Goodbye In Filipino Novels & Stories

Alam ko na malalaman rin nila kahit hindi ko sabihin. Hindi ko alam kung magkikita pa kaming muli ni Bea pero kung sakali mang magkita kami ay maging masaya na ito. Maging masaya sila ni Cedrick. Buong puso kong ipagdarasal ang kaligayahan nila. "Goodbye Philippines! Hindi ko alam kung kailan ako babalik," ani ko sa sarili habang nasa loob ako ng eroplano.

Napangisi lang ako, suspicious ‘tong si George. “Sige.” Pagpayag ko naman sa kanila. Habang nasa van pa kami ay pinost na naming sa social medias namin. ‘with the friends’ Arah,L.: Oh, so you’re in Laguna pala<3 Angelo. : Good to see you happy with ur new friends! ArthurNgBuhayMoe: Taray tea, di na kita ma reach>:

Sexily's POV 'We are now arrived in the Philippines' Agad naman na nagsitayuan ang mga kapwa ko pasahero mula sa ibang bansa at kinuha ang kanilang bahage, at isa-isang lumabas. Nagpahuli ako dahil ayaw kong sumabay sa kanila at makipagsiksikan. Ng makalabas na ang lahat ay tyaka ako kumilos palabas, ng nasa labas na ako ay agad na bumungad sakin ang napaka-init ng sikat ng araw. "Welcome Back to the place where you abandon your children and your love, Sexily." mahinang wika ko at tyaka bumaba sa hagdan.

Nag tungo Naman Siya sa libing ni mommy at hinawakan ito. Kumuha na ako ng puting mga lobo at Isa isa na namin itong hinawakan. " Sometimes, Goodbye is not always sad. It just reminds us that Goodbye is another lessons and life to begin...Maybe one day Mom we'll meet again" wika ko Naman at sabay sabay naming pinakawalan Ang puting lobo. " Hooy!! Ang Daya, di niyo kami ininvite" bigla naman akong napalingon at nakita ko si Mico at Brix na may dala dalang suitcase.

Iyon ang nagbigay sa kanya ng dahilan para sambitin ang salitang isinagot niyang muli sa kaibigan. “S-Sorry,” aniyang nagbawi ng tingin saka pagkatapos ay niyuko ang mug ng kape na kanyang hawak. “Hindi naman kasi madali ang hinihingi mo, ang gusto mong mangyari,” pagpapatuloy niya saka inubos ang laman ng kanyang hawak.

May mapaglarong ngising ikinukubli sa kanyang gwapong mukha. "And goodbye Philippines!!" Humiyaw sa labis na galak iyong babae. Itinataas ang mga kamay sa ere.. nagdidiwang siya, e paano naman ang pamilyang iiwanan niya? "Pindutin mo na yan.." Utos noong gwapong mama. "Wait.. mamaya na kapag malayo na, at nakaalis na tayo.."

Joke lang. “Salamat, King .Makakaasa ka kahit ikamatay ko pa… gagawin ko mapanindigan lang ang tungkulin ko” [Thank you and take care] “Areglado!”

] Sabi ko sakanya. [Good, malapit kana umuwi sa Manila.] Sabi niya at tumango ako. [Hindi ko sure kung dalawang linggo pa or last na 'to.] Sabi ko sakanta at napatango nalang siya. [Bye for a moment, we're here na.] Pag papaalam niya saakin. [Sige, have a safe trip.] Sabi ko at ibinaba ang tawag. Edi sige, sana all nakakapag Borac. Sana all may passport, sana all lang.

Irap ko at iniwan na silang dalawa. "Thank you, cuz! I love you! And I will see you again!" arteng tugon niya at mas ngumiwi na ako. I wish I could talk like shit in front of my mother upon saying goodbye to Fel. Pero bawal, bawal na bawal akong magmura at magmatigas sa harapan ng ina ko. "Okay, I love you too!" Pilyang ngiti ko at kaway sa kanya.

paliwanag ni Johnny kay Martin na best friend niya. Martin sighed deeply. "Okay lang 'yon, bro. Hindi mo naman kailangan na humingi ng sorry. Naiintindihan naman kita kung bakit hindi ka nakapagsabi sa akin na uuwi ka pala. Ang importante ay nandito ka at nagkita tayong dalawa. 'Wag mo nang isipin pa 'yon, bro. Masaya ako na nagkita tayong muli. Babalik ka pa ba sa America?" nakangising tugon ni Martin sa best friend niya. Nagkibit-balikat si Johnny bago nagsalita kay Martin.