawan ang mga anino. Mga siluetang hugis tao, may mga sugat, may mga tali, may mga mata na umiilaw ng pula. Lahat nakatingin kay Ayesha. “Who are they?” tanong niya, halos hindi makapaniwala. > “The forgotten,” sagot ni Rohan. “The souls buried beneath this house… the ones who built the foundation of the Villarreal curse.”

KABANATA 80 Tulalang pinagmamasdan ni Catalina ang sarili sa salamin suot ang kulay puting gown habang may belo sa kaniyang ulo. Hindi niya magawang ngumiti kahit pilit lang sapagkat pakiramdam niya, ngayong araw na ito ay ililibing siya ng buhay. Wala siyang maramdaman kundi bigat ng kalooban at pagkamuhi sa lahat ng tao sa mansion na ito lalo na sa mala-demonyo nilang amo. Halos isang linggo nga siyang ikinulong sa madilim na silid na wala man lang sariwang hangin siyang malanghap mula sa labas. Hinahatiran siya ng pagkain sa silid na nagsilbing kulungan niya at kahit wala siyang gana, pinipilit niya itong kainin para sa bata na nasa tiyan niya.

Medyo nakaramdam naman ito ng ginhawa pero maya-maya ay umiikot nanaman ang kanyang t’yan. “Hay, ano ba ang nakain ko?” Sabay haplos nito sa bandang ibaba ng kanyang t’yan. She was about to lay down when she heard a knock on the door. Walang anupama’y pinagbuksan nito ang kumakatok at gulat na tinitigan ang taong nasa kanyang harap. “Hello, I hope you don’t mind me visiting you.” Bati sakanya ng binatang nakasuot ng itim na hoodie. Bagay nito ang may pagka-kulot at mejo mahabang buhok na kulay gray.

Agad kong napansin ang guwapo nyang mukha na bagama't pawisan at may bahid ng dugo ay napakaganda pa ring tingnan. B-Bakit may gano'n kagwapong nilalang? Nanggaling ba sya sa space? Kamag-anak ba nya 'yung mga alien sa Kdrama? Shocks, baka kalahi nya si Grim reaper o baka si Goblin? Wait...Doom? “Nurse Dream!”

Minsan pa naman kasi ay wala iyon dito at nagugulat na lang ako papunta na pa lang Manila. Una kong pinuntahan sa may kubo ngunit wala akong nakitang Anus sunod sa may kulungan ng kabyo, ngunit wala pa rin akong Anus na nakita. Napagdesisyunan ko nang pumasok sa may loob at doon ko siya hahanapin. Mukhang wala naman siya dito sa may labas ng mansion. Ayoko naman magtanong kay Kuya Barok baka kung ano pa ang isipin nun. Sinimulan kong maghanp sa may sala at wala pa rin akong nakitang Anus, sunod ay sa may kusina ngunit wala din siya doon. Napagdesisyunan ko nang umakyat sa may hagdan at nagbabasakali ako na makita ko siya sa may kwarto niya. Napatigil naman ako nang malapit ako sa may kwarto

Nakaupo ako dito sa silid namin ni Ralph at tinitigan ang libro na binigay sa akin ni Ralph sabi niya ay kung gusto kong malaman o maintindihan ang lahi na pinanggalingan niya ay basahin ko lang ito. Isa itong malaki, makapal at lumang libro na kakaiba ang pabalat itim at sa gitna ay may nakasulat na 'CARTEA VAMPIRILOR' sabi ni Ralph ay ibig sabihin nito ay Book of the Vampires kaya muli ko itong tinitigan. Kinakabahan pa ako na buksan ito kaya hinaplos ko lang ito at kakaiba ang pakiramdam ko sa bagay na ito.

Napailing na lang din siya at marahang nagwika, "Hindi ko akalain na ika'y magugulatin pala." Ngumiti si Gohan dahil bigla na lang namula ang mukha ni Teresa. At hindi nakaligtas sa kaniya ang panginginig ng kamay nito. May nakita siyang bote ng mineral na hindi pa nabubuksan kinuha niya ito at inabot sa kaharap. Tinanggap ito ni Teresa na ngayon ay mapula parin ang mukha hindi dahil sa gulat kundi dahil sa galit sa lalaking kaharap niya.