Hand Holding Quotes Novels & Stories

"I'll still choose you." I closed my eyes. No one had ever given me words more precious than those. I lifted my hand and gently brushed a loose strand of hair behind her ear. She smiled at the small gesture. "So..." she whispered. "Mrs. Valderama." I teased. She giggled. "That still sounds strange." She looked at me for what felt like forever before quietly asking, "Hector..." "Hm?" "Promise me one more thing." "Anything." "If one day I become difficult...If I lose my temper... If I get sick and if life becomes harder than we imagined...don't stop holding my hand."

utal kong tanong. Masyado na ata akong assuming. Bakit niya hinihingi ang kamay ko? Gusto niya bang makipag-holding hands? Dito? Habang kumakain kami? Ang kaisipang hahawakan niya ang aking kamay ay bumaha sa aking isipan. Parang biglang naging blanko ang utak ko at walang ibang laman kung ‘di ang kamay lang naming magkahawak. “Just give me your hand.”

Nang makita sila ay tumigil ang mga ito sa pagsasalita. "Okay, everyone. I want to ask something," napaupo ng tuwid ang mga kasambahay habang si Anna ay hindi mapakali. Inaagaw niya ang palad niya na hawak ni Brett, pero mahigpit nito iyong hinawakan.

Hindi n’ya alam kung paano kakayanin na tanggapin ang mga impormasyon iyon kung wala si Cianne sa kan’yang tabi. Hinawakan n’ya ang kamay nitong humahaplos sa likod ng kan’yang palad. Dinala n’ya iyon sa kan’yang labi at masuyong hinalikan. “Will you promise to hold my hand until we found the real justice?”

Babawiin ko na sana ang kamay ko sa kaniya nang higpitan niya lalo ang hawak doon at nilingon ako. "Let's hold our hands together para makasabay ka sa'kin. "

And now he's holding my hand so tight while we're leaving Rozzean's house--t-teka, saan kami pupunta? Pero hindi na nasagot ang tanong ko dahil bumaba ang mga mata ko dahil sa humihigpit na hawak ni Luther sa kamay ko. I could feel the weight of his grip on my hand, strong and firm, as if the moment he let go of his guard or loosen it, I might runaway from him again.

Pero masiyado yatang mahaba ang bias niya at agad niya akong nasundan. "I'll keep calling you wife, then," and he hold my hand and entertwined his fingers to mine. He entertwined our hands, not leaving any small space of our palms. Mahigpit ang pagkakahawak niya sa kamay ko na halos mapahinto ako sa paglalakad. What the shit is happening? I've hold other boys hands before but what is this?

Kung sana nasa ibang lugar sila baka kinikilig siya ng sobra ngunit sa ngayon para siyang priniprito sa sobrang kaba. " Nakakatatlo kana saakin Arabella, don't talk bad words when I am holding you", inis na pahayag nito. " Can't you let go of me first kasi, nasa province po tayo, iba ang mga tao dito", pahayag niya in a soft voice kung kayat unti unti binitiwan siya ng lalaki but still holding her hand na tila ba siya ay biglang lalayo.

Hindi pwedeng ako. "Papayag ka rin ba na i-holding hands kita?" Pang-aasar ko. Agad naman niya akong sinamaan ng tingin. "I-hold ko kaya yung hands mo tapos baliin ko?" sagot niya. Agad ko namang tinago ang mga kamay ko. "Hindi, sabi ko nga sabay lang tayong papasok. Walang holding hands, soft launch lang." saad ko.

I can't now see anything even the one who is holding me . "I am here Clayton"