Going Tagalog Novels & Stories

Dahil hindi ako nakapag-aral nang mataas, hindi ko napansin ang mga nakatagong sugnay sa ilalim ng mga terminong legal. "What you signed was not a simple employment contract. You gave me your freedom and your rights in exchange for your family's safety. From now on, every move you make will go through me. I have my own rules for you, and you will follow every single one of them. And this contract is not a normal contract for a maid, Katana. You should have read it carefully before you signed it." paliwanag niya habang seryosong nakatingin sa akin.

Ramdam din niya ang panginginig ng kamay ni Katherine at napansin niyang nakatitig lamang ito sa mga kalaban na walang makikita na kahit anumang emosyon. Humalakhak pa muli ang lalaki at tinititigan sila ng matalim isa-isa, "Ngayon, sabihin niyo sa akin kung sino sa inyo ang tagapagmana ni Mr. Rodelio na may pangalang Katherine Grace Yuzon. Ituro niyo lang sa'kin at makakalaya kayo!"

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

Medyo tumahan na rin siya. "Let us go." saad ni Greg. Hila-hila niya yung ilang bagahe namin. Sumunod naman kami ni Tita pero huminto siya saglit kaya medyo nauna ako. "I think this is the best place I will choose to stay before I go to God's paradise,"mahinang wika ni Tita pero sapat na para marinig ko. Nagsalubong ang dalawang kilay ko dahil doon tapos ay hinarap ko siya.

Abot-langit na saya? “Bakit mo pinapalayas Mama namin?” May galit na namuo sa musmos na tinig ni Aragon. Nabigla si April doon, dahilan para hindi siya makakibo kaagad. “Ang bad po ng ugali ninyo, mamang pogi. Masama po ikaw! Pinapagalitan mo Mama namin. Titiradurin ka po namin ni Alamo dahil sinigawan mo Mama namin.” Naiiyak si Aragon habang patuloy sa pagbigkas.

Tila nakahanap ako ng nag-iisang kakampi mula sa milyon-milyong kaaway. "Thank you, Papa," sabi ko na may ngiti sa labi. Nang mahimasmasan na kami pareho ay saka pa lang ako nagtanong. "Papa, paano natin gagawin iyon? Na manganganak ako na hindi malalaman ng mga tao." "I have an idea. You cannot go abroad dahil mahirap kung makita ka sa airport lalo na ngayon na hindi mo sinipot ang contract signing. Kailangan ay maging maingat tayo sa bawat galaw natin."

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Pagtataka ko ang matanda ay may papel na inilabas galing sa dala nitong bag. "Pinapirma ko pa nga ‘yan oh—at alam mo ba, ginamit pa niyang kolateral ang bahay n’yo. Hindi mo ba alam? Ipinagbili niya na sa akin ‘tong lupa’t bahay para pambayad sa utang. May papel akong hawak. Legal ito, hija." Namutla ang mga mata ko at hindi makapaniwala sa mga sinabi nito

We became friends, hanggang sa naging kami Mga ngiti niyang matamis, Mga mata niya na kung tumitig ay napakalamig, Ang bibig niya na hindi man lang umiimik, Para saakin isa iyong astig. HASH POV " Boss Hashneil! ". tawag saakin ni Gregorio ng makapasok na ako sa hideout " Boss long time no see ". nakangiting sabi naman ni Santiago " Ay kagaya pa din pala ng dati,mas mabuti pa sa cellphone nagsasalita pero sa personal ". sabi ni Gregorio

Ang mahalaga naman ay alam kong manok iyon! Marunong pala ito magluto, sabagay... Tita Yessa was a Chef, baka namana nito ang kasanayan ng mama nito sa pagluluto. Tsaka may lahi din itong Italian. Si Don Carlo ay Italian in origin. Nag convert lang ito into Filipino citizenship dahil sa pumanaw na nitong esposa na si Donya Thalia. "Come on, sit down. I know you are hungry." sabi nito bago ako pinaghila ng upuan sa hapag. Kinagat ko ang loob ng aking pisngi para pigilan ang aking emosyon.