Hanapin Mo Mga Nobela at Kwento

gatol ko sa kanya "Hindi.. basta halika na sumama kana sa akin, kasama naman si Kim at hindi naman lang tayo magkakape don girls talk din naman.. halika na, wag lagi naka-subsub sa pag-aaral hangouts naman minsan teh" sabay tawa ito Tama naman siya lagi nalang ako naka-subsub sa pagaaral talo ko pa dean lister ito. Halos hindi ko na bigyan ng saya yung sarili ko.

] Punong puno ng impormasyon ang aking isip—mga panuntunan, proseso at kapangyarihang matukoy kung sino ang maaaring magsimula ng mga pagsubok. Nagpasalamat ako sa system at humarap sa mga tao. Yung nang aasar kanina? Wala na, nakabaon sa kahihiyan ang mga mukha habang tumatakas. Sinulyapan ko ang dumaraming tumpok ng mga trial application. Sino ang susunod? Magiging masaya ito.

“Luna, nasaan ka? Umuwi ka na; nagluto ako ng sariwang fish soup!” Isa pang text ang dumating ilang segundo lang ang nakalilipas. “Bakit hindi ka sumasagot? Maganda ang fish soup para sa pagdadalantao—kailangan mo itong kainin!” Ngunit, hindi ako naglakas loob na sumagot. Makalipas ang ilang minuto, isa pang text ang dumating, dahilan para kilabutan ako ng husto. “Luna, alam ko na nasa Harmonoy street ka. Susunduin kita.”

Hello. Lucas nasan ka ba? Smart bakit? Anong problema? Andito ako sa condo mo pero wala ka. Umuwi kana bhabe kong saan ka man ngayon hihintayin kita dito. Okay! Ok sige hintayin mo 'ko. Scarleth mauna na ako hinanap na ako ng girlfriend ko. Wag mo nang alalahanin yon tapos na yon at wala kang utang sa'kin. Tulong ko na yon sa'yo.

"Hindi naman! Pangarap ko ngang mahanap siya!" "Kung ganoon, dapat ginagamit mo ang lahat ng paraan at hindi ka bumibitaw hangga't hindi mo siya nakikita. Nandito na nga sa harap mo ang shortcut pero parang ayaw mo namang samantalahin. Paano ako maniniwala sa sinasabi mo?" litong tanong ni Justine.

Napahinto naman siya sa paglalakad. “Huwag mo akong gayahin, kaya ako ganito, kasi hindi ko alam kung ano ang tunay na pagmamahal. Don’t lose yourself like what I did, mahihirapan kang hanapin iyon.”

panunuya ni Killian "Pero bumalik ako! Bumalik ako para sa'yo. Hindi mo ba nakikita 'yon? It's been a week simula ng umalis si Hailey pero hanggang ngayon hinahanap mo pa rin siya, ginagawa mong miserable ang buhay mo dahil sa walang kwentang babae! Ako Killian ako ang nandito para sa'yo. Sana naman makita mo 'yon!"

Paano ang pangarap ko? Binalingan ko ang nasa harapan ko. Dito ko naisip magpunta dahil alam kong hindi niya ako masusundan dito, alam ko kasi na sa oras na malaman niyang wala ako sa bahay ay hahanapin niya ako at susundan. Dito ako nagpunta dahil bukod sa hindi niya alam ang eksaktong lugar na ito ay gumagaan ang pakiramdam ko kapag kausap ko ang mommy ko, alam ko na pwede kong sabihin sa kanya ang lahat ng gusto kong sabihin. Kung malapit kong kaibigan sina Ida at Apz, si mommy naman ang bestfriend ko. Sa kanya, pwede akong magsabi nang hindi niya pag iisipan ng masama, hinding hindi niya ako huhusgahan sa mga pagkakamaling nagawa ko sa buhay ko ngayon.

“Mukhang busy-busy-han tayo ngayon?” “Hinanap naman kita, hindi kita nakita,” “G*go! Ikaw? ‘wag mo nga akong patawanin Paul, alam ko naman na kapag hinahanap mo kami, talagang hindi ka tumitigil hangga’t hindi mo kami nakikita,” “Ang galing mo naman, Dude, mabuti at alam mo,” “Kilala na kita,” “Mabuti, hindi pa kasi kita na-miss. ‘wag kang mag-alala kapag na-miss na kita, pupuntahan kaagad kita kahit saan ka pa,”

KABANATA 27 :: PUNISHMENT Natagalan kaming dalawa sa paghahanap ng mga kailangan. Tumulong pa ang isang sales lady doon dahil hindi talaga namin mahanap ang brand ng mayonaise na pinapabili ni Manang. Nasa pinakaitaas pala iyon kaya hindi namin napansin. Bagsak ako sa kama ng makauwi. Kumain pa kami ng late lunch sa isang eatery, doon din ako naghugas ng binti.