Grit Novels & Stories

Noong una ay hindi pa kami makapaniwala. He also told us na if gusto namin tawagan lang namin siya. He give us his calling card incase na makapag decide na kami. Matagal din naming pinag isipan iyon. We also talk to our family and we are so grateful na sobrang supportive nila sa amin. They didn't stop us to reach what we want. Hindi din nila kami pinilit na mag manage ng company namin. Even though sikat kami na banda, our family is also well known but hindi namin ito ipinagyayabang. We didn't also use it para marating kung ano man ang meron kami ngayon. We work hard to reach it and we are so grateful sa lahat ng supporters namin na laging nandiyan para suportahan kami. Akala namin hindi na

Natatawa na lang ako sa kanya na patuloy pa rin sa pakikibaka– este sa pagsasalita. “Sa bawat laban, kailangan mong patunayan na kaya mong tumagal sa gitna ng bakbakan. Huwag kang papayag na sa isang iglap lang ay babagsak ka na agad. Kapag bumangon ka, dapat ay mas matigas na. Dahil ang pagbangon ay hindi lang isang beses na ginagawa, dapat paulit-ulit, hanggang sa marating mo ang rurok...., ng tagumpay.” maaliwalas ang mukha ni Gray habang sinasabi ang mga katagang yun. Parang nag-eenjoy pa nga ito at hindi halatang napipilitan lang dahil kay kuya Drake.

Sadista talaga tong si Lianne eh. “Anong ikaw? Edi, ikaw baliw kaba ano bang iniisip mo at palutang lutang yang utak mo. Makinig ka nga.” She whispered trying not to laugh. May nakakatawa ba? Pinagtatawanan ba niya ang kalutangan ko? Mrs. Crisa went on “ There were employees who started with nothing but determination and grit….who stumbled but never stopped, who proved that success doesn’t need famous name, just an honest heart.”

saad nito sabay kuha ng graham “Madami ka pa pwede ma-enjoy, matutunan, makita, masaya mabuhay dumating narin ako sa stage na yan lalo na nung na aksidenste ako sinisi ko ang sarili ko at muntik narin ako mamatay pero ang natutunan ko sarili lang din natin ang kasama natin sa huli, kaya wag na wag mo sasaktan ang sarili mo find a way to control your emosyon, temporary lang ang emosyon na yan pag natapos na yan ay wala na” pag papaliwanag nito at sabay kumuha ng graham “Salamat sa advice at salamat kasi nandyan ka roy, babawi ako sayo soon” tugon nito

Sambit ng kausap Bigla siyang nakaramdam ng pagngangalit sa inis o galit sa narinig. Subalit, ito naman talaga ang dapat mangyari kaya niya nagawa ang mga bagay na iyon. Inigihan niya ang paghitit at bumuga ng usok kasama pati ang pagbuntong hininga. "That's good for her." "Hanggang kelan ka magmamatigas sa mama mo? Your Dad is dead. Pinababalik kana ni Madam. 2years ka ng pagala gala at tingin ko wala kapang maayos na ligo niyan. You stink bro.."

Tumatawang sabi ni Britney. Natutop niya ang kanyang mga labi. Hindi siya makapaniwala sa narinig. “Matagal ko ng gustong maitira ka sa bahay na ito, love,” dinig niyang sabi ni Griff, “God, kung alam mo lang ang lahat ng tiniis ko sa tuwing gigising sa umaga katabi ng mukhang unggoy na babaeng iyon!” Ang lakas ng tawa ni Britney, “I know. Bumabaligtad siguro ang sikmura mo sa tuwing nakikita ang pangit na babaeng iyon!”

Ito ay gawa sa purong ginto, hugis bilog na sinesentruhan ng isang mata sa loob ng trianggulo. Makailang beses man nagipit sa pananalapi si Tito at ang pamilya niya, hindi niya ito nagawang ibenta sa kadahilanang utang na loob ang kalakip nito at tiwala ng kaibigang nagbigay nito sa kanya. Isa pa'y ito ang nagsisilbi niyang proteksyon at dagdag lakas sa kanyang kalusugan. Ang awra na taglay nito ang siyang naglalayo sa kanya sa kapahamakan.

Nasanay siya sa pagbabatuhan ng masasakit na salita. “I-It’s all in the past now. We should just start moving on,” nauutal na sabi ni Ada. She tried her best not to sound cold and dry even if she was feeling awkward. Napangiti si Grace. Isang klaseng ngiti na may halong pait habang may mga luhang dahan-dahang tumutulo sa kanyang mga mata. There was a slight relief in her chest. Ngunit hindi maitatago ang lungkot at pagsisisi na nakaukit sa kanyang mukha. Hindi niya inaasahang wala siyang narinig na kahit ano kahit alam niyang gusto siyang sisihin ni Ada.

Muntik na akong matawa pero kailangan kong e maintain ang poker face ko. Hinawakan ko sa braso si Blake. Akala ko tapos na siya sa sasabihin niya pero may kasunod pa pala. "If you don't want to get fired, shut your filthy mouth..." Napasinghap ang mga empleyado at nag bulong bulongan pa. "Walang respetong bata." "Wala rin sigurong respeto ang ama kaya ayan nag mana."

I said with conviction. My heart ached with so much hope and desire. Minsan hindi natin kailangan sumigaw para manalo o may patunayan sa isang argumento, supalpalin mo lang sila ng mga salitang tatatak sa isip nila... with calmness and respect. I saw her gritted her teeth. What's wrong with her? Nagsasabi lang naman ako. Napatingin si tita Loren sa kapatid. “She's right, ate. Just let her pursue-”