Hail Mga Nobela at Kwento

tawag niya sa nobyo sa kanyang isipan. Luisa used to hate rain so much because of the nightmare it always brought her. Now, rain makes her smile. Rain reminds her of Levi. The reason of her newfound happiness. Sa halip na isarado ang bintana, nanatili siyang nakatayo doon at pinanood ang pagbagsak ng ulan. Ilang sandali pa ang nakalipas, halos mapalundag sa gulat si Luisa nang mula sa likod ay may biglang yumakap sa kanya.

Inalok niya rin ako sa mga foods a masasarap pero pakiramdam ko wala akong gana. “Where’s Haila?” “Ay, pumunta sa dagat kasama yung alaga niyang atat magswimming. Nasa mood ang loko kaya niyaya ang baby mo na maligo kahit ang aga pa.” Magswimming? Pagkakaalam ko, hindi mahilig maligo sa dagat si Rhaiven dahil nga maarte siya sa tubig nito. Bigla yata siyang nagyaya at si Haila pa talaga? Tsk!

Nilibot ang aking mata sa paligid at nakiramdam sa aura nito. Napatingin ako sa paligid at napadako ang tingin ko sa boundary. Isang napakataas at makapal na pader na naghahati sa North at South. Sa itaas ng pader ay may operated machine guns na nakalagay at merong ring nakabantay. May railings ito sa itaas at meron rin itong bandila ng South. Pinapalibutan ng pader na yun ang buong South Hales. Walang nakakaalam kung ano ang nangyayari sa loob nito.

BLAG! Isang malakas na tinig ang bumulwak, matalim at matunog na parang latigong dumagit sa ere: “Sino?! Sinong nangahas na apihin ang mahal naming Hailey?! Gusto niyo na bang mamatay?!”

Dala ng kuryusidad, pasimple siyang nagtago sa nakaharang na pader malapit sa pwesto ng mga ito upang maki-usyoso sa dalawang taong magiging dahilan lalo ng ingay sa Hacienda. Presko ang simoy ng hangin sa hardin. Ang mga puno ay nagsasayawan dahil sa lakas ng hampas ng hangin. Payapa at tahimik sa pwesto ni Catalina na napagpasyahang tumambay dito para bigyan ng kapayapaan ang isip niya, pero hindi yata ito mangyayari dahil sa pagdating ng taong sumira ng umaga niya.

May bahid siya ng malamig na pawis sa noo. Napakunot ng noo si Hailey ng hindi sinasadya. Sumandal siya at kumuha ng tissue sa tissue box para marahan itong punasan. Bigla niyang sinabi, "Kung ang presensya ni Violet ay nakakaabala sa iyo, makakatulong ako."

sagot ni Alex. Agad na nilapag ni Hailey ang kanyang mga paa sa sahig. Matapos maramdaman ang kanyang mga paa sa lupa, pagkatapos ay isinuot niya ang kanyang mataas na takong at lumakad ng ilang hakbang bago bumulalas sa tuwa, “Tama ka, magaling na nga! Kahanga-hanga ang iyong mga kamay, Bunso. Dapat kang bumili ng insurance na nagkakahalaga ng ilang daang milyong dolyar para sa mga ‘yan!”

Isang malakas na hangin ang yumanig sa paligid. Sumunod ang malakas na ulan. At pagkatapos ay hail. Napatingin si Nina sa labas. “Red hail warning…” Agad niyang binasa ang alerto sa telepono. “Pinapayuhan ang lahat na huwag lumabas…” Tinawagan niya si Joaquin. Walang sumasagot. “Bakit hindi siya sumasagot…” Kinagat niya ang labi.

Hindi niya naituloy ang sasabihin ng matanaw ang pamilyar na mukha na naglalakad palapit sa kanila, ang kilay niya ay salubong at handa na siyang sugurin anumang oras. “Rain!” Asik ni Hailey, matalim siyang tinignan. “Anong ginagawa mo rito at bakit mo siya hawak-hawak?” Inis niyang tanong at mas naglakad palapit sa kaniya, mabilis nitong inalis ang mga kamay ni Rain na nakaalalay kay Jam at siya ang pumalit. “Umalis ka na diyan sa tabi niya, ako ang mag-aalalay sa kaniya.”

Bradley Halos isang oras din kaming bumiyahe bago tuluyang makarating sa Park Hyatt Seoul. Mabigat ang daloy ng trapiko, at bawat minutong ginugugol namin sa kalsada ay parang may kasamang unti-unting pagtaas ng tensyon sa loob ko. Hindi ko man diretsong maipaliwanag kung bakit, pero pakiramdam ko ay may hinahabol kaming oras—isang bagay na posibleng mawala sa amin kung magtatagal pa kami.