Grávida Novels & Stories

Though it was very impossible to happen. "It is true, Mrs.Stavros. You are already six weeks pregnant. But due to the high level of stress that you have been feeling, naapektuhan ang bata sa sinapupunan mo at muntik ka ng makunan. But we are glad to inform you that you and the baby are already safe. Pero kailangan mo paring mag-ingat at please, magpahinga kang mabuti, Mrs.Stavros. That's what your body needs right now in order to recover," mahab nitong litaniya.

anito na nagpagulo sa kaniya. Kumunot ang noo niya. “Ano hong ibig niyong sabihin na… normal?” "Hija, ang ibig kong sabihin ay," huminga ito ng malalim, "normal na magsuka at mahilo ka dahil buntis ka. You’re four weeks pregnant, Mrs. Valdemar."

May isang buntis na babae, malaki na ang tiyan, na nagtutulak ng stroller habang may karga ring dalawang taong gulang na bata. Hirap na hirap siyang gumalaw dahil sa tiyan, at ayaw pang sumakay ng bata sa stroller kaya wala siyang choice kundi kargahin at aluin ito. Puno ang mga upuan, karamihan ay mga asawa o kaanak na kasama ng mga buntis. Pero imbes na tumulong, nakaupo lang sila at chill, parang walang nakikita. May ilan pang nakatutok sa cellphone, naglalaro ng games.

Dahil hindi na rin siya mapakali at maging ako sa magiging resulta nang isang sinasabi nito na halos nag dagdag pa nang ibayong kaba namin pareho. "Pati ikaw sir ay mukhang kabado na rin. Bweno mukhang yang kaba mo ay mapapalitan nang saya." wika nitong muli. "Wala naman sakit ang asawa mo, because, she's currently two to three months pregnant. Medyo maselan pa rin ang stage niya ngayon at kailangan nang matinding pag-iingat. Bawal rin sa kaniya ang ma stressed, dahil makaka sama ito sa baby niyo. By the way congratulations." mahabang lintanya nito.

malamig kong utos. “Mr. Figarlan, her body is reacting to extreme psychological stress. But more than that... it’s a hormonal surge. She’s three weeks pregnant.” ‘She’s three weeks pregnant.’

Sa bawat hakbang, mas lumalalim ang koneksyon niya sa kanyang anak. Third Trimester Dito niya naramdaman ang totoong bigat ng pagiging buntis. Halos hindi na siya makatulog sa gabi, madalas sumasakit ang likod niya, at parang napakabigat na ng kanyang katawan. "Hindi ko alam kung paano ako makakatulog ng maayos," reklamo niya kay Tiffany isang gabi habang nakahiga sa sofa, hawak ang isang unan.

Ysabelle's POV Parang kailan lang, maliit pa lang ang tiyan ko. Parang kailan lang, abala pa rin ako sa opisina, pinipilit maging normal sa kabila ng stress, pagod, at antok. Ngayon— Malaki na. Malaki na talaga. Buntis na ako sa ika-anim na buwan. Sobrang laki ng tiyan ko na kahit anong pilit, ramdam mo na hindi lang ‘to simpleng baby bump — talagang may buhay na humahalo sa bawat galaw ko.

sagot niya. Kasalukuyan silang nasa living area at magkaharap ng mga sandaling iyon at kapwa umiinom ng whiskey na ipinalabas niya sa tauhan. "What did the doctor say? How's Kaia?" tanong pa ng kuya niya na halatang hindi mapakali. "Her pregnancy is delicate, so she should not be stressed and should avoid heavy work," aniya saka sumimsim ng alak.

Pati ang katawan niya ay manas na rin. Simula nang mabuntis siya, 15 kilos na kaagad ang nadagdag sa bigat niya. Nagda-diet na rin siya dahil gusto niyang ilabas via normal ang baby niya dahil alam niyang mahihirapan na siyang kumilos ng normal sa trabaho niya kapag nakabalik na siya.

The CEO's Desperate Bargain Elara sat on the edge of the bed, hand gently resting on her still-flat stomach. It had only been a few days since she found out, pero parang ang laki na ng pagbabago. Mas sensitive ang katawan niya. Mas madalas siyang mapagod. At mas madalas din siyang umiyak nang walang dahilan. “Baby… kaya mo ba ‘to?” bulong niya sa sarili.