Glass Tagalog Novels & Stories

GLASS wall ang sumalubong sa akin, na halos kita ang kabuuan ng Baguio. Familiar ang structure na ito sa akin, ang design, hindi ko lang mawari kung saan. Inisip ko itong mabuti. Lumapit ako sa glass wall na matatanaw ang kalakihan ng Baguio at mga strawberries na namumula. "Dito kita dinala," narinig ko ang baritonong tinig ni Drake, "dahil alam kong magiging Familiar ka sa lugar na ito, kahit hindi ka pa nakakarating."

Ashley Napakalambot ng mga labi ni Gem, nag-aalab at naghahatid ng matinding ligaya. Segundo lang ang lumipas at nagawa nang makapasok ng dila niya sa loob ng bibig ko, meeting my tongue and playing with it, strolling inside as if looking for some secrets.

[Ang Salamin ng Pagpapasailalim] The Glass House, Lake Como, Italy. Ang tubig ng Lake Como ay tila itim na tinta sa ilalim ng buwan, kalmado ngunit nagtatago ng kailaliman na hindi kayang sukatin ng paningin. Sa pampang nito ay nakatayo ang The Glass House—isang obra maestra ng arkitektura na gawa sa purong salamin at aserong kasing-tibay ng brilyante. Dito, walang sulok na hindi nakikita. Walang anino na hindi mababantayan.

Nang malapit na ako classroom ay bigla akong nagulat nang may maapakan akong madulas sa sahig sanhi para matumba at bumagsak ako at tumilapon sa akin ang juice na hawak ko. "Why you're so lampa Via." sabay tawa ni Trisha na nasa pintuan ng classroom habang nakahalukipkip itong nakasandal. Hinaplos ko ang pwet kong unang bumagsak. Tiningnan ko si Trisha at tinaasan ko ng isang kilay. "Lampa agad ang tawag kapag nadulas? Have you checked the meaning of lampa or are your just making your own definition.?" sagot ko na kinawala ng saya sa mukha niya.

'' nauutal kong sagot sa kanya Iniwas niya na ang tingin sakin saka ito tumingin sa dagat. Tinignan ko rin ang tinitignan niya. Ang ganda. Kitang-kita ang malaking buwan na nagrereflect sa malinaw na tubig nang dagat. Tanging ang ingay nang malakas na alon ng tubig ang maririnig sa paligid. Masyadong tahimik. ''Ba't ka rin pala nandito. Di mo ata kasama ang girlfriend mong si Mia.'' pag sisimula ko sa conversation namin.

Ang kaniyang boses ay umaalingawngaw sa digital na kawalan. Walang sumasagot. Ang tanging naririnig niya ay ang malamig na tawa ni Clara na tila nanggagaling sa lahat ng dako. “Kuya Javi, hindi mo ba nakikita?” ang boses ni Clara ay puno ng tagumpay. “Si Maria ay naging bahagi na ng aking pundasyon. Ang crystallization niya ang siyang nag-power sa dome na ito. Siya ang 'Glass Queen' ng aking bagong Pilipinas. Ang ganda niya ay mananatili habambuhay, pero hindi na siya makakapagsalita. Hindi na siya makakalaban.”

May bonding din silang ginawa? "Manyak," I muttered under my breath, pero nalimutan kong sobrang tahimik sa corridor at umecho ang sinabi ko. Bigla siyang lumingon, may nakasubong kutsara sa bibig niya at may hawak siyang baso. Nasisinagan siya ng liwanag ng buwan, his hazel-brown eyes were glistening. Kumunot ang noo niya at narealized ko na hindi niya ako napansin.

"Go there. Put your hands against the glass.” "Sa… salamin po? Pero Lord master, baka may makakita sa’tin sa labas!" reklamo ko agad. "That glass is one-way, don't worry. You can see the outside, but they can only see their reflection," paliwanag niya, halatang nawawalan na naman ng pasensya sa tanong ko. "Now, move, before I lose my temper."

he said and laugh. I glared at him but he doesn't mind, kinuha niya sa akin ang DSLR Cam. Itinutok niya ito sa kung saan ang taal lake at volcano. Nakaramdam ako ng lamig dahil mahangin sa parte namin. Nang ma-serve ang order namin ay agad kong tinikman ang Oreo Frappe nila, bigla ko nalang narinig ang pag-click ng camera at nakitang nakatutok na ito sa akin.

Tahimik naming sinimulan ang pagkain. He poured a wine on my glass. "Cheers," aniya. Itinaas ko naman ang akin para makipag cheers sakanya. Tapos na kaming kumain nang maramdaman ako ang tawag ng kalikasan. "Sa'n ang cr nila dito?" tanong ko sakanya. "Why?" "Anong why? Ano bang ginagawa sa cr?" kunot noo kong tanong. "Pee or poo–"