Novel & Cerita Halimbawa Ng Hugot Lines

Lahat ay may guhit na dalawang linyang kulay pula. "I'm not a barren! Hindi ako baog! Buntis ako at magkakaanak," humihikbing sambit ni Abi. Sobrang nababalot ng saya ang puso niya. Ang pinapangarap niya at hinihiling sa itaas ay nagkatotoo!

Tinitigan niya ang bawat kurba at parte ng katawan nito ang balat na mas malambot at mas maputi pa rin ang mga dibdib na puno at bilog, ang mga hita na makinis at mapula parang noong una pa lang silang nagkakilala. Hinalikan niya ang bawat parte mula sa noo pababa sa leeg hagang sa maselan na parte, sa balikat sa dibdib na agad niyang dinampian ng labi at dila nilasahan ang bawat sulok na alam niyang nakakapanghina sa buong katawan nito. Ang mga kamay niya ay gumagalaw nang dahan dahan at maingat hinahaplos ang bawat linya at marka na naiwan sa balat parang sinusulatan niya ito ng pagmamahal na walang hanggan.

I have low tolerance when it comes to situation like this. Kinuyom ko ang kamay ko bago nagsimulang gumuhit sa sahig na kinatatayuan ko ang isang kulay itim na linya hanggang sa maging isa itong magic circle. "Oh my god!" "A monster!" Unti-unting yumanig ang buong gusali. I can hear the screams of the people around, lalong-lalo na ang tatlong babaeng nasa harap ko. Walang emosyon ko silang pinagmasdan. How lovely. How lovely to see such pathetic dumbasses screaming at the top of their lungs.

Halos maumid ang dila ko ng makita ko ang dalawang linya. "B-Buntis a-ako.." usal ko. Ayon kasi ang nakalagay sa instruction kapag two lines it means positive if one line it means negative. Halos mang hina ang tuhod ko sa nalaman ko. Napaupo ako sa bowl ng cubicle. Hindi ko alam ang mararamdaman ko ng mga oras na iyon.

Ito ay dapat na nakasulat sa bawat linya ng aking mukha, Siya arched kanyang likod, thrusts kanyang mga s**o. Ang mga ito ay puno at mabigat, at wala akong ginusto kaysa dalhin ang kanyang matigas na mga u***g sa aking gutom na bibig. Namumuo sa loob ko ang pagnanasang sumama sa kanya, gayunpaman, hindi ako gumalaw. Kailangan kong pahalagahan ang sandaling ito. She's so goddamn attractive kaya sumakit ang dibdib ko.

“Ahhh mmmm aaahhh Mr. Moore “ halos mabali ang aking leeg , natigilan siya at napatingin sa akin. Napangiti na lang ako. Binalik naman nito ang kaniyang tuon sa kaniyang ginagawa lalo niyang binilisan ang ginagawa niyang paglalaro sa aking pagkababae. Basang basa na ang aking pagkababae . Nang pagdilat ko ay nakita ko ang mukha ni Lincon na seryoso at namumula sa sobrang pagnanasang nararamdaman niya. Pag hila sa akin ni Lincon ay iniikot niya ako patalikod. Itinutok niya ang kaniyang galit na pagkalalaki sa entrada ng aking pagkababae. Nang maipasok na niya ito ay kinapitan niya ang aking balakang at sinimulang pag umpugin ang aming mga katawan, mariin niyang nilalamas ang aking ma umbok at

Sinamantala ang pagkakataong mamasdan ang napaka-agresibong hulma ng matigas nitong katawan. Mula sa siksik at malapad nitong mga balikat, sa dibdib nitong gumagawa ng sining ang bawat hubog ng masel pababa sa abdomen packs na naglilikha ng mga mumunting dimple sa moreno nitong balat. At ang pagkalalaki nitong mabangis na umigkas mula sa likod ng boxers. Iyon na siguro ang pamantayan ng sinasabing pinagpala sa laki at haba. Parang dumagdag pa sa lusog niyon ang tigas.

Nanlaki ang mga mata ni Hiraya nang malinaw niyang makita ang perpektong hubog ng walong-pack na abs ni Miguel. Bawat linya ng kalamnan ay malinaw at matigas, parang naglalabas ng isang hilaw at mabangis na kagandahan. Wala itong kapintasan, parang isang obra maestra na maingat na inukit ng isang dalubhasang iskultor.

Ng pumasok ako isa loob ng kwarto namin ni Harris ay kaagad akong pumasok sa loob ng banyo. Kinuha ko ang isang PT at binuksan ng masiguro kong nalagyan ko na ito ng kaunting patak ay ang lakas ng kabog ng dibdib ko. Ilang saglit lang ang lumipas unti unting nagkakaroon ng kaunting pula ang isang line. Mahigpit ang hawak ko sa PT dahil sa sobrang kaba na nararamdaman ko sa mga oras na ito. Maluha luha kong pinagmasdan ang dalawang guhit na may kulay pula. Ilang beses ko itong pinagmasdan upang masiguro na totoo ang nakikita ko.

Ang katotohanan. Makailang ulit kong pinikit ang mga mata, kinusot ko pa ito ng nanginginig kong kamay. Umasa akong pagdilat ko, may magbabago. Pero wala. Naroon pa rin. Hindi naglaho. Dalawang malinaw na linya. Mas malinaw pa sa sikat ng araw sa tanghaling tapat. Humugot ako ng hininga—malalim, mabigat.