Graduation Speech Tagalog Novels & Stories

Na akala ko ay ako lang ang nakakaalam. Kinabukasan nang aming graduation, lahat ay naroon na ngunit wala pa ang aming valedictorian, at ako bilang ikalawa sa aming pinaka mataas na grado ang karapat-dapat na sumalo sa kanyang gagawing speech. Mabilis na lumapit sa akin si Mrs. Legaspi ang aming adviser. “Jessica, make you’re speech now, hindi na makakarating si Carla, na food poison siya kahapon noong sumama sa isang katulong nila at kumain sa isang turo-turo,” malungkot nitong sabi sa kanya.

Pinunasan ko ang luha ko. "Sa araw na din po 'yon, nalaman ko na delikado na ako sa pagiging dean lister ko. Pag uwi ko, nagalit sakin si mama. Wala akong mapag sabihan ng problema, gusto ko mag open kay mama pero nagalit siya sa mababa kong grade. Kaya naisip ko na mas siguro mas mabuti nang mamatay ako, tutal isa lang naman akong sagabal sa lahat." Continue...

I burst out. Nagulat silang dalawa sa sinabi ko. Halos isang taon ko rin kinimkim lahat ng alam ko. Today is my graduation, I awarded as a valedictorian in our year level. Hindi ko pinapansin si Papa sa halos taon na lumipas at ang alam nilang dahilan ay dahil wala siya no'ng kailangan siya ni Mama! "Mama! makipaghiwalay kana sa kaniya! Wala siyang kwentang---"

At hindi nga ako nabigo dahil kitang-kita ko kung paano siya na surprise kanina. “Good morning Vice-Chancellor, members of the Faculty, to our parents and guardians, ladies and gentlemen, and most especially those graduating tonight, to whom I offer my sincerest congratulations. It is an honour and a great pleasure to have this opportunity to speak in front as your summa cum laude, to share this important occasion with you, as we all witnessing the most important day of our life to success; to enjoy seeing the pride on the faces of those collecting their degrees: that sense of accomplishment mixed with no small measure of relief too, I am sure. I know that feeling. And on behalf of my fellow

"Nagsuma-cum laude lang naman 'yan siya dahil sa sponsor ng mga magulang niya sa University, eh! Palibhasa, mga mapera! Aray!" "Sshh! Mamaya may makarinig sa 'yo! Tumahimik ka na nga lang diyan!" "Alam mo ikaw, Sheen—tsk! Nevermind." Hindi na ako nagsalita. Mas minabuti ko na lang na huwag bumunganga dahil baka magkaroon pa ako ng kasalanan sa Diyos. "Congratulations, graduates—batch 2024!" Anunsyo ng master of ceremony sa pinakahuling event ng programa.

Kaya hindi lang ang jamag anak niya ang siyng masaya sa pag graduate niya kundi lahat ng ka school mates niya. Nang bumaba sila sa stage sinalubong siya ng pamilya ng sobrang higpit na yakap. Tuwang tuwa para sa na achieve ni Lira. At Syempre mayroon pa siyang speech kung kaya hindi sila basta basta pwedeng umalis ng hindi pa natatapos ang seremonyas. Matapos ang mahabang speech ji Lira doon na nila hinaus ang kanilang mga sunbrelo bilang tanda nf kanilang pag gradute.

EPILOGUE FOUR MONTHS LATER “Sotsugyosei no minasan, omedetogozaimasu!” [Congratulations to all graduates!] “Congratulations, guys! Road to college na us!” Isang mahigpit na yakap ang natanggap ko mula sa dalawang malalapit ko na kaibigan, sina Patrice at Truce. We’re now both wearing togas and holding our diplomas. Kakatapos lamang ng graduation and awarding ceremonies at inimbitahan pa kami na umakyat ng stage for picture taking.

Hindi naman sa pagmamayabang pero nag-graduate ako with latin honors. “Salamat. Congrats din sa iyo, hindi ko akalain na makaka-graduate ka rin,” natatawa kong wika. “Baliw ka talaga. Siyempre ikaw ba naman ang nakakapit sa kaibigan mong pinakamatalino sa school, hindi ka makaka-graduate?” nakangisi nitong sambit. “Salamat Gino ha, kung hindi dahil sa iyo, hindi ko makakamit ang graduation na ito,” dagdag pa niya.

Sinabayan ko ng ngiti ang sinabi ko para hindi na sila mag-alala pa. “Ayla, that’s not okay,” biglang sabi ni Sia. “This is a special day for us. Graduation natin ito sa high school. Araw ng pagtatapos. Minsan lang mangyari sa buhay natin ito. Dapat nandito si Tito Boyet at Tita Helen. Mas maiintindihan ko siguro kung si Tito Boyet lang ang wala, but Tita Helen? Hindi na tama ‘to, Ayla.”

Things are going great for us and I’m really happy with it. “And now may we call on the Magna Cum Laude in our batch to give us a speech of wisdom.” Umakyat ako sa stage at lumapit sa microphone para magsalita. Today was my graduation and I’m the Magna Cum Laude in our batch. Pumasa ako sa kursong Psychology and I didn’t expect that I’ll be the Magna Cum Laude in our batch, pero masaya ako ngayon dahil naka-graduate na ako, bonus nalang yung may latin honors ako. Everyone including Dad was here for this momentous occasion, pinayagan kasi siya lumabas ngayong araw para naman ay makapaglakad siya kasama ko.