Graduation Speech Tagalog Novels & Stories

THIRD PERSON Umakyat sa stage ang President at ang coordinator upang pormal na simulan ang programa. Kasabay nito ang Dean ng College of Business Administration. "Good evening Graduates. I already had my speech earlier during our graduation ceremony kaya di na ko magsasalita pa ng ganoon kahaba sa inyo ngayon." Ngumiti pa ito sa lahat. "Tonight is our Graduation Ball. Marahil ito na ang huli nating pagkikita at sa reunion na ang sunod, kung magkakaroon ng pagkakataon. Tatawagan ko kayong lahat kapag may plano na. I'm sure a lot of us are already professionals and baka nga CEO na ang iba sa kani-kanilang mga sariling kumpanya o 'di kaya ay manager kapag dumating ang araw na iyun, we don't kno

sagot ni Sphinx. Anong pahinga? Bakit? "And the bad news is, the stunt that we made in Cebu went rival, you remember the "climbing the building scene" Phoenix? May nakapag record non at na-upload pa sa facebook.” napatingin silang lahat sa akin. Oh great.

Dinadaan ko na lang sa patagay-tagay ng wine. Hindi ko nga rin malapitan ang mga kaibigan ko dahil pansamantala akong pinagbawalan na gumala. Mamaya na raw pagkatapos ng announcement. Sa kalagitnaan ng kainan, nagsalita ang master of ceremony. Pinipilit akong magsalita sa gitna para magpasalamat. "Thank you, everyone, for coming to my graduation party. Lending your spare time to this special event of mine means a lot to me and very much appreciated. Thank you once again and please do enjoy the party."

aniya ng dalaga sa mga ito. "Opo. Sa totoo po niyan, kayo ang inspirasyon namin sa aming pag-aaral at nang dahil sa inyo mas napagbubutihan pa namin sa school," muling saad ng isa sa kanila na namumutawi ang labis na kasiyahan na makita ang paborito at hinahangaan nilang writer. Napangiti muli si Katherine sa mga ito, "Maraming salamat na marami rin kayo natutunan na mga aral sa aking mga sinusulat na kwento."

“Bakit hindi mo kinontak ang mga tita mo?” Ngumiti ako. may pait. Nagsalin ako ng alak sa kanyang baso. “I am sure busy sila.” Huminga ako nang malalim. “Alam mo ba? Noong graduation ko, iyon na yung pinakamalungkot na bahagi ng buhay ko. Sobra kasing naramdaman ko na ako na lang pala talaga. Wala akong kasamang nagmartsa papuntang entablado. Walang akong pinaghahandugan ng aking diploma, walang kasamang nagpakita ng kasiyahan sa nakamit kong tagumpay. Walang pumapalakpak sa akin na kapamilya. Noon ko naramdamang ulilang lubos na talaga ako. Umiyak ako no’n dahil wala pala talaga akong masabing pamilya. Akala ko kasi okey na ako. Akala ko, kaya ko na. Iba pa rin pala talaga ng may masabing p

Sobrang saya ko! Nagbigay na rin ako ng speech. Kinakabahan ako pero mas nagkaroon ako ng lakas ng loob ng makita kong nakatayo sa unahan si Miguel na may hawak ng Boquet of flowers. Nakangiti sya at halatang proud na proud sa akin. “ Good morning everyone! I’m Serenity Dela Vega, and it’s with a heart filled with gratitude that I stand before you today. First and foremost, I want to express my deepest thanks to my alma mater, for providing me with the best possible environment to learn and grow. The faculty and staff have been incredible mentors and supporters, guiding me through the challenges and triumphs of my academic journey.

"Kaya dapat tayong kumapit nang mahigpit at maghanda para sa rollercoaster ride na kilala rin bilang 'BUHAY.'" "Sang-ayon ako." ================== "Pakitulungan ang estudyanteng nakakuha ng pinakamataas na karangalan sa batch na ito, si Mr. Kyle Andrada habang gagawin niya ang kanyang graduation speech!" Sa wakas ay tinawag na ng dean si Kyle sa entablado. Naghiyawan si Mira kasama ang mga batch mates nila habang umaakyat si Kyle sa entablado.

Pupunta ka sa albularyo at baka may nasagid kang di nakikitang nilalang. Ang tagal talaga sobra! Pero ngayon. Dahil masaya na si Puso ko ulit, masasabi ko naman talaga na nagwagi na ako. Naka-graduate din sa sakit. Bwisit na yan eh. Darating talaga ang panahon na ang mga bagay na iniiyakan mo noon, tatawanan mo na lang. Ako? Ahahaha. Umiyak sa isang lalaki?

*gulp* bakit ganito siya makatingin? "If I give you a chance, mamahalin mo na ba ako?" inulit niya yung sinabi niya and still... SPEECHLESS! ///////////

Nagbuntong hininga ako ng maramdaman kong nanggigilid ang luha ko, I wiped it and I continue. "To my fellow graduates, make the most out of it. Sore high and Let's change the world with our own knowledge, Congratulations!" I said and smiled, we took pictures at bumaba na ako ng stage.