Gracefully Mga Nobela at Kwento

Walang patid ang kuryenteng dumadaloy sa aking katawan sa bawat galaw ni Cristopher, at kahit nasa labas lang ng aking hiwa ang titi nito ay basam-basa na rin ang kahabaan nito sa dami ng katas na lumalabas mula sa aking kiki. “Ahhhhhh!!!!” narinig ko si Grace nang labasan ito sa tindi ng pagkantot ni Mr. Angeles. Napatingin ako doon, at lalo lang akong n*******n nang makitang sarap na sarap si Grace sa pagkadyot sa kanya at halos tirik mata na tinatanggap ang pagbayo sa puke niya. “Cristopher….ooohhhhhhh!!!!!”

Halata kay Grace na hindi siya pumikit 'man lang buong gabi. Nang makita ang matanda na bumalik sa bahay na kinakamot ang ulo sa pagkatalo, malungkot na ngumiti si Grace, "Tito, nabi...nabigo ka po, hindi ba?" Ang boses ng matanda ay pagod at nanghihina, "Pamangkin ko...manatili ka...lang dito hangga't maari. Gagawa...gagawa tayo ng oras para umisip ng

pinilit niyang maging kaswal dito kahit pakiramdam niya ay gusto na niyang lamunin ng mundo. “Compliment of course,” he smiled at her that swiftly leapt her heart inside her chest. Mahabaging diyos ng mga magagandang nilalang na katulad niya pakiramdam ni Tinker ay mawawalan siya ng ulirat sa mga ngiting iyon. Dios mio! He was a breed in his own right with a smile that could slice a woman's heart wide open, makes a woman swoon with bliss even as she knew her heart was being slowly crushed.

nakita nyang nagbuntong hininga si celeste, ava, at amelia samantalang si grace ay natawa naman sa sagot nya. "hayaan nyo na si kaylee, never pa kasi siyang nagkagusto and she's not really applying to herself with what she reads in books. hayaan nyo na ma-realize nya ng kusa, that'll be even better." sabi pa ni grace na ikinanoot ng mga noo nya. "what do you mean by that?" she asked her at ngumiti lang ng nakakaloko sakanya si grace. "you'll find out soon."

Napakaginhawa ng kanyang mga galaw—maingat, mahinahon, at parang may pinong intensyon. Hindi maiwasan ni Caprice na titigan ang mukha niya. Matangos ang ilong, malalim ang kilay, at ang linya ng panga at leeg ay eleganteng bumabaluktot, may natural na dignidad at refinement. May simpleng kabighanian siya, at kahit paano, pinararamdam ang kanyang pagiging maingat sa mga maliliit na bagay.

Kung hindi ka pumayag sa aking kahilingan, pagkatapos ay babayaran kita," patuloy niya. Si Grace ay patuloy na kaswal na naglakad patungo kay Alex. Nagulat ang lahat sa kanyang pagiging mahinahon, ngunit nang dumaan siya, napansin nilang may mga bitak sa mga tile sa sahig kung saan niya ito hinampas ng kanyang stick. Napanatag ang loob ng mga Thornton. Si Grace ay isang dalubhasa sa martial arts, at kung kaya niyang basagin ang sahig gamit ang kanyang tungkod, maaari niyang talunin ang sinuman, at walang makakapigil sa kanya. Bagama't matanda na si Grace, mayroon siyang mahusay na kasanayan sa pakikipaglaban. Karaniwan, siya ay may magandang ugali at isang mainit at palakaibigang mukha. Pero

“Sampong milyon kapalit ng pirma mo sa annulment paper niyo ni Thyme.” Tinapunan ko si Grace ng hindi makapaniwalang tingin. Pinagmasdan ko siya mula ulo hangang paa. Masasabi ko na madami ang nagbago sa kaniya mas naging elegante ang ayos niya. Sa ganda ng mukha niya para siyang anghel at diyosa ng alahas sa dami nang nakasabit sa katawan niya na mamahaling alahas. Saan naman siya kumuha ng ganito kalaking halaga? Saan naman siya kumuha ng pera pambili ng mga luho niya?

bigla akong napahinto sa pagtawag ko kay ma'am Elizabeth nang panlakihan niya ako ng mga mata. Jusko naman, Gracia! Ipapahamak mo pa ang sarili mo, e! "I-I mean... ma'am-ma... Mama," tawag ko upang itama ito. "Uhmm... ito nga po pala yung pinahawak niyo," sabi ko nang iabot sa kaniya ang pinahawak niya sa 'kin. Ngumiti nang malapad ngunit peke si ma'am Elizabeth sa 'kin. "Thank you, Gracia."

Ramdam na niya ang hilo, umiikot ang paligid, pero sige pa rin. At doon niya napansin ang isang lalaki. Gwapo. Matangkad, matikas, at halatang mas nakatatanda sa kanya. Habang papalapit ito, kinabahan si Grace. Nang makalapit, ngumiti ito at nagsalita. “Miss, ang lakas na ng amoy ng alak sa ‘yo. Sigurado ka bang kaya mo pa? At saka… mukha ka pang bata. Pwede ka na ba talagang uminom?”

Rafus got some taste in music and his genre also fits mine, I think this is want we have in common. Having a soothing and delicate music playing on the stereo while being with someone I feel comfortable who maneuvers the car in moderate pace, the nice and relaxing view slipping my eyes, and fresh air coating the surrounding. It sends a euphoric feeling I couldn't fathom and cradles me until I could feel my eyelids weigh for I let myself being pulled by a revering sleep.